işten kovulmak

bir süre sonra alışılacak olan durumdur. bu kovulmaların ardı arkası kesilmez.

on dakika önce yaşadığım şey. başınıza gelirse panik yapmayın diye tüm evrelerini yazıyorum:
1-)Şok evresi: "yollarımızı ayırmak zorundayız" lafını duyduktan sonra geçen 5 ila 10 saniyelik evre. Elleriniz terler, avuçlarınız kasılır ve yüzünüzde star yarışmalarında elenen şarkıcıların takındığı bir gülümseme olur. "peki, sağlık olsun bilmem ne hanım" dersiniz ve odadan çıkarsınız.

2-)Odadakilere söyleme: bu çok zor olmaz dert etmeyin, çünkü onlar zaten biliyorlardır, önemli olan onlara bildiğinizi hissettirmektir.

3-)Tazminat hesaplama: "gelen tazminatın bir kısmıyla kredi kartını kapatsaaaam, iyi bari şu kadar param kalır" şeklinde olan hesaplamalar.

4-)Gelen iş görüşmesi telefonlarını odada gururla cevaplama evresi: "ohh ben iş bulurum hemen, aldım da tazminatı, hayat bana güzel, durumdan memnunum" bakışı

Herşeyin normal gittiği bir vakit olduysa soğuk duş etkisi yaratır.

sabırsızlıkla bekledgım an. ödeyecegım o eğitim masrafından kurtulmak için her pisliği yapıyorum. ama onlar gülüyor.

Bugün başıma gelen hadisedir. Mutlu oluyor insan, üzüldüğü tek nokta alıştığı ortamdan ve sevdiği iş arkadaşlarından kopması oluyor. Hayata yeni bir adım atmak gibidir kovulmak. Hadi hayırlısı.

Allah vermesin. Eşekten düşmüş gibi oluyorsun. Bugün kırığım döküğüm biliyor musun? Bezginim kararsızım yılgınım. Şarkısında olduğu gibi.

ben istifa edecektim la diye için içini yer. evet aynen öyle.

tazminat almaktır. ne kadar güzeldir.

gidip benim gibi işten kendiniz ayrılmayın lan. kovdurun kendinizi.

2 yıldır gecemi gündüzümü verdiğim, emeğin ötesinde sevdiklerimden zaman çaldığım, karşılığındaysa "sizi işten çıkarmayı düşünüyoruz" şeklinde karşılık aldığım durumdur.
daha fenası nedir biliyor musunuz? ben 6 hafta nasıl bekleyeceğim. (bkz: ihbar süresi) (bkz: ihbar tazminatı).

geçen hafta başıma gelen hadise amk.

yarrak kafalı şirket patronunun anlamadan dinlemeden bok yemesi.

bana iş mi yok?

şu an için yok. bakalım hayırlısı.

lan harbi hiçbir suçum da yok haa.

Gece gece hunharca gulmeme neden oldu. 24 gun once patronun atarlanmasi uzerine isten cikarildigim dusundum. Bes gun sonra arayip ne zaman isbasi yapiyorsun neden gelmedin dedi. siz beni kovmadiniz mi dedim yok canim ben sana kizdim sadece dedi. neyse siz yine de gercekten kovulsaniz da telrar tekrar sorun.

dört gözle beklenen hadise. sonrası into the wild.

Şu sıralar kesin üzerimde gerçekleşecek durum. iki gündür patronun beni odasına çağırıp 'ne olup bitiyor' diye sorması ve 'işlerin nasıl gidiyor, alışabildin mi?' Diyerek sorusuna bir ikincisini eklemesi, insanın içinden bir şüphe uyandırmıyor değil. Muhabbetimiz bitiyor, beni yerime gönderiyor, Hemen karşımda çalışan bir ibnenin karşımda yüzüme patlattığı piç gülümsemesini göremiyorum değil. 6 aydan beridir karşımda aynı masada çalışıyor, işi benden daha çok asıyor ama sanki torpilliymiş havası var oğlanda. Patronun törpüsünü yalamıyorsa en adi şerefsizim.

- Seni kovuyorum.
+ siz kovmuyorsunuz, ben istifa ediyorum.
- Süper, tazminat ödemekten yırttık yani.
+ Lan?

Keşke olsa da 10 bin civarı olan tazminatımı alabilsem diye baktığım olay.

Bazen sevindirir.

eminseniz haklı sebepten olmaması adına mücadele vermelisiniz. yani susmalı ve işinizi yapmalısınız. üzerinize oynayan kim varsa en ufak hakaretinde belgeleyip kurula taşımalısınız. hem en sakin ve efendiyi, hem de en yan bakılmayacak kişiyi oynamalısınız. tabi kurumsal bir şirketteyseniz.

20 yıla yakın profesyonel manada iş hayatım oldu.
Hiç kovulmadım.
Ya istifa ettim ya beklenmedik şeyler oldu mecburi işsizlikler yaşadım.
Kötü bir şey mi işten kovulmak?
Değil.
Kovulsaydım da hadi len derdim.
Siz de diyin.
Emek bu boru değil.

Dünyanın sonu değildir, her şerde bir hayır vardır.
Sadece yeni bir işe yelken açmak için acele edip hata yapmayın.

kovulsamda sikimde olmayacak hadise.

Yaşamaktan korktuğum hede. Masamı çok seviyorum lan.
görsel

bazen büyük işler yapmak için insanın arada bir başına gelmesi gereken şey.

Kendimin patronu olarak yapmayı düşünüyorum bu aralar.

aylarca yeraltında çalışıp, (lağım kokuyordu) canımı dişime takıp çalıştıktan sonra yaşadığım eylem. sebebi ise patronun kendini Allah zannetmesi. çalışanlarını bu şartlarda çalıştıran da mottosu "ofiste duygusal zeka" olan bir firma işte.

iş yerinde şaklabanlık yapacağına sadece işini yapsan başına gelmeyecek durumdur. taklit, komedinin en kolay şeklidir, kovulduğun iyi olmuş.