hayat

Bir yolculuğa çıkmışız, önümüzde kocaman bir dağ... Orta yaşlara kadar bu dağa tırmanırız. Burada her türlü meyveyi bulmamız mümkündür, en çok sevdiğimiz meyveleri doyasıya yeriz. Orta yaştan sonraysa işler değişmeye başlar. Dağın öbür tarafına geçtiğimizde, sevdiğimiz meyvelerin olmadığını görürüz. Aşağıya indikçe, diğer meyvelerde yavaş yavaş azalır. Artık bulduğumuz bir iki çürük meyve bizi mutlu eder olur. Gücümüz kalmaz, aşağıya düşmemek için ağaçlara tutunur oluruz. Kimilerini daha başlangıçta veririz toprağa kimisini en zirvede. Sonunda bizde düşeriz toprağa.

Saniyeler içinde altüst olan, karmakarışık, yorucu ve bir o kadar da heyecan verici kavram.

--spoiler--
Hayat bütün beklentilerin tam tersi, bu anda kalan ve değişimleri yaşayandır. Hayat bir çocuğun oyun bahçesidir. Hangi çocuk bir gün benim de böyle güzel bir oyuncağım olsun diye oyununu erteler? O, yoklukta bile oyuncağını yaratır. Ağlayan gözlerini yaşlı bırakmaz, her zaman değiştirir. Senin için kibrit çöpü, onun için bir savaş uçağı haline gelir ve oyununa kaldığı yerden devam eder. Sen hiç oynamak için oyuncak bekleyen çocuk gördün mü? O zaman sen neden mutlu olmak için umudu bekliyorsun? Umut ölüm gibidir. Düşünceni değiştir, artık o bir kibrit çöpü değil bir savaş uçağı. Bu mutluluktur. Yaşam ve mutluluk aynı kelimedir.

Yaşamını umutla değiştirdiysen, gün gelir ölüler diyarında senin anladığın umut bile sonun olur.

--spoiler--
(bkz: sinan ergin)

resimlenen boş bir tuval.

hayat bazen aparagandıpuffff.

Yaşadığımız "şey"dir.

yüksek sadakat küçük kral şarkısında çokta güzel özetlemiştir hayatı. üzerine bir şey yazmam doğru olmaz.

--spoiler--
Hayat garip, nasıl derler bilmece
Soldan sağa beş harfli iki hece
Belki karma, belki layığımı buldum
Seni gördüm, gördüğüm yerde durdum
--spoiler--

görsel

başkalarına muhtaç olduğunuz durumlarda, o kişiler çevrede yoksa, pause butonuna basmış gibi hissedebiliyorsunuz.
(bkz: tek bana olmuyordur herhalde)

birilerinin yaşayıp, birilerinin izlediği.

silgi kullanmadan resim çizme sanatı.

koyu bir balgam, sert bir porno...

hayalini kurduğumuz şeyleri yaşamak için beklerken, katlanmak zorunda kaldıklarımızı yaşamaktır.

2pac'ın ölümü kadar sahte olan şey. rap is pac!

Dün var, bugün var, yarın var.
Mizah var, hüzün var.
Çocukluk var, ergenlik var, olgunluk var.
"Keşke" var, "iyi ki" var.
Doğum var, yaşam var, ölüm var.

Zordur.

hatalardan ders çıkarma sanatı.

benim için anlamı ve tanımı budur.

Hayat hep seni küstürür kendine,
O ne yaptığını bilmiyordur belkide,
Yaşamanın verdiği sevinçle koş geleceğe,
Geçmişi unut ve bak geleceğe.

Hayat bir limandır gemilerin kalktığı
Ve battığı.
Hayat bir içim sudur,
Yaşama tutkusudur.

Hayat bir tiyatro sahnesidir kimine göre,
Bizlerse birer oyuncuyuz.
Hayat aşık olmaktır,
Acıya da mutluluğu da tatmaktır.

Hayat, hayat dediğin nedir ki gülüm,
Sonu ne de olsa ölüm.
Mutluluk bir hayat gülmek bir hayat,
Bilindiği sanılsa da aslında bilinmez hayat.

bazen; kuş çiçek börtü böcek... bazen de bitse de gitsek.

Serdar Ortaç'a göre yorandır, Doğuş'a göre ise uçurum kenarından sırıtandır. Kimilerine göre ise yarım saatte bir bilgisayar ile buzdolabı arasında mekik dokumaktır.

bazen, içindekilerin sırayla öldüğü ucuz ve vasat bir gerilim filmi.

OLUME ARA VERMEKTIR.

en usta hırsızdır. sevdiklerimizi alır. zamanımızı alır hatta bizi kendimizden alır. ve biz farkında bile olmayız.

kimini ezen kimine yol veren bir gücün uzantisi.

ve her seyin sonuca baglandigi yerdir.

hayat iste...

bu cümleyi herkes ne kadar da kolay kullaniyor.
hayatinda eli sicak sudan soguk suya degmemis ama ufak bir sorunu olup sikayet eden de, hayattan saglam bir sille yemis olan da!

bakildigi zaman insanlik zavalli, hayatsa bunun pezevenkligini yapiyor.
bir taraf zevk-i sefa, diger taraf derd-i cefa icinde.

ne dinler, ne insanlik, ne adalet , ne hayatin duzen ve uyum icinde aksedisi kurtamiyor cogu zaman hayat denilen pezevengi pezevenklikten.

huzur vermiyor aslinda hayat, nasil verir ki?

sen dine sığın, vicdanına sığın, dusuncene sığın... degisir mi sonuc?

huzuru bulan birisi icin hayat huzurludur, boyle denilir. ama o ic huzur aslinda yoktur, var sanir insanlar hayat denen pezevengin kollarindayken.

uyusturucuyu da saglar bu pezevenk hayat, zevk veren fahiseleri de, kisa yoldan kose donmeyi de.

bunlarin hepsini verdiginde adamin ya kafasi guzel olur, ya zevkten kendinden gecer, ya beyni uyusur, ya da duyarsizlasip vicdansizin onde gideni olur.

din, para, güç, rekabet, hırs... iste bunlar hayatin huzurlu bir yer oldugunu zannettirir insana.

bir tarafta pezevenk hayatin harcadigi insanlar varken, aclar varken, sucsuz yere olenler varken sen istedigin dine inan sigin; istedigin kadar para kazan, basarili ol...

kurallarina uydugun din dunyayi duzeltebiliyor mu? paran her sey i satin alabiliyor mu, kisisel basarilarin senden baska kimi huzura erdiriyor?

bunlarin cevabi yok, hayat denilen pezevenk sarmis sarmalamis, sen gunu atlattigin icin sukret, degil mi!

bunlari bu kadar dusunmeyenlerindir hayat, caktirmadan çaktıran bir pezevengin esiri, eseridir bu insanlik.

bunlari dusuneni ise iskenceyle öldürendir hayat.

her daim çalışmadığın yerden sorar.