galatasaray

sonuçların böyle gitmesi halinde sistem değişikliğine gideceğini düşünmeye başladığım takımım

amrabatı forvet arkası yaparak hem amrabattan dolayı sol koridorda oluşmuş olan defansif zaafı gidermek hemde selçukla melonun fazla yalnız kalma sorununu önlