ismet özel

tüfenk şiiri güzeldir.

yıllar yıllar evvel "siyasete girmeyi düşünüyor musunuz" sorusuna "siyasete girmemden çekinenler, korkularını muhafaza etsinler" gibi efsane bir cevap vermişti. fakat hala ses seda çıkmamaktadır.

ayrıca adamdır, pırıl pırıldır.

üzerime yüreğimden başka muska takmadan konuşmak istiyorum.

(bkz: mazot)

Yaşamayabileydim yazar mıydım hiç şiir?
- Yaşama!
- Ya bileydim?
Yazar: Mıydım
Hiç: Şiir.

Boşuna uğraşıyor boşuna asla onun gibi olamayacak. Özenti bir şair!

Bileklerinden akıttığı sımsıcak ama sert kelimelerle şiir yazmış olan şair..

Amcam olsa şu yaşımda koşar üstüne atlarım, o derece severim şairliğini. Amca bana şiir yazsana diye laklak yaparim başında. Yazmazsa ağlarım, küserim gider saçını falan çekerim. yazarsa ellerini öperim. Ben malım net.

Sen de mi brüdüt: aslında amcam olsa gider harclik isterim, şiirle cips alınmıyo bizim bakkalda. Harclik vermezse kaval kemigine ışıklı ayakkabimla tekmeyi basarim, açıdan kivranirken kıvrak hareketle cüzdanına çökerim çocukken beni gorecektiniz çok yaramazdim ben.

"gözlerim nemli değil
gözlerim namlu"
ismet Özel.

Kendisi ve şu "ÖzelTürklük"ü dolayımında Murat Kapkıner'in eski ve yeni 2 yazısını paylaşmak istiyorum. tabi ilk yazıdacahit sıtkı tarancı üzerinden sezai karakoç ve kürtlüke karşı kaçak güreşi de gözler önüne serilmiş:

http://www.varide.net/ind...tuer-sanat&Itemid=209

http://www.varide.net/ind...at-kapkner&Itemid=223

"kendi tehlikesi peşinden gider insan." diyor şair.
işte bu kadar hepsinin özeti.

Münacaat şiiri ismi gibi yakarış hissi uyandıran insan. Hele de giriş dizesi. Okuyunuz:

"Bu yaşa erdirdin beni,gençtim almadın canımı
ölmedim genç olarak,ölmedim beni leylak
büklümlerinin içten ve dışardan
sarmaladığı günlerde
bir zamandı
heves ettim gölgemi enginde yatan
o berrak sayfada gezindirsem diye
ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.
Vakti vardıysa aşkın,onu beklemeliydi
genç olmak yetmiyordu fayrap sevişmek için
halbuki aşk,başka ne olsundu hayatın mazereti
demedim dilimin ucuna gelen her ne ise
vay ki gençtim
ölümle paslanmış buldum sesimi.

Hata yapmak
fırsatını Adem’e veren sendin
bilmedim onun talihinden ne kadar düştü bana
gençtim ben ve neden hata payı yok diyordum hayatımda
gergin bedenim toprağa binlerce fışkını saplar idi
haykırınca çeviklik katardım gökyüzüne
bir düşü düşlere dalmaksızın kavrayarak
bulutu kapsayarak açmadan buluta içtekini
tanıdım Ademoğlu kimin nesiymiş
ter döküp soru sormak nereye sürüklermiş kişiyi.

Çeşme var,kurnası murdar
yazgım
kendi avcumda seyretmek kırgın aksimi.

Gençtim ya,ne farkeder deyip geçerdim
nehrin uğultusu da olur,dalların hışırtısı da
gözyaşı,çiğ tanesi,gizli dert veya verem
ne fark eder demişim
bilmeden farkı istemişim.
Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine
arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!
Yola madem
çöllerdeki satrabı yalvartmak için çıkmıştım
hava bozar,yüzüm eğik giderdim yine
yaza doğru en kuduzuyla sürüngenlerin sabahlar
yola devam ederdim.

Gençtim işte şehrin o yatık raksından incinen yine bendim
gelip bana çatardı o ruh tutuşturucu yalgın
onunla ben
hep sevişecek gibi baktık birbirimize.
bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık.

Oysa bu sürgün yeri,bu pıtraklı diyar
ne kadar korkulu yankı bulagelmiş gizlerimizde
hani yok burda yanlışı yoklayacak hiç aralık
bütün vadilere indik bir kez öpüşmek için
kalmadı hiç bir tepe çıkılmadık
eriyeydik nesteren köklerine sindiğimizce
alıcı kuş pençesiyle uçarak arınaydık
ah,bir olaydı diyorduk vakar da yoksanaydı
doğruydu böyle kan telef olmasın diye çabalamamız
ama kendi çeperlerimizi böyle kana buladık
gönendi dünya bundan istifade
dünya bayındırladı:
Bir yakış,bir yanış tasarımı beride
öte yakada bir benî adem
her gün küsülü kaldık.

