karanlık

15 yaşımdayken gittiğim izmir'deki hayvanat bahçesinde tanıştığım bilge bir fil ile üzerine kelam ettiğim kavram.

file; karanlığın kötülük ile anılmasından olan rahatsızlığımı dile getirdim. karanlık kötü değil, insan ona kötülük atfediyor ve yanlış yapıyor dedim.

fil de hortumuyla beni sırılsıklam ıslatarak bu dediğimi onayladı. ve şöyle devam etti:

-evet haklısın. karanlık, sizin zihninizle yarattığınız bir kötülük imgesiyle yapışmış durumda. henüz kainatta kutsal saydığınız o ışık var olmadan önce derin bir karanlık mevcuttu. her yeri örten, kaplayan ve her yerde soluk alan bu karanlık, ışığın vücut bulmasıyla yırtıldı. yani kainatın ilk sahibi karanlıktı. ve kainatın ilk sahibi de " kötülüğü çağrıştırmayı" hiç hak etmiyor.

fil ile aynı fikirde olduğuma sevinmiştim. ne de olsa o bilge bir fildi.

Bazen bir hayatı ele geçirir. Evet.

Olmasaydı, böyle güzel gözükür müydü yıldızlar?

görsel

migreni olanlar için cennet.

Karanlığın tüm detayları örtmesi ve detaylarda boğulmayıp sadeleşen insan beyninin hafifliği...

Neyse old trance dinlemek karanlıkta güzel.
IAN VAN DAHL - try (alphazone remix) https://youtu.be/rqxaJbitHCY

bazen iyi gelir.

aydınlığın olmayışı.

depresif ruh hali.

normalde insanın gözüne siyah gelir ya bana artık az ışık alan bir odanın üzerime gelen duvarları geliyor. nefes alamamak bunalmak geliyor.

belki de artık böyle kasvetle sessizlikle devam etmesi gereken yaşam.

doğal antidepresan. aşırı dozda alındığında insanın kendine yabancılaşmasına neden olur. sorgulatıcıdır, zihin açar. karmaşıktır, çözümlenemez.

Uyumak için gerekli olandır.

herhalde evrensel korku birimi.

insan görmediği zaman, zifiri karanlıkta kaldığı zaman her şeyi daha iyi duyabiliyor ve tüm kokuların farkında olabiliyor. ve sonra hayalgücümüz aklımızdaki türlü türlü korkuları uyandırmak için adeta avazı çıktığı kadar bağırıyor.

ışığı anlamlı kılan sıfat.

kuşları bile sindirmiş bu kesif karanlık sen ki daha ne zariflikten dem vuruyorsun?

Düşünceler karanlık olmasın. Yoksa siyah bir silüet insana dokunmaz.

Bütün günahların üstünü örten kirli bir yorgan olarak tanımlamış cervantes. Kim bilir belki de bu sebepten güneşi hiç sevmiyorumdur.

Üstteki yazar çok güzel şeyler paylaşıyor * iki gündür takip ediyorum, çok sevdim kendisini.

Karanlığa gelince * Yıldızları görmek için belirli bir karanlığa ihtiyaç vardır. Güzel sonuçlar için sanki kötüymüş gibi gelir yaşadıklarımız ama değildir aslında. sonunda yıldızları seyretmek var. Değer *

Işığın yokluğudur. Bazen huzur, bazen korku verir; kimi zaman hiç bir his vermez.

https://voca.ro/1kBt7niiOzhJ

Üstümüze çöken 'ekonomi' adıyla bilinen vaziyet.

Böyle iyi, aferin tanrıya.

Ey protest halkım!
Bana ne yaptın?

içinizden hiçbirinize ait hissedemiyorum,
Davanıza davam diyemiyorum.
Bilemiyorum, sorun bende mi? Ne yapsam kendimi?
Anlatsam derdimi

Her yer karanlık. Yarından umudum yok.
Aslında sorum çok ve cevaplar sayfalar dolusu önümde
Ne kadar görmek istesem de gözümle,
Her yer karanlık… Her yer karanlık,
Hiç ışık yok.

Ne zaman düşsem bu yalnızlığa
Kitaplar koştu hep yardımıma,
Binlerce yıl önce mum ışığında
Kavuşmuşlar insanlar aydınlığa.

Şimdi tüm bu ustalar izlerlerken
Ve güya tanrılar da bizlerleyken
Ne yaptık da düştük bu karanlığa?
Sanki uzanıyor ta' yanıbaşımdan sonsuzluğa.

Her yer karanlık. Yarından umudum yok...
Aslında sorum çok ve cevaplar sayfalar dolusu önümde,
Ne kadar görmek istesem de gözümle
Her yer karanlık… Her yer karanlık.
Hiç ışık yok.

Yine birilerini kızdırdım, yağıyor üstüme tanrının laneti.
Ne hain, ne katil, ne de hırsızdım
Tanrınız buysa beyler, yok hiç adaleti.

Protestler, yeni tezler üretirlerken
Bir şekilde marjinal olalım derken
Az olmak uğruna yine çoktan oldular,
Adeta koskocaman bir b.ktan ordular.

Ne yaptıysam olmadı, hep haksızdım
Söylemlerim pek çokları için tatsızdı.
Arkamda Titanlar olsa da fark etmez,
Onların gözünde ben hep dayanaksızdım.

Konuştukça gözlerinde düşüyorum
N’olur ört üstümü anne, çok üşüyorum
Delirtiyor beni insanların gamsızlığı.

Ne olacak da bitecek bu yalnızlığım?
Her yer karanlık. Yarından umudum yok.

Aslında sorum çok ve cevaplar sayfalar dolusu önümde
Ne kadar görmek istesem de gözümle,
Her yer karanlık… Her yer karanlık
Hiç ışık yok.

-dktt

Çocukken korkardım, uzun zamandır huzur buluyorum. Herşey bir gün tersine dönüyor. Bu da öyle bir şey sanırım. Karanlık güzeldir. Yeterince cesur olanlar için çok daha güzeldir.

Hava kararınca dışarı çıkmayı seven biri olarak çok severiz kendisini.

Bana huzur verir.

en net ve bilimsel tarifi

(bkz: ışıksızlık)

"ne olacak da bitecek bu yalnızlığım?
her yer karanlık. yarından umudum yok"