katlime ferman

katlime ferman

Bir yürüyüş eylediler sabahtan
Ilgıt ılgıt kan gidiyor loy loy
Dayan dizlerim dayan
Ağla gözlerim ağla
Namlu puşt olmuş, at ayağı puşt.

Vay anam vay vay, bu belalı başınnan ben nere gidem
Vay anam vay vay, bu belalı başınnan kime ne diyem
Ya derdime derman, ya derdime derman, ya derdime derman, ya katlime ferman
Of anam of of bu belalı başımla ben nere gidem
Vay anam vay vay, bu belalı başınnan kime ne diyem
Ya derdime, derman ya, derdime derman ya, derdime derman ya, katlime ferman.

"Ayağı değince Yılmaz' ın
Baktı atacak taşı yoktu
Eli durmuş, ayağı durmuştu
Çıkardı yüreğini kan içinde
Vurdu kötülüğün kafasına kafasına."

Ay bu nasıl devran, ay bu nasıl devran
28 Nisan' di yavru hey
Ham meyvayı kopardılar dalıdan.

Vay anam vay vay, bu belalı başınnan ben nere gidem
Vay anam vay vay, bu belalı başınnan kime ne diyem
Ya derdime derman, ya derdime derman, ya derdime derman, ya katlime ferman.
Of anam of of bu belalı başımla ben nere gidem
Vay anam vay vay, bu belalı başınnan kime ne diyem
Ya derdime derman, ya derdime derman, ya derdime derman, ya katlime ferman.

(bkz: turan emeksiz) için yazılmış olan bir türküdür.

27 mayıs öncesi eylemlerde öldürülen turan emeksiz'i anlatan ahmet kaya'nın şarkısı. hürriyet marşı gibi bu şarkıda turan emeksiz'e adanmıştır.

ahmet kayanın resitaller1 albumunde seslendirdigi parca

ayrıca resitaller kasetinde ahmet kaya'nın 'son şarkı bu' diyerek başladığı şarkıdır.

https://www.youtube.com/watch?v=RXyraD_up8U

(bkz: büyük ev ablukada)

çoğu olay olumler için yazılmış okunmus turku.

2-3 gündür kafayı bozduğum şarkıdır.

Her okunuşunda Beyazıt olaylarında ölen Turan Emeksiz'i anan Ahmet Kaya parçası.

dayan dizlerim dayan,
ağla gözlerim ağla,
namlu puşt olmuş, at ayağı puşt.

ahmet kaya'nın 1987 çıkışlı yorgun demokrat albümünde yer alan 12 şarkından biridir.

şarkının sözleri şair enver gökçe'nin "turan emeksiz" adlı şiirinden uyarlanmıştır.

şiirin tamamı şöyledir;
"Bir yürüyüş eylediler sabahtan
Ilgıt ılgıt kan gider loy loy!
Dayan dizlerim dayan!
Ağla gözlerim ağla!
Namlu puşt olmuş, atayağı puşt.
Yine düşman elindeydi vatan
Bir oğul çıktı Malatya'dan:
Anası Yılmaz çağırırdı
Haram süt emmemişti anadan.
Ve Beyazıt derler bir büyük alan
Düşman sarmıştı sağı solu
Düşman çok, cephane yoktu.
Yetişmemişti daha Cemal Paşa kolu
Amandı el aman!
Tank paletleriydi alanda dönen
Kusan namlularda, kalleş ölümcül
Ve vuran ve kıran ve haykıran
Malatyalı şöyle baktı bir
Ana baba günüydü herhal
Her yönde toz duman!
Vay anam vay!
Bu belalı başınan
Kime ne diyem
Kime ne diyem
Nerelere gidem
Ya derdime derman
Ya katlime ferman!
Başı daralınca Yılmaz'ın
Baktı atacak taşı yoktu
Baktı eli durmuş, ayağı durmuştu
Vurulmuştu.
Çıkardı yüreğini kan içinde
Çarptı kötünün kafasına
Hay bu nasıl devran?
28
Nisandı
Yavri
Hey!
Ham
Meyveyi
Kopardılar
Dalından."