insan

insanlar ikiye ayrılır. Zeki olanlar ve olmayanlar.

insanlık kaçınılmaz olarak ahlaksızdır çünkü ahlak çok maliyetli bir varoluş şablonudur.

Öyleyse ahlaksız insanlarla savaşmadan yaşamanın bir yolunu bulmak ahlaklı insanın ilk görevidir.

insan kötülüğüne karşı nefretim, diğer tüm duygularımın bileşiminden dahi daha kuvvetli.

insanlık için: yaşasın cehennem.

zeka evrimleşmesini gerçekleştiremeyecek herhangi bir tür.

doymak bilmez Kibrinin ve güç istencinin en büyük nedeni; Doğaya bakıldığında ve türümüze ait özelliklerimiz düşünüldüğünde; (yürüyebilme, konuşabilme ve düşünebilme gibi...) dünyaya gelen en aciz ve en yetersiz canlı olmasından kaynaklı öyle sanıyorum ki...

insanların çoğu kötüdür.

insanların çoğu kaçınılmaz olarak kötüdür.

insanların çoğu kötülüklerini gösteremeyecek kadar korkak ve aptaldırlar.

Zamanda hapis yatan canlıdır kendini aşmak içinse hç zaman ayırmaz ne kadar zayıf bir kuvvet.

işin aslı şu ki, ben baştan sona düşünceyim.

kierkegaard/

yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe.(insan bir damla kan, binbir endişeden ibarettir)

sadi şirazi/

batıda kierkegaard, doğuda şirazi aynı şeyi farklı dillerde, farklı coğrafyalarda, farklı kültür içerisinde, farklı zamanda ifade ederken, birbirlerinden bağımsız olarak söylemeleri şaşırtıcı olmasa gerek. insanın, materyal nesne olmadığı bir ruhun hissi ve akli düşüncenin tezahüratının varlık alemindeki, düşünüyorum öyleyse varımı diyebiliriz.

materyalizmden çok daha ötededir insan! kendisini bilmez, ama çevresindeki her şey hakkında fikir sahibidir. vehim sahibidir mesela, düşünür ve yorum yapar. gökte yıldızlara bakar, yerde maden arar. insan evet öylece düşünür...

insan ekseriyetle bir tek kendisini düşünmez... kendi özünün farkına varmaz. iç alemine bakmaz. halbuki baksa, içerde dışarda bulduğundan çok daha değerlisini ve fazlasını bulacak..

hazreti bayezid-ı bistami şöyle demiştir; arayanlar bulamaz; ama bulanlar hep arayanlardır....

Biraz kan ve gözyaşından ibaret olandır.

belkide evrene gelmiş en korkunç varlık...
bence insanın diğer bir adı şeytandır. ondan daha kötü bir tanımlama varsa oda insandır.
şöyle bir örnek vereyim size; o insan ki yaşadığı gezegendeki bütün yabanıl memelilerin yüzde seksen üçü (83) ve o gezegende yaşayan bütün bitkilerin yüzde ellisinden fazlasını (50.9) yok etmiştir.
yetmemiştir, insanlık tarihinden beri kendi türünden zayıf olanları dönem dönem yok etmiştir bu yok etmelerin yüzde 98.5 undan insan sorumludur ! bizzat.

sonra ben cennete gitmek istiyorum yeeeahhhhh...

Hiçbir zaman olamadığınızdır.

tanrının ciraklik eseri işe yaramaz bir kukladan ibaret, nankör mü nankör, hayvandan daha hayvan bir irktir.

Yapılan bütün tanımların eksik olduğu kavram. Bence biz; insan nedir, neler yapabilir, bilmiyoruz. Muhtemelen tam olarak nasıl bir şey olduğumuzun farkında bile değiliz.

yeryüzünün başına gelmiş en büyük felaket. dünyaya yaşamak için gelen fakat aptallığıyla dünyayı yok etmeye başlayan varlık. düşünebilmesiyle övünen fakat düşünerek havayı kirleten, düşünerek doğayı yok eden, düşünerek kendi türünü ve diğer türleri zevk için öldüren (dünyada bunu yapan başka canlı yok).

*düşünebilmek insanoğlunun mucizesidir diyorlar ya bence bu durum tam bir felaket.

Insan çok değişik varlık . Bütün olumlu olumsuz özellikler bunda toplanmış gibi . Dedim ya çok değişik ve uzun konu..

kendine zarar veren tek hayvandır.

insan insan derler idi,
insan,nedir şimdi bildim.
can can deyu söylerler idi,
can,nedir şimdi bildim.
başlık sayesinde açtım arkada çalıyor. ne güzel yazmış,muhyiddin abdal.

--spoiler--
insan
eşref-i mahlûkattır, derdi babam
bu sözün sözler içinde bir yeri vardı.

--spoiler--

ismet özel‘in amentüsü.

Düşünmesi için yaratılan fakat pek de oralı olmayan canlı.

Yaşadıkça kaybeden varlıktır.

Muhsin, bir insan onursuz, namussuz, ahlaksız, şerefsiz doğmaz. Sen hiç ahlaksız bir bebek gördün mü muhsin? Görmedin tabi. Ama insan yaşadıkça yoksunlaşır muhsin, ahlaktan, onurdan, namustan, şereften.

-suz/-sız'laşıyor da insan sızlamıyor vicdanı muhsin. Vicdanımızdan da yoksun kalıyoruz. insan olmak tecrübesini bir bebek kadar bilemiyoruz muhsin. Zamanımız tersine akıyor galiba.

Shakespeare soruyor, Muzaffer efendi cevaplıyor.

insan insan mıdır, yalnızca yiyip içmek ve uyumakla geçiriyorsa hayatı?

hamlet/ (bkz: william shakespeare)

nereden geldiğini, nereye gittiğini, bu dünyâya niye geldiğini bilmeyen ve bütün işi yemek-içmek ve nefsinin istekleri peşinde koşmakdan ibâret olan kişinin hayvandan farkı yoktur. 

(bkz: muzaffer ozak)

farkınız olsun...

insan her şeyden önce doğruya doğru yanlışa yanlış demeyi bilmeli.

önce yalnızlaşmaya çalışıp bunun için milyonlar harcayan, apartman daireleri, korumalı sitelere kapanan sonra da lan ne memen bu yalnızlık deyip sosyalleşmeye çalışan mahluk.
hamama giren terler. sosyalleşmek için evin mahalle arasında olacak. akşam dinlenmelerinden feragat edeceksin. geleni gideni ağırlayacaksın. sonra gene rahatını bozup sen onlara gideceksin.
düğünü cenazeyi ihmal etmeyecek, gideceksin.

hangisi daha iyi hala bilmiyorum ama şu sistem de fena değil. yazlık sistemi. yazın 8 ay yazlıkta kalacaksın. tabi yazlığı şehirleşmemiş bi yerden alıcan. kışın da gelip şehirdeki evinde kalıcan.

kendi çıkarları için her şeyi yapan(gerekirse öldüren) ve bu yaptığıyla gurur duyan varlıktır.
dünyada çok az iyi insan sayısı kaldı..

Her daim durumundan şikayet eden bir varlık. Hep rahatsız.