insan

(bkz: insan)

eşref-i mahlukattır
beklenen de bu tanıma layık olmasıdır.
hayır, umut kesilmemelidir...

Arı ==> Bal yapmak için; inek ==> Süt vermek için; Ağaçlar ==> Meyve vermek için varlar.. Ve hiç eksiksiz bi şekilde vazifelerini yapıyorlar... Şaşmadan, şaşırmadan.. Adeta başka bi alemde tekamül etmiş ve bu dünmyadaki vazifesini öğrenmiş gibi Dünyaya gelir gelmez Hayatına lazım kabiliyetlerini inkişaf ettiriyor..

insan ise Tüm Ömrü hayatı boyunca her an yeni bişeyler öğrenmeye mahkum....

Hayvanların fıtri olan her ihtiyacı; kendilerinde mevcut..Sahip oldukları Sanat-ı ilahinin tezahüründen tutunda... Mükellef oldukları Vazife-i Hayatiyelerine kadar herşey onlara ilhamen bildirilir...

insan ise kısmen Akıl sebebiyle bu ilhamdan mahzun olduğu için sürekli olarak ilmen tekamül etmeye ve hayatını idame etmek için sürekli farklı bişeylere ihtiyaç duyar..

işte Hayvan ile insan arasındaki bu tip binlerce farka dikkat edilse anlaşılır ki; iNSAN Bunca istidatına rağmen sadee Hayat cihetinde bakıldığında bi serçe kuşuna bile yetişemez... Demekki insan sair mahlukatın haricinde olarak bu dünya ya sadece Dünya hayatı için gelmemiştir... Belki tekamül edip daha latif bi hayata hazırlanmak ve hayatı vereni tanıyıp, bilmek için gönderilmiş tir..

(bkz: insan Nedir)

insan tek bi Kelime olduğu halde; Ne kadar çok kitaplar onun içinde yazılmış.. Mesela tek bir göz için Ciltlerle kitap yazılmış, Ayrı bir bilim dalı kurulmuş.. Adeta Kainat ağacının küçük bir numunesi hükmünde Ne kadar çok latifeler Bu insan Kelimesi içerisinde gizlenmiş... "Sevmek, Nefret Etmek, Korku, Aşk, Heyecan, Vicdan v.s... gibi onbinlerce duygu ve düşünce ile bu alemi kuşatmış.. Kalp o Kelimenin tek bir Noktası olduğu halde; ŞU Koca kainatı içine alabilecek bi duygu seli o Irmaktan Akıyor....

Ya hayrandır sana
ya düşman
Ya hiç yokmuş gibi
unutulursun
Ya da bir dakka bile
çıkmazsın akıldan

nazım hikmet ran

büyük kısmının, elinin yetişmediğinde, gözü kalan canlı. genelde elinde olanla yetinmeyi ya da yükselmeyi bilmez.

kendi aleyhine calısan tek yaratık.

eninde sonunda öleceğinin bilincinde olan tek canlı. **

uğruna kainatın yaratıldığı canlı*

kendisini hep üstün sanan hayvan...

kendisine bah$edilen bir ömre herşeyi sığdırmaya çalışıp yapamayınca da mutsuz olandır.

dünya gezegeninde hakimiyeti eline geçirmiş, zeka denen özelliğini kullanarak fiziksel ve kimyasal mefhumlardan yararlanmış ve diğer türleri baskı altına almış hayvanat alemine ait bir tür.

charles darwin'in bir turlu kavrayamadigi mantik ve gercek.

"insan, adı anılmaya değer bir şey olana kadar üzerinden uzun bir süre geçmedi mi? Biz, insanı katışık bir nutfeden yarattık. Onu imtihan edelim diye onun işitmesini ve görmesini sağladık. Biz, ona yolu gösterdik. ister şükredici olsun, ister nankör."
insan Süresi - 1-3

islama gore yaratılanların en üstünü.