Bunca yıl bu gücenik macera beni tutuklu kılan
artık bu yaşa erdirdin beni,anladım
gençken almadın canımı,bilmedim
demek gökten ağsa bile tohum yürekten düşecekmiş
çünkü hataya bağışık büyük hatadan beri nezaret yer
çiğ tanesi sanmak ne cüret,gözyaşıymış
insanın insana raptolduğu cevher.

Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster,kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?"

Keşke bazı insanlar yaşlanmasa, yaşlanınca sussa ya da cümlesindeki öznedir.

Bir konferasına katılmıştım istiklal Marşı derneği kapsamında. Sevenler kizmasin ama çok kibirli duruş sergiler kendisi. istiklal Marşı nı okuma biçiminden hiç söz etmiyorum hele.
Bir kez de şiir resitaline katılmak nasip oldu. Kendisinin ağzından dinledik şiirlerini. Bir şiirinin bitiminde kendisini dinleyenler (ne yazık ki ben de, benim özelliğim de neyse artık) şiirinin bittiğini anlamayip ses vermeyince gözlüğünü indirip bir bakışı vardı bize hala aklımdadir o bakış. Sanırım küfretse daha iyiydi.

zır cahil şair. türk ırkının olmadığını iddia eden komünist zat.

amentu siirini dinlemeyen insan midir???

ismet özel'in şiirlerindeki kelimeleri anlayamayacak liseli ergenler tarafından zır cahil olarak tanımlanan şair. ulan günlük kullandığın kelime dağarcığın amk yı da eklersek 200'ü geçmez. cahiller haddini bilmez oldu ne biçim bir ülke lan!

Türk yalnız müslümandan olur diyerek "yaşlanan türk sanatçısı değişimi" hakikatine hakikat katan şair.

insan bazı günleri kitapların arasında saklayıp
kurutmak istiyor..

ismet Özel.

Bir masal ismet özel i kitabini getirtti aklıma. Selahattin yusufundur.

başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
bakıp başkasının başkayla kurduğu bağlantıya
aşka dair diyoruz ilk anı bu olmalı
ilk önce damarlarımızda duyuyor çağıltısını
uzak iklimlerin
kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden
bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda
sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz
bize ait olan ne kadar uzakta!

hacettepe üniversitesi mezunu şair beyimizdir.

Umudunun ayak seslerini okşuyoruz, yavrum./Kuşandığımız bu alkol kokusu bize ne getirdi ki!/ÇIKSAM/ gök şarlayarak devrilse ardımdan/ölürsek bir partizan gibi ölmeliydik,

insan
eşref-i mahlûkattır derdi babam
bu sözün sözler içinde bir yeri vardı
ama bir eylül günü bilek damarlarımı kestiğim zaman
bu söz asıl anlamını kavradı
geçti çıvgınların, çıbanların, reklamların arasından
geçti tarih denilen tamahkâr tüccarı
kararmış rakamların yarıklarından sızarak
bu söz yüreğime kadar alçaldı
damar kesildi, kandır akacak
ama kan kesilince damardan sıcak
sımsıcak kelimeler boşandı
aşk için karnıma ve göğsüme
ölüm için yüreğime sürdüğüm eczâ uçtu birden
aşk ve ölüm bana yeniden
su ve ateş ve toprak
yeniden yorumlandı.

Dilce susup
bedence konuşulan bir çağda
biliyorum kolay anlaşılmayacak
kanatları kara fücur çiçekleri açmış olan dünyanın
yanık yağda boğulan yapıların arasında
delirmek hakkını elde bulundurmak
rahma çağdaş terimlerle yanaşmak için
bana deha değil
belgeler gerekli
kanıtlar, ifadeler, resmi mühür ve imza
gençken
peşpeşe kaç gece yıllarca
acıyan, yumuşak yerlerime yaslanıp uçardım
bilmezdim neden bazı saatler
alaturka vakitlere ayarlı
neden karpuz sergilerinde lüküs yanar
yazgı desem
kötü bir şey dokunmuş olurdu sanki dudaklarıma
Tokat
aklıma bile gelmezdi
babam onbeşli olmasa.

güzel adamdır vesselam, fikirlerinden ziyade yaptığı işler konuşulmalıdır.

Şiirleriyle beni manasız bir hüzne boğan büyük Şair.
Manasız? Belki.

Mataramda tuzlu su, of of. Şey ama pek sevilmez, vakti zamanında cemil Meriç dahi gömmüştür, jurnal'de sanırım.

çok sevdiğim cumhuriyet dönemi yazarı.