insan

insan şerefli mahlukat değildir. insanı yücelten her anlayış diğer tüm canlı türlerine hakarettir. Alemlerin rabbinin yarattığı her canlıya yüklediği bir misyon vardır. Gözlemleyin lütfen, istisnasız her canlı fıtratının gereğini yerine getiriyor. Belki de bizi aşağıların aşağısı kılan kendimize biçtiğimiz şerefli yaratılmışlar kibridir.
Alemlerin rabbinin, Kuranda insanı şerefli mahluk olarak yarattığına dair açık delil bulamazsınız. Zahirinde ve tedebürründe de böyle bir anlayış yoktur.
insan masumiyetini kovulduğu adenden gittiğinde yitirmiştir ve masumiyetini bu dünyada aramayan insanın, ortalıkta eşrefi mahlukat kibriyle gezinmesi soytarılıktır ahmaklıktır ziyanlıktır.

insan
eşref-i mahlûkattır, derdi babam
bu sözün sözler içinde bir yeri vardı.
ama bir eylül günü bilek damarlarımı kestiğim zaman
bu söz asıl anlamını kavradı.
geçti çıvgınların, çıbanların, reklamların arasından
geçti tarih denilen tamahkâr tüccarı
kararmış rakamların yarıklarından sızarak
bu söz yüreğime kadar alçaldı.
damar kesildi, kandır akacak
ama kan kesilince damardan sıcak
sımsıcak kelimeler boşandı
aşk için karnıma ve göğsüme
ölüm için yüreğime sürdüğüm ecza uçtu birden
aşk ve ölüm bana yeniden
su ve ateş ve toprak
yeniden yorumlandı.

Hayat
dört şeyle kaimdir, derdi babam
su ve ateş ve toprak.
Ve rüzgar.
ona kendimi sonradan ben ekledim
pişirilmiş çamurun zifiri korkusunu
ham yüreğin pütürlerini geçtim
gövdemi alemlere zerkederek
varoldum kayrasıyla Varedenin

eşref-i mahlûkat
nedir bildim.
(bkz: ismet özel)

Aldanmayı tercih etmeye meyyaldir insan.
O sebep birinin karşısına tüm gerçeğinizle çıkarsanız giderler sizden.
Çünkü çoğu zaman duymak istedikleri yalanların büyük bir kısmını duyamayacaklardır.

Her şey çok güzel olacak masalına inanmak ister insan.
Oysa Kötü şeyler de olacak ama elele olacağız samimiyetine kanmalı değil, gönülden inanmalı "insan'

7'den 70 kötü huyları olan yaratıktır. Çocukken bile başka bir çocuğu kıskanıp, zırlayıp ağlar.

Bana kalırsa insanın en iyi tanımlaması şöyle olmalı: iki ayaklı nankör bir yaratık.
-dostoyevski/Yer altından notlar

Garip bir yaratıktır.
Asla yapmayacağım dediği şeyleri en önce yapar. Düşünme kabiliyetini pişmanlık safasından önce kullanamaz.

Neyden zarar görüyorsa en çok onu sever.
Geleceği düzeltmek için kılını kıpırdatmadan geçmişe yanar...

mutluluk peşinde tüm hayatını harcayan ama asla ulaşamayan zavallı canlı.

Mevsimler gibidir, hiç ummadığınız anda değişiklik gösterebilir. Ayrıca "Nisan" ayının "insan" ile Isim benzerliğine karşın hava günlük güneşlikken bir anda meşhur Nisan yağmurunun bastırması da ismi gibi tabiatıyla da benzerlik gösterdiğinin belirtisidir. Hadi bakalım ateistler bunu da açıklasın.

insan olmak yetmiyor yetmiyor bazen.
Supermen süpermen olmak lazım bazen denilen şarkı sözünde anlatıldığı üzere hayattaki bazı şeylere insanların bile yetişemedigi; bazılarının da insan olmanın anlamını kavrayamadigi kelime ve aslında bir yaratık.

insan insan dedikleri
insan nedir şimdi bildim.

Nasibini almamış yaratıktır.

Kapasitesi kadardır.
Ona biçilen sınırları aşamaz.
Doğuştan gelen güdülerin esiridir.
Yinede bence insanlar iyidir doğa adil değildir.

