kaşkaylar

iran'ın güney-batı bölgelerinde konar göçer olarak yaşayan türk boyu.

azerbaycan türkçesi konuşurlar ancak yaşam koşulları onları farslar'dan ayırdıkları için dillerinde daha az bozulma olmuştur.

kaşkaylar aslen anadolu'da, karadeniz'in güneyinde erzincan-samsun arasında yaşamakta ve hayvancılıkla geçinmekteydiler. akıncılar da kaşkaylar'dan çok çıkmaktaydı.

bazı tarihçiler kaşkaylar'ın anadolu'ya ilk kez m.ö. 2. y.y.'da geldiklerine inanmaktayken bazıları anadolu'nun en eski halkı olduklarını düşünmektedirler.

nissan qashqai modeli adını bu halktan alır.

Oğuz Türklerindendirler. Yörük yaşamı sürerler.

kımız içer, at binerler.

sadece türk değil çoğunluğu türk kökenli aşiretlerden oluşan bir konfederasyondur içinde türkler kadar olmasa da lur,fars ve arap kökenli aşiretler vardır

bünyesindeki büyük aşiretler

amele/amelah: ilhanlı döneminde asker ve işçi olarak çalışan aşirettir 1956 da yapılan sayıma göre 6.000 aileye sahiptir inşaatta çalışan işçilere amele denme nedeni bu aşirettir

dere-şorlu:lur-türk karışık bir aşirettir pehlevi döneminde fars eyaletini yönetenler bu aşiretten çıkmadır zend hanedanı dönemde kaşkay birliğine katılmıştır

kaşkollu:1. dünya savaşında almanlara karşı iran'da ingiliz ajanlığı yapmış aşirettir

eymür/farsimadan:halaç kökenli aşirettir.

görsel
Kaşkaylar, ağırlıklı olarak iran'ın güneyindeki Fars bölgesinde yaşayan, Oğuz grubu Türk dillerinden biri olan Kaşkay Türkçesini konuşan bir Türk halkıdır. Tarihsel olarak göçebe veya yarı göçebe yaşam biçimleriyle tanınmış, günümüzde ise önemli bir bölümü yerleşik hayata geçmiş olsa da dil, dokumacılık ve aşiret geleneklerini büyük ölçüde korumuştur.

Kaşkaylar tarihsel olarak yaz aylarında Zagros Dağları'nın yaylalarına, kış aylarında ise daha sıcak ovalara göç ederek yaylak–kışlak düzeni içinde hayvancılık yapmıştır. Topluluk, farklı boy ve obalardan oluşan bir aşiret konfederasyonu şeklinde örgütlenmiş; geçmişte yönetiminde ilhan ve ilbeyi gibi geleneksel makamlar önemli rol oynamıştır.

Kaşkay Türkçesi, Oğuz Türkçesi grubuna dahildir ve Türkiye Türkçesi ile önemli benzerlikler taşır. Halk kültüründe saz şairleri (âşıklar), destan geleneği ve özellikle Köroğlu Destanı önemli bir yer tutar. Kaşkay kadınlarının dokuduğu yün halılar, doğal boyalar ve kendine özgü geometrik desenleriyle uluslararası düzeyde tanınan el sanatları arasında kabul edilir.

Araştırmacılar, Kaşkayların bugünkü konfederasyon yapısının büyük ölçüde 18. yüzyılda şekillendiğini değerlendirir. Özellikle Kaçar ve ardından Pehlevi dönemlerinde iran merkezi yönetimiyle zaman zaman iş birliği, zaman zaman da çatışma yaşamışlardır. 20. yüzyılda uygulanan zorunlu iskân politikaları göçebe yaşamı önemli ölçüde azaltmış; 1979 sonrasında ise bazı topluluklar yeniden mevsimlik göç faaliyetlerine dönmüştür.