hatıra

gelecek zaman diliminde geçmiş zamanı hatırlamak adına saklanan her hangi bir nesne olabilir. kimi zaman bir fotograf kimi zaman bir telefon kulubesi sapı. her ne olursa olsun bir gün çekmecelerini ya da her hangi bir eşyanı kurcalarken karşına çıkması durumunda içinde bulunduğun ruh halini değiştirip kişiyi gülümsetmeyi ya da hüzünlendirmeye sebep olabiliyorsa görevini yerine getirebiliyor demektir. bu durumda ne mutlu o nu akıl edip saklayabilen bünyeye demek gerekiyor sanırım.

biten güzel şeylerden geriye kalan değerli maneviyat. sabahlara kadar süren sohbetleri hatırlamak, kahkahaları akla getirdikçe şimdiyi düşünüp bir garip olmak ve her şeyin bir yalandan ibaret olduğunu anlayıp hıçkırıklarla ağlamak söz konusu olunca, hatıranın buna sebep olduğu unutulmamalıdır. belki insana dayanma gücü verir ancak acıtır da.

çeşit türlüsü vardır. hatta bazıları çok matahtır. defteri falan da oldugu olur.
(bkz: hatıra defteri)

(bkz: eternal sunshine of the spotless mind)

ta geçmişten beri -yanında/arkanda/sagında/solunda- şimdiye kadar peşini bırakmayan ne varsa; o dur hatıra.

(yazar burada hatıralarını bir köpeğe benzetmiş)
(hayır! yazar burada bazı köpeklerin, hatıralarını benzettiginden bahsetmiş)

(bkz: dagılın lan)

(bkz: anı)

(bkz: hatıralar)