hayat

türlü olumsuzluk ve kötülüklere rağmen içinde bulunduğumuz yer. allahın bizi gönderdiği yer, bazen şahane bazen kötü olan bir yer.

olumsuzluklara ve başarısızlara adapte olup mutlu olmak için sebep yaratabilme sanatıdır.

fahişe ve pezevenklerin yönettiği kerhane.

Uzun gelen ama bazen de gözünü kapayıp acinca gecen bir kavramdır.

kısacık bir öykü içinde upuzun acılar barındıran.

hayat ne moruk biliyor musun ? saat 5.20'de kadıköy'ün bilmem ne sokağında, bilmem kaç nolu apartmanının, bilmem kaç nolu siktiri boktan evinde iki tane çıplak hatunla yatarken evdeki bozuk paraları bulup dışarı çıkmak.

çok içmişsin moruk. Bu lafım sana bak başkasına değil. Sanma ki bunu okuyacak başka birine yazıyorum bunu. kafama esti ama sırf sen oku diye yazıyorum bunu. sağa sola da bakma. aç archive'den again şarkısını, yak sigaranı oku bunu. kafan güzel moruk değil mi ? benim de öyle boş koy. o yüzden yazıyorum zaten. hani vardır ya amınakoyduğum hayatının insanın yüzüne vurduğu anlar. Hah işte tam da o denk geldi şunu yazmama sebep olan zamanda.

cebimde, evine misafir olduğum arkadaşımın biriktirdiği bozuk paralardan avucuma sığdırabildiğim kadarı vardı. çıktım moruk dışarı. amaç karın doyurmak, yeterse düşeşe bir paket sigara alabilmek.

önce sigaramı aldım tabi. kaçar mı ? sen olsan ne yapardın ? hiç kafa sallama hak verdiğini biliyorum bana. aç kalsak da talimliyiz be olm. gittim rıhtıma.

olm inanmazsın. bu saatte. sabahın 5'ini bilmem kaç geçerken, tezgahta sırf sarhoşlara, yola gitmek için turizm şirketlerinin önünde bekleyen insanlara, taksicilere sandviş satan adamlar var baban yaşında. Hayal et bakalım.. baban sabahın bu saatinde 5 kuruş için ekmek arası satıyor soğukta, yağmurda, kışta.

ah be reis.. amacım kafanı kaçırmak değil mübarek yıl dönümünün ertesi gününde. ama çıkana kadar ben de farkında değildim siktiğim dünyasının.

aldım hacı sandviç ekmeğimi. pastırma koydurdum içine. zeytin ezmesi, turşu, domates, bok püsür. karnın acıktı değil mi sabahın bu saatinde okuyunca ? acıkır moruk..

ama yanında aldığım 5 şekerli çayı içerken kaldırımın ıslanmayan yanında, önümden geçen ve sokakta yaşadığı her halinden belli olan o adam kadar acıkmamıştır.

kafam da güzel dedim ki, "abi karnın açmı ?" cevap vermedi moruk, insan olan anlıyor zaten halinden tavrından. elimi hiç korkak alıştırmamışım allahtan bu yaşıma kadar. böldüm en fazlasını, uzattım abime. aldı. "sigara içer misin" dedim, istemedi. dedim çay iç, al abim çekinme, ben de çok kaldım sokaklarda, kışın büyükçekmece'lerde çocuk parklarında yattım.

dudağımın değdiği yerden uzatmadıysam bardağı en adi orospu çocuğuyum. onun içtiği yerden keyifle tekrar içtim ben moruk anladın mı ? çünkü o adam kaç kişiye denk gelecek benim gibi, senin gibi ? senin gibi diyorum çünkü bunu okuduktan sonra o çayı onla paylaşmazsan ne adamsın, ne de insansın..

Ah be kardeşim. sığmıyor olm içim içime. evime yürüdüm sonra. yürüdüm, yürüdüm, inceden yağan yağmurla usul usul. beynimde türlü türlü düşünceler dolaşa dolaşa. sonra bir sokak köpeği. belli yani aç olduğu her halinden. sağı solu koklaya koklaya yürüyor az önümde.

cebimde kalmış en fazla birkaç lira para. bilmiyorum da ne kadar. sabahın bu saati. yel değirmeni'nde fırınlar açık. girdim birine, "abi dedim, ver şu köpeğin yiyebileceği bir şeyler". sağolsun 3-4 tane sosisli açma gibi şeylerden verdi.

inanır mısın moruk 40-50 metre peşinden gittim de durduramadım köpeği yemesi için onları. böldüm attım, çiğnedim attım önüne ama dönüp bakmadı kahpe.

işte moruk. bu yazı sadece sana. sanma ki başkası da okuyacak bunu. sadece sana yazdım ben bunu. al elini vicdanına ve duyarsız kalma çevrende olup bitenlere. Askerde şehit düşenlere, sokakta ıslak yatanlara, karnı aç gözü tok olanlara, gözü aç karnı yok olanlara.

bazen öyle anlar var ki hayatta, o köpeğin beğenmeyip yemediği açmayı yemek için dua eden adamlar görüyorsun sokakta. paylaş moruk neyin varsa. biliyor musun ne zaman öleceğini ? yarın ölüyorsun dese biri çıkıp "hassiktir lannn!" demez misin moruk ?

yarın ölecek gibi yaşa kardeşim. neyin varsa paylaş insanlarla, hayvanlarla, doğayla, tabiatla. topraktan geldin, dönüp dolaşıp gideceğin yer yine orası. ha cebinde 3 tane açmayla gitmişsin, ha çay içtiğin bardakta sokakta yaşayan bir adamın bıraktığı bir izle.

kefenin cebi yok ya hani, paylaşmayanın da yeri yok öbür dünyada...

amına koycam artık senin yeter lan.

tam şu saatlerde ne bok olduğu üzerine kafa yorduğum hadise. zaten boktan mevzuları bu saatlerde dert ederim hep kendime, alışkanlık olmuş sebebi belirsiz.

tanım: doğum ile ölüm arasında geçen süre.

hayat istemeyip yaşadıkların isteyip yapamadıklarının 10 la çarpımıdır. binaaaleyh hayat; sana biçilen rolü oynamak zorunda olmandır.

(bkz: jiyan)

uzun uzadıya anlatılacak kadar uzun olmayan iki nefes arasıdır.

kapalı bir kavanozun içindeki sineğin koreografisidir...

ne yazık ki olduğu gibi...

olması gerektiği gibi değil.

beş yaşında ki diyarbakırlı çocuğun dolmuşta annesine dediği gibidir belki de hayat;
hem vurisan hem ağlama diyisen

-hayat bir bilmeceler silsilesidir. akıl labirentinde yaşadığımız bu çılgın macera bizi kavrayış denen çıkışa yaklaştırır. varoluş düzeninin bu didaktik yapısı her ne kadar karmaşık görünse de sonuç itibari ile mükemmeldir. bu mükemmellik paradokslarla gizlenmiştir. di mi cevat abi...
-skime kadar yolun var benjamin... tabi tabi..

hayat, insan olma yolunda çaba sarfetme sanatıdır.

meslek anlamına da gelen kelimedir. halk ağzında avlu anlamında da kullanılır. --spoiler-- hayata indim, oyun oynadım. --spoiler--

kadıköy-beşiktaş vapurunda simit bekleyen martılar gibi telaşlı çoğu kez ve kimse unutmazmış ilk öpücüğünü dedi kaptan, kız kulesini geçerken.

görsel

hayatta kalmanın en kuvvetli yolu intikam hissidir.

tuhaftır .

Bir geri sayım. Biteceğini bile bile, geçici olduğumuzu bile bile gereğinden fazla ciddiye alırız bazen.

bazen yapışmanın, bazen üzerinde sürüklenmenin, bazen de asla kopmamanın gerektiğidir.

bir iran filmi. hani şu basit konulu ama derinlemesine işlenmiş ilgi çekici farklı filmlerden. üstad majidi yine çocukların masumiyetini tema olarak kullanmış. aşırı beğendim. zaten bu iran filmleri bi harika dostum

hayat, herşeye rağmen dimdik durabilmektir...

http://galeri.uludagsozluk.com/g/hayat/