intihar etmek

insanın kendi yaşamını sonlandırması,beyin nasıl buna izin verir?nasıl izin verecek noktaya gelir?vazgeçişlerin en büyüğü.

allah korusun büyük konuşmak istemiyorum bazen bir insanın ne hissettiğini nekadar büyük acılar çektiğini neler yaşadığını yaşamadan kimse bilemez o yüzden aptallıktır yada salaklıktır tarz söylemlerde asla bulunmayacağım . ama bana sorarsanız evladını kaybeden bir anne yada babadan daha ağır yada bu dünyaya daha doğuştan engelli olarak gelen yada en büyük acıları yaşamış anne babasını doğmadan kaybetmiş sokaklara düşmüş bu insanlar bile birsekilde bu hayatta yaşamaya çalışırken intihar etmek kimseye yakışmaz . Unutmayın ölüm haricinde herşeyin çaresi vardır . intihar bir insan icin yapılabilecek hiçbirşeyi kalmadığında ki son çaredir tavsiyem pes etmemektir.

Engel olunmamalı. Ölmek de bir hak.

Aşık olmaktır.

“intihar edenlerin mezarı başında ceket iliklenmeli.”

(bkz: nursen yıldırım)

Emanete hıyanettir. Bedenimiz bize verilmiş bir emanettir. Onu sahibine, o istediğinde geri vermek esastır.

yapılan araştırmalara göre bir kere de olsa ciddi olarak intihar etmeyi düşünen kişiler eninde sonunda intihar ediyormuş.
kaynağı hatırlamıyorum, denk gelirsem editlerim.

ekmek arası kokain mi yiyorsunuz ne yapıyorsunuz amk yerinde.
sıkıntınız varsa çözümünüz vardır ama yok illa ilgi çekeyim diye öleceğim diyorsanız çocukluğunuza veriyorum.
hayat yaşamaya değer lan nasıl olsa öleceksiniz.

Kaosa götürüyorsa düzende kalmaya karar vermekten daha elle tutulabilir olan şey. Hepimiz evrene tutunmak ve ondan kopmamak için çabalıyoruz. Ama neden tutunduğumuzu bilmiyoruz. Kaçıyoruz kaostan kimisi ise bodoslama kaçmıyor neden kaçıyorum lan ben diyor. Neyi arıyorum ben bu dünyada.Niye kaybettiğim bir şey olduğunu hatırlamadan arıyorum. Hakikati arıyorsam zaten baştan arayış içinde olmak benim hakikate ulaşamayacağımın kabülüyle oluyor. Bilmeyen bilir mi bilmediğini. Bilmeyenin varoluşu aramakla birlikte başlar. Aramak bilmeyeni varoluşuyla hakikatinden uzaklaştırır. Çünkü varoluş hakikatle karşılaşmamayı yaratır. insanın ve evrenin hakikati varolduğunda kendisidir. insanın ve evrenin karşılaşamayacak olduğu da yine kendisidir. Yani insan ve evren kendilerinin kaosudur. Yaşamak bir umutsa hakikat yolunda sen umduğunu bulamayacaksın insanoğlu. Zaman kavramı, felsefe, tanrı, bilim, dil kaostan kaçarken oluşturduğun hiç bir şey seni hakikate götürmeyecek. Çünkü varolarak gittiğini sandığın şey hakikat değil. Varolarak ulaşamayacağın şey hakikat. Varolarak kendinden kaçıyorsun. Kendi hakikatinden. Varolduğunda Karşılaşamayacak olduğun şeyden.

Bir eylem.

"Yol boyunca durmayan gezgin çabuk yorulur… insan bazen kendisini köşeye çekip dinlenmeli, ruhunu hissetmeli."
Bu sanırım açıklıyor bazı şeyleri.

Kendinizi labirentte kaybolmuş sanabilirsiniz, insanların sizin çevrenize örmüş olduğu duvarlara çarpabilirsiniz veya tahmin edemeyeceğimizden öte şeyler yaşadınız. Her şey sizle başlıyor, sizle bitiyor. Hayallerinizin peşinden koşamıyor musunuz o zaman yürüyerek gidin ama gidin. Bahaneler üretmeyin. Engellemeye çalışan, size inanmayan elbet olacak fakat siz inanırsanız ötekilerin ne dediği pekte önemli değil. Kendinizden ve hayallerinizden vazgeçmeyin. geleceğe bu kadar umutsuz bakmayın lütfen. Sizi ne mutsuz ediyorsa uzaklaşın, az dinlenin. kendinize dönün ve hedefler edinin, hayattan tat aldınız zamanında, gülebildiniz e tekrar neden olmasın?

Bence mutlu olabilirsiniz, hayallerin peşinden de koşabilirsiniz. bu düşüncelerden de arınmış şekilde edit yapın hadi bakalım. Görmeyeyim bir daha böyle geleceğe umutsuz bakışları.

Çaresiz insan. Evet.

Hangisi daha fazla cesaret gerektiren bir şey?

bir kez ölüp ruhunu yok etmek mi yoksa her gün yaşayıp, ruhunun her gün biraz daha fazla sıkışıp kalmasına, her gün bir öncekinden daha beter olmasına razı olmak mı ?

sağlıksız bir eylemdir.

intihar edeceğim ama cehenneme gitmekten korkuyorum diyen bir yazar geldi aklıma. Sahi onu kim demişti ya. Değişik.

intihar aciz ve korkak insanların işidir. Kalıp seni bu hale getirenlerin hayatlarını burnundan getirmek varken korkaklık yapıp ölmek... Tam bir aptallık benim için.

"Kim kendini bir dağın tepesinden atar da öldürürse cehennem ateşinde de ebedi olarak böyle görür. Kim zehir içerek kendisini öldürürse cehennemde zehir kadehi elinde olduğu halde devamlı ceza çeker" (Müslim, iman, 175; Tirmizi, Tıb, 7; Nesâî, Cenâiz, 68, Dârimi, Diyât, 10; Ahmed b. Hanbel, II, 254, 478).

"Ey iman edenler, mallarınızı aranızda karşılıklı rıza ile gerçekleştirdiğiniz ticaret yolu hariç, batıl yollarla yemeyin. Ve kendinizi öldürmeyin. Şüphesiz Allah size karşı çok merhametlidir" (en-Nisa', 4/29).

zaten çok uzun yaşamıyoruz ki intihar edelim..

Dayanma gücü kalmadığında gerçekleştirilir. Uygun yöntemi bulamadığım için beklemedeyim. Kesin çözüm lazım çünkü.

siz ölmeyi bayılmak zannediyosunuz galiba o kadar basit olmamalı hayat ne icin veya kim icin ölceksin
ben 15 yasında kaybettim ailemi bir kere düsünmedim intiharı hayat benim hayatım güzellestirmekte berbat etmekte benim elimde yapmayın bu kadar.

sorunlarla başa çıkamadığınızda artık başınızı kaldırmak istemessiniz. o anda yerdesinizdir...

kalkmak mı? yeniden mi?

tekrar sıfırdan başlamak her şeyi unutup ben daha pes etmedim demek hayata...

yoksa bırakmak mı kendini daha fazla yorulmak istememek...

Hayır! beni daha görmediniz deyin.

insanlara sizin de neler yapabildiğinizi gösterin hangi şartda olursa olsun...

yapabilirim, yapabilirsin, yapabiliriz...

Sadece psikolojik değil, sosyolojik bir olaydır. intihar toplumlardan toplumlara değişen ciddi istatistiklere sahiptir. Refah ve gelişmişlik düzeyi, ekonomik güç ve stressiz toplum gibi etkenler bunları etkileyebiliyor.

Eğer Tengri ye inanmasa idim bir saniye bile düşünmeden yapacağım hareket olacak idi. Evet

Ağır geliyor yaşam..
Bu gece gitme vaktidir belki.

Bu gece saat 03:38 de yapacağım şeydir. Artık hayattan sıkıldım.

Bir hayata veda şekli. Evet.