kimse bilmez

ömer hayyamın rubailerinden alıntı yapılarak çok güzel bestelenen mehmet güreli yorumuyla* çok güzel oturan dinlenebilir kült şarkıdır. zuhal olcay da yorumlamıştır ayrıca.

sözleri de:

bulut geçti, gözyaşları kaldı çimende
gül rengi şarap içilmez mi böyle günde
seher yeli, eser yırtar eteğini gülün
güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün
bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye
kimse bilmez, kimse bilmez

kent ozanları isimli albümde mehmet güreli'nin yorumladığı, sözleri ömer hayyam'a ait şarkı. hüsn'i talil ancak bu kadar güzel yapılır. yıllarca dinlenir gene bıkılmaz. sözleri şöyledir:

seher yeli eser yirtar etegini gülün
güle baktikca cirpinir yüreği bülbülün
sen şarap içmene bak, çünkü nice gül yüzler
kopup dallarindan toprak olmadalar her gün

bu yildizli gökler ne zaman basladi dönmeye
ne zaman yikilip gidecek bu güzelim kubbe
aklin yollariyla ölçüp biçemezsin bunu sen
mantiklarin, kiyaslarin sökmez senin bu işte

bulut gecti, gözyaşlari kaldi cimende
gül rengi şarap içilmez mi boyle günde?
bugün bu çimen bizim, yarin kim bilir kim
gezecek, bizim topragin yeşilligince

defalarca bıkmadan dinlenebilecek bir şarkı. hayyam güzel yazmış, mehmet güreli şahane bestelemiş ve zuhal olcay da harika seslendirmiş. ama güreli'nin yorumu bambaşkadır. şiddetle tavsiye edilir.

(bkz: onlar bilmez/ onlar bilmez)
küçük sevgilim*

(bkz: hiçbilememanlayamamanlatamam)

(bkz: kimse bilemez).
(bkz: yavuz çetin).

hatırla sevgilim adlı dizide çaldı son.. sarhoş olmak için illaki şarap içmek gerekmezmiş meğerse, dinleyince dinleyince dinleyince oluyormuş..

Kimse bilmez, gecenin zifiri karanlık çamurunda boğuluşumu.
kimse bilmez, haykıramadığım için gözümden yaş yerine kelimeler aktığını.
ve kimse bilemez, seni çok sevmişken ölüme susayışımı...

(bkz: onlar yanlış biliyor)

(bkz: güle baktıkca yüregi cirpinir bülbülün)

formata aykırı ama belki silinmez*

ilk dinleyişim trabzon'dan adana'ya giden bir otobüste olmuştu.

giresun ile ordu arasında bir yerlerdeydik. yağmur henüz durmuş, hemen ardından da güneş ışınları gökyüzünü kaplayan koyu bulutlar arasından sızmaya başlamıştı. rüzgardan kabaran deniz koyu maviye çalıyordu...

varın gerisini siz düşünün.

(bkz: hic kimse bilmez)

baya düşündüren çok güzel şarkı. en vurucu yeri şurasıdır ;kimse bilmez kimmmmse bilmez.

lacivert, yıldızlı göğün altında içkiler yudumlanırken dinlenen fevkalade şarkı. zuhal söylemeye başladığında kimseden çıt çıkmaz. herkes farklı noktalara dalarken, beni sarhoş eder.

bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye?
kimse bilmez kimse bilmez kimse bilmez...

başucu şarkıları albümünde zuhal olcay' ın da seslendirdiği baba şarkı.

zuhal olcay'la yeniden hayat bulan, gerçekten de pek çoklarının bilmediği bir ömer hayyam-mehmet güreli şarkısı.

2 sene önce kesfettigim mehmet güreli sarkisi. zuhal olcay da söyler. ama mehmet güreli`den dinlemenin tadi baskadir. simdiye kadar dinlemediyseniz, bulasmamaniz tavsiye edilir.

herkesten sakladığındır.

110 grubunun kontrol albümünün ilk şarkısı.

aşk yok
savaş yok
dostum yok
düşmanım yok
kendi küçük krallığımda mutluyum yalnızlığımla
kimse bilmez
kimse duymaz
tek kahraman benim burda
kimseden korkmam bilirim kocaman bir
yalanım aslında

çok mu uzak mutluluk güzel yalanlarda
kendimi kandırdım büyük hayallerde

sev beni
hisset beni
tam düşerken
tut beni
duy beni
bul beni
sev beni *

Hakikatli bir yaradılış sorusudur. Hakikatli de bir yanıttır aynı zamanda...

hatırla sevgili dizi müzikleri albümünde bulunan şarkı.
#9.

mehmet güreli'nin figüratif resimleri eşliğinde dinlemeyi tercih ettiğim ancak elimizde sadece bu var:

http://www.youtube.com/watch?v=ujd1-3vXDrw

"bulut geçti, gözyaşları kaldı çimende"

çok geçtim ben bu köprülerin altından, bu şehrin s'ur diplerinde çok güneşler doğurdum da, kimseye yar etmedim sancıyı, sur d'iplerine tutuna tutuna işte, bağırmadım bile sesin düşünce ellerime..

gitmek bazen en çok kalmakmış ya da gidenmiş aslında terkedilen, ben bunu öğrendiğimde saat on ikiyi seyrek geçiyordu, yani hep ucu ucuna yetişilmiş zamanları sık d'okuyarak defol'u üretim safhalarından da geçtim, bilmez kimse..

"gül rengi şarap içilmez mi böyle günde?"

küfre'ngi bakışlar mırıldanırken sen, ben elimde kalan külleri yeniden yakmakla meşguldüm, hani belki'lerin iğreti duruşlarıyla inilti kıvamında "kendine iyi bak"ların çarpımını içimde karelere b'ölüyordum, kalan; sıfırdı hep, tamsay(g)ılı rakamlar saatlere düşüyordu işte, on ikiyi seyrek geçiyordu..

"bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye
ne zaman yıkılıp gidecek bu güzelim kubbe"

eflatun demiştim, eflatun koymuştum göğün adını, eflatun kubbeler, eflatun sufleler inşa edilmiyorken şimdi bu gölgelerin ardından rengâhenk yıldızlar ifşa etsen ne çıkar, ne çıkar göğ(s)ünden..?

saat diyorum..

seyrek..

ama kimse bilmez, sen de bilme.

110'un muhtesem bir sarkısıdır. hande yener türkiyenin elektronik müzikteki kraliçesi ile 110 o zaman prodigy ile aynı kalitede midir ? sorusunu akıllara kazımıştır.

"bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye"
kimse bilmez.. kimse bilmez..
ben biliyorum sanırım, tam olarak seni tanıdığım güne denk geliyor olmalı.. zaman, mekan hiç bir şey kalmamıştı yaşamımda o zamanlar..şimdi tik taklarım daha bir yavaş sanki, ardından azalıyor anlamlar..
uçucu bir şeydi sanki; aniden gelen bir koku gibi. gelip ve geçtiğini sandığım.. her duyumsamada daha da güçlenen ve unutulmayan bir koku. ama kimde alsam o kokuyu ürküp kaçıyorum artık. kim baksa senin gibi, kayboluyorum ortalıktan. çok isterdim senin gibi gözden ırak gönülden şaşmaz olabilmeyi..