Fransızcada homme, ingilizcede man, Almancada mensch, Türkçede adam hem insan, hem erkek anlamına gelir. Sanıyorum ve daha pek çok dilde.

ataerkil yapıda olan dillerde insan olmak hep erkek olmak ile ilişkilendirilmiştir.

(bkz: insan insan)

Verilen aklı, mantığı ile birleştirip, belirli fikirler doğrultusunda mantıklı yada mantıksız eylem haline döken. dişi versiyonlarının beyin kimyası daha farklı olan, iki zıt kutuptur insan. Yeryüzünde bu denli kavga edip, bu kadar çok sevişen bir canlı daha yoktur.

canlıların en acımasız olanıdır. kendine, doğaya ve diğer canlılara zarar veren varlık. düşünebilme yetisi olmasaydı besin zincirinde alt sıralarda olması kaçınılmaz olan yaratık. hayvanların da düşünebilme yetisi olsaydı birleşip savaş açacakları hastalıklı yaşam formu.

aristo için düşünebilen bir hayvan,
konfüçyusa göre öğrenen hayvan,
Albert camus içinse itiraz eden hayvandır. bana göre ise hayvan bile olmayı hak etmeyen bir kanser türü.

yeryüzünden alınırsa iyi ve kötü kavramlarının da yok olacağı tehlikeli bir mahlukat.

Şu koskaca dünyada huzurlu şekilde yaşamayı gerçekten bilmiyoruz. Paylaşmayı, birlikte olmayı bilmiyoruz. Dünyadaki en tehlikeli canlılarız ulan! Akıl yoluyla düşünebilen canlılar olarak neden bunları yapıyoruz? Neden hayvanlar kadar olamıyoruz? Emin olun şu dünyada en gereksiz varlık insan! Yıkıyoruz, parçalıyoruz, tüketiyoruz. Aynı zamanda mahvediyoruz be! Yok ediyoruz. Neden yapıyoruz bunları? Ne için? Ne uğruna?

dünyada güvenilmeyecek tek canlı.

Kanser hücresi.

Evrenin en overrated varlığı.

bir ay gibidirler, hiç kimseye göstermedikleri karanlık bir yüzeye sahiptirler.
Bu bir gerçektir.

çoğunlukla, neyim yoksa bulayım derken neyi varsa kaybeder.

karanlıkta, varılması imkansız bir sonuca yönelir, yürür.

durulması için kuruması gereken bir göldür.

cennetten fazlasını ister hep, bu yüzden atıldı cennetten, bu yüzden artık hiçbir cennet tam olmayacak.

Bazı anlarda tüm olumsuzluklara rağmen yaşıyor olduğu ve o özel an için binlerce şükreder,
Bazı anlarda da ölmediğine kahreder.

küçük evren.

bizler olduğumuzdan daha iyi, erdemli ve yüce insanlar olarak yaşamaya çalışıyoruz ve bu bizi aşırı derecede ikiyüzlülüğe ve sahtekarlığa götürüyor. bu sahtekarlık vicdanımıza öyle bir gerilim yüklüyor ki, olduğumuzdan çok daha kötü durumlara düşüp çöküntüye uğruyoruz. yüksek erdem sahibi, ahlaklı geçinen insanların titizliğini ve bağışlamazlığını iyi bilinirsiniz. mağrur duruşları, dik yürüyüşleri acımasızlıkla harmanlanmıştır. onlar yanlışa düşeni kınarlar. oysa hemen her gün çevremizden ve medyadan gördüğümüz gibi, maskelerin arkasında, kapalı kapılar ardında, gizli odalarda ya da diğer insanların görmediği saklı yerlerde kendi ile baş başa kalan saygıdeğer kişi , içindeki vahşi hayvanı kafesinden salıverir.

ve en sıra dışı sapıklıkların, korkunç cinayetlerin bu tür insanlar tarafından işlendiğine hayret ederek şahit oluruz...
bu felaketin önüne geçebilmenin tek yolu insanın kendiyle yüzleşmesinden, kendini kabul etmesinden ve kendini kendine itiraf etmesinden geçer.. erdemlerin ilki kendini bilmektir..