kardeş sevgisi

Hic eksilmeyen gün geçtikçe artan sevgidir. Çogukez anne , baba sevgisinden önce gelir.
Siz mutsuzken telefonda sizinle beraber ağlaya bilir.
Kardeş öyle bir şeydir ki insana ögrettigi en yegane şey "ilk önce kendini düşünmemektir."
bir insana baktığınızda gözlerinizin parlamasıdır, cok degerlidir. Kaybedilmemesi gerekir.

Hiç birşeye değişilmez bir sevgidir ne kadar tartışsanda onun yanında olduğunu bilmek insana her zaman huzur verir (bkz: iyiki varsın).

kelimeler ile anlatilamayacak bir bağ'dir kardeşlik. Bu bağ'dan çocuğunu mahrum birakmiş tek çocuk yapan anne babayi kiniyorum!

bana hiçbir şey ifade etmeyen sevgidir. iki tane abim var ne zor zamanda yanımda oldular ne de kardeş muamelesi yaptılar. üniversitede cebimde para kalmadığı zaman bir ümit iyi işlerde çalışan abilerimi aradığımda ikisinden de aldığım cevap aynıydı: param yok. doğrudur ayda 4ooo lira maaş al paran yok. eyvallah. bunları geçtim abilerim ben küçükken canı sıkıldıkça beni döven tiplerdi. liseye geldim değişen bişey olmadı. ev içinde ayrı odalarda oturmaya devam ettik. ne zaman karşılaşsak kavga ettik hep. 26 yaşıma geldim hala konuşmuyorum abim olacak adamlarla. ne bir zor zamanda yanımda oldular ne de kardeş olduğumu hissettim. bana kimse kardeş sevgisinden bahsetmesin.

güven eksikliğinden dolayı bende olmayan sevgidir. hiç güvenmez mi bi insan evet hiç güvenmiyorum. tamam bana yardım ettiği doğrudur ama hal ve hareketleri hiç güven vermiyor. insanın ruhu hep küçük kalır mı arkadaş? yok ne kadar uğruna çabalasam da boşa kürek çekmişim. haa zor duruma düştü mü yardım eder miyim dakika bile düşünmem.

kameralara şu şekilde yansıyandır;

görsel

çok kızsan da nefret dönüşmez.

döversin, söversin, kızarsın, sarılırsın, büyüdükçe dost gibi olursun her şey iyidir hoştur da kardeş ağladığında insanı paramparça eder o sevgi. asla dayanamadığım bir şeydir. hadi len tamam ağlama derim her sefer görmemek duymamak için. ama kardeş sevgisinin yükünü de en çok o an hissederim.

canının bir parçasıdır zaten o senin kanından canından.
annenin babanın yeri elbet ayrıdır ama kardeş bambaşkadır.
senin içini en derinindekini bile bilir.
onu kollarsın kızdırırsa bağırırsın döversin ama nolursa olsun dayanamazsın.
eğer ki ağlarsa için erir böyle çünkü sen de onunla ağlarsın.
mesela baban ona kızarsa suçuna ortak olursun ya da sen üstüne alırsın sırf üzülmesin diye.
bi eksiği bi sorunu olsa herkesten önce sana başvurur onun mutluluğu bir başkadır zaten.
aslında söylencek çok bişey yok ya.
kardeş candır can. öyle böyle değil harbi can.

kardeşimin hasta olduğunu öğrendiğimizde ikimiz de küçüktük aslında. düşünsene doğumundan beri her anını her saniyeyi seninle geçirmiş insanın gözünün önünde canı yanıyor ağlıyor ve sen bişey yapamıyorsun. niye o hasta oldu keşke ben olsaydım diyorsun ama öyle bişey olmuyor. yanında ağlayamıyorsun sürekli şebeklik yapıp güldürüyorsun ama gece onu hastanede bırakıp eve döndüğünde ki bu en kötüsü odandaki diğer yatak boş kafanı yastığa gömüp ağlıyorsun. sonra babana gidip uyandırıyorsun ve ağlarken fısıltıyla ona bişey olacak mı baba? diye soruyorsun. kötü be cidden kötü. hatırlıyorum odasına çıkarılmadan önceki 3 gün mecburen acilde kalmıştı pencere falan yoktu gece gündüz zor ayırt ediliyordu bana gittiğimde abla gündüz mü gece mi dedi gözleri kızarmış büzülmüş yatakta küçücük kalmış. o an nasıl ağlamadım şaşırıyorum kendime. sonradan öğrendim ki geceleri neden ben diye ağlıyormuş. haklısın neden sen?
keşke senin yerinde ben olsaydım.
şükür ki iyisin..

Aile adam gibi bir aile ise ölene kadar devam edecek sevgidir.

dünyadaki en güzel duygulardandır. özellikle o kardeşin bir çocugu olursa tadından yenmez. aşık oldum iki günlük bebeğe sözlük.

anne, baba, arkadaş sevgisinden çok ayrı bir sevgidir bu.
hep yanlarında olup destek olmak istersiniz. her hareketlerinden sorumlu hissedersiniz kendinizi. her şeyi siz öğretmeli siz anlatmalısınızdır. nefes almayı bile öğretmek gelir içinizden.
siz öyle çok seversiniz ki... kardeşiniz anlamaz ama. onun için ona müdahale eden huysuzun tekisinizdir. anne babanızdan değil sizden çekinirler. istemezsiniz bunu ama yapacak bir şey de yoktur. para, kitap ya da ağlayacak biri vs. lazım olduğunda ilk size koşar. ihtiyaçları önceliğinizdir. ama normal zamanda uzaktır sizden. hele de lise çağlarındaysa. sineye çekersiniz. kardeştir o çünkü. gelmeden önce hiç istemediğiniz, geldikten sonra ise asla elini bırakamadığınız kardeşiniz.
kardeş sevgisi asla vazgeçmeyeceğiniz bağımlılığınızdır kendinizi güçlü ve çaresiz hissettiren...

Gözlemlediğim kadarıyla ileride herkes evlenip çoluk çocuğa karışınca ve özellikle işe miras gibi konular girince yukarıda yazılanların çoğunun yalan olduğu sevgi. Sanırsam kız kardeşler arasında daha sağlam ve sağlıklı yürüyor.

Kardeşim olmadığı için yaşamadığım sevgidir. Keşke olsaydı da demiyorum. Malum miras olayı.

belki arkadaşın bile olamayacak karakterdeki bir kişidir ancak kardeşinse onun her hareketi, her düşüncesi sevgi ve hoşgörüyle karşılanır. budur kardeş sevgisi.

Seni ne kadar sinir etsede asla nefrete dönüşmiycek bir sevgidir.

kardeşim olmadığından yaşayamadığım sevgi.

özlem arttıkça daha da artan sevgidir.
ayrıyken daha bir farklı oluyormuş gerçekten. gittiğimde yiyeceğimiz güzel yemeklerden tut gideceğimiz kafeleri planlamak felan hepsi çok güzel bir his veriyor. (tam da burada kardeşim aradı)

zaten şu kardeşiyle kavgalı olanları (bkz: babam) oldum olası anlayamamışımdır. her neyse, kardeş iyidir, kardeşinizi sevin.

ağzına sıçayım onun ne kadar nefret ediyorsam o kadar özlüyorum. ve çok nefret ediyorum çok.

görsel

abimin kardeşi olarak söylemeyeliyim ki çok kral bir sevgidir. ve tüm bu kral kardeşlik sevgilerine nazar değmesin demek istiyorum. bir abim daha olup hangisi olsun deseler, bir abim var zaten derdim. kiminin ablası var, yine aynı bir sevgi ve dayanışma bağı vardır. değerli bir şeydir. anne baba gibi toparlayıcı bir durumları yoktur der kimileri. herkes için bir değil derler. hep bir kıskançlık duygusunun olacağını söylerler. unutulacağını söylerler. ama ben pek katılmam. kardeşlik güzeldir. yalnız olmadığınızı hissedersiniz. evet aslında herkes için bir değildir. yıllardır küs olan, birbirine kin besleyen öz kardeşler var. herkesin farklı yaşanmışlıkları var lakin ne kadar kötü olursa olsun, o aynı kandan aynı candan kısmı devreye girdiğinde pek bir duygusallaşabiliyorsunuz. tüm kırgınlıkların giderilmesi ve sevginin bolluğunun günden güne artması dileğiyle. iyi seneler olsun.

Sadece "gibi"sini yaşayabileceğim veya en iyi ihtimalle yakınından geçebileceğim sevgi.
Ama gibisi de yetmiyor;yakınından geçmek de.Direkt kendisini yaşamak istiyor içimdeki çocuk hala.
Bilmediğin;hiç yaşamadığın bir şeyi istemek çok tuhaf

Ne kelimelerle ifade edebilirim ne de anlatmaya nefesim yeter.
Var olan tüm sevgilerin en ucu, en zirvesi, en enn eeenn..

maalesef hahaha diye güldüğüm sevgi.

ben onların çıkarlarını kendi çıkarlarımdan ayırmazken, onlar bana diş biliyormuş şaştım kaldım lan.

tıpkı besleyip büyüttüğün birinin seni bıçaklaması gibi.

geçen milli piyangoya bakıyordum ne kadar olmuş diye. 400 milyon olduğunu gördüm başladım hesap yapmaya çok detaylı bir hayal kurdum.( daha biletim yok zaten tam 400 lira mk) sonra dedim ki ya tam değil 200 milyon çıkarsa. kafamda ki planda bişiler çıkarmam gerekiyordu ama çok teferruatlı ve mükemmel bir hayaldi aralarından bir tek abimi eledim. (ona ayırdığım tutar da kesinlikle 1/2 değildi) ahhah.