haggard

ankara jolly joker'deki konserini vermiş gruptur. ses düzeni muhteşem olup, 19 şarkı çalmalarına rağmen yetmemiş, tadı damakta kalmıştır. biz de kendimizden geçmişizdir. konser sonuna doğru da istiklal marşını çalarak takdirimizi de kazanmışlardır. yine gelsinler, yine gidilesidir.

ayrıca konser çıkışı az biraz bekleyip tüm elemanlarla tanışma ve toplu fotoğraf çektirme fırsatını da yakalamış olmak paha biçilemezdir.

senfonik metalin tek kralı. awaking the centruies her canlının ölmeden önce dinlemesi gereken bir parça.

dağıldı biliyordum ben bunları yoksa o empyrium muydu yoksa daha başka bi zottirik grup muydu neyse karıştırdım iyice.

not: müzikler çoğoş brutallari hic beğenmedim! olmamış.

24 Kasım 2012 tarihinde istanbul'da hiç de hak etmediği bir organizasyon ile sahneye çıkan über semfonik metal grubudur. severek dinlediğimiz; her Türkiye ziyaretlerinde canlı izlediğimiz bu grup istanbul ayağında çok çok kötü bir organizasyona kurban gitmiştir. Ses siteminin kötülüğü mi desek, mekanın dar ve basık olması mı desek, tavanın akmasından ötürü grubun aşırı rahatsız olması mı desek, yaklaşık 2 saatlik rötar ve konsere gelenlerin soğukta dışarıda bekletilmesi mi desek, ön grup rezaleti mi desek, yuhlanmasına rağmen pişkin pişkin "son 2 şarkımız, eğlenelim" diyen ön grup solisti mi desek rezalet üstüne rezalet. ancak yine de Haggard Haggard'dır, kendini dinletmiştir, eğlendirmiştir. yeniden istiklal Marşı ile gönüllerde tahtını pekiştirmiştir. daha iyi organizasyonlarda görüşmek dileğiyle uğurladık kendilerini.

(bkz: hijo de la luna). bayanların söylediği hiçbir şarkıyı dinlemem ama bu kadının yeri ayrı.

(bkz: robins song)

facebook sayfalarından türkiye'de yaşanan olaylar iÇin duydukları derin üzüntüyü dile getiren güzel insanlar. (bkz: taksim gezi parkı)

herr mannelig parçası efsanedir.

çok sağlam gruptur. klasik müzik ve metalin harmanlanması gibidir. mükemmel lan!

per aspera ad astra, telefonun zil sesi için en ideal parçadır.

kulagin pasini siler awaking the centuries guzeldir.

ekşi'de lost yazında diziden önce şarkısı tanıtılan grup.

"herr mannelig" parçasıyla v for vandetta filmini ayrı bir güzel yapmış senfonik rock klasmanının vazgeçilmez sembol grubu.

Haggard doom metal ile orta çağ müziğini birleştirmiş enfes bir gruptur. Almanya'da kurulmuştur.

senfonik metalin dinozorları. mükemmeldirler.

herr mannelig parçasını loop'a alıp dinlemek tedavi yöntemi olarak kullanılabilir, zira ruh ve sinir hastalıklarının panzehiri olabilir bu müthiş parça.

Alman Senfonik metal grubu. Sopranoyla brutali birleştirio değişik tarzlarda müzikler ortaya koyan ve orta çağ ile barok çağ etkisinde kalmiş 25 üyesi bulunan aşmış grup. Ayrica grubun şarkıları gitaristleri ve kurucuları asis nasseri tarafından yapılan gruptur. Herr mannelig ve eppur si muove favorimdir.

pek tarzim olmamasina ragmen haggard dedin mi akan sular durur.

Herr mannelig beni triplere sokmakta birebirdir. iki arabanın kafa kafaya çarpışmasındaki şiddeti iliklerime kadar hissederim. Etkili bir şarkıdır yani.

8 aralıkta jolly joker ankara'da olacak death metal grubu.

death metal kategorisinde gorunce sasirdigim grup.

farklı seslere sahip kalabalık kadrosuyla dikkat çeken alman senfonik metal grubudur.

8 aralikta da ankara'da olacaktir. gitmezsek ayip.

Serbest çağrışım:
(bkz: Gerrard)

konserden önce jolly joker'i ararken yol üzerinde bir çiftle tanıştım sen herhalde tek kaldın gel diyerekten masalarına çağırdılar oturduk müzik aşk üzerine konuştuk iyiydi sonra kapı sırasına girdim kapı açıldı konserin olduğu alana girdim.

konser gecikerek 1.5 saat opeth dinledik opeth bile konserinde o kadar çok parça çalmamıştır, hatta haggard'ın roddie'si gelip 15 tane suyu ve havluyu sahneye yerleştirdikten sonra "birazdan nevresim takımı yorgan battaniye de getircek" demiştim sonrasında haggard sahneye çıkarak bütün atmosferi coşku ve eğlenceli hale getirdi ön sıra olarak kendimizden geçip delice headbang yaptık, grup hayranlarını nasıl eğlendireceğini gayet iyi biliyor. observer gibi grubun bilindik parçalarında herkes coşarken her mannelig olaya girdiği an kilit nokta oldu herkes kanının son damlasına kadar coştu neredeyse hal kalmadı, yanlış hatırlamıyorsam istiklal marşından sonra kalabalığın "her yer taksim her yer direniş" diye bağırdığı an solo gitaristin du hast'ın ritmini vermesi ve slogana uyması da güzel ayrıntıydı* encore anı için bolca parça çalmaları da çok hoş ama o holly diver'ı gösterip elletmeme modunda bırakmak olmadı hiç olmadı* ayrıca soprano vokaldeki kadınla yan flütçü çok hoş. her ne kadar az daha beytepe'nin 00.30 servisini kaçırmak üzere olup taksiye binmek zorunda kalmak üzere de olsam harika konserdi bir dahaki seneye de giderim.