bugün

diyaliz tedavisi ve sondayla yaşadığımım dönemde depresyona girip düşünürdüm. g.tüm yememişti tabiki.
bir kaç gün önce karşılaştığım olay. akşam üzeri eve dönerken sokağa girişte köşede bulunan apartmanın dışında 10 kişilik bir grubun bağırış çağırış içinde olduğunu gördüm. iki kat üstteki balkonda bir bakın feryat içindeydi. sokaktan geçmeye başlayınca bu balkondan yere çakılmış bir kadın gördüm; daha doğrusu öyle düşündüm. bakkaldan öğrendiğimize göre kadının son zamanlarda psikolojisi pek iyi değilmiş ve kendini binanın 5. katından atarak intihar etmiş.

yerde sırt üstü uzanmış vaziyetteydi. tam yüzünü göreceğim esnada birisi ona yaklaşıp yüzüne bir tülbent örttü. öldüğünü o an anladım. biraz daha ilerlediğim esnada ayaklarını gördüm; her iki bileğinden kırılmış kemikleri etini parçalamış dışarı taşmıştı. içim buz kesti ve büyük bir üzüntü duydum kendisi için. ne trajik diye düşündüm. muhtemelen iki aşısını da olmuştur, sokakta dolaşırken maskesini de takıyordur hatta.
Defalarca etmiş ama ölmemiş biriyim. Birkaç tanesi delirmiş çıldırmış olmam neticesinde oldu. Ama hiçbirinde şov yapmadım tam anlamıyla ölüme koştum.

Vücudumda kaynamış kemik kırıkları aşırı derecede içilmiş pisikiyatrik haplardan dolayı karaciğerim böbreğim muhtemelen hasarlı vs. Gözümü hastane yoğun bakımda tımarhanede açtım bundan dolayı birkaç defa.

Neticede ölmeyince ölünmüyor hakikaten. Ama çok garip bir gücüm oldu artık. Onca kahramanım güçlüyüm nüfuzluyum vs. diyen üstün olduğunu düşünen kendisini öyle gösteren kişi bütün bunları hayat daha çok zevk için yapıyorken ben bütün hayata allaha tanrıya vs. rest çekmiş hayatta yaşanması muhtemel bütün zevklerden feragat etmiş elimin tersiyle itmiş oldum.

Sırf bundan dolayı da dünyada benim gibi tam anlamıyla intihar etmiş birkaç nadir insanla beraber dünya üzerinde yaşayan en üstün insan olmayı hak ettim.

Ve emin olun gerçekten üstün olduğunu bilen insan için üstün olmak tam anlamıyla emin olunan inanılan değil "bilinen" bir şey. Ben dünyada karşıma çıkabilecek gerçekten saygı göstereceğim kimse yok biliyor haldeyim artık.

Sadece mahallenin delisi olarak bilinen kendisi de zamanında intihar edip ölmemiş mecit abi var. Hayatım boyunca gördüğüm ve görebileceğim en iyi kendisine tamamen hayran olduğum insan.

Lao tzu'nun dediği gibi kaybeden kazanıyor cidden.
Şüphesiz rahatlatir.
Yapmak zorunda olmaktan korktuğum...
bundan birkaç yıl önce ölümden korkmam diyordum taa ki ölümle burun buruna gelene kadar… ölmek istemiyorum diye oturup ağladığımı hatırlıyorum o yüzden intihar etmek bana çok uzak gelen benim için çok çok çok cesaret isteyen bir durum ve kendimi intihar eden birinin yerine koyup düşünmeye çalıştığımda bazı şeyleri yerine oturtamıyorum.
Büyük cesaret ister.
intihar değil de ölümü çok sık arzuluyorum son birkaç yıldır...
son kaçış fırsatı gibi görünür. hiçbir problem alt edilemeyecek değildir. intihar eğilimindeyseniz, psikolojik hastalığınız bulunuyor ise mesela bipolar gibi, size intihar fikri verebilecek her şeyden uzak durun. intihar bir çözüm yolu değildir. size hayatı sevdirebilecek en ufak bir şeyi bile sahiplenin, çok sevin. Fazla melankolik intihara özendiren, abuk sabuk yazılarla da bence ilgilenmeyin çünkü intihar kimsenin ne ödülü ne cezasıdır.
Büyük cesaret ve bir o kadar da korkaklık gerektiren, iki tezatı bünyesinde barındıran eylem.

intihar edenlere saygım sonsuz. Hayat hepimiz için büyük bir mücadeleden ibaret. Çok acı çekiyor ve yoruluyoruz ama evet üstteki entryde olduğu gibi vatanın asıl sahiplerine ihtiyacı olduğu bir zamanda ülkeden veya hayattan gitmek Türk evladına yakışmaz.

Atatürk'ün izinde isek hiçbir yere gitmeyeceğiz. inadına yaşayacağız. Bu vatan bizim!
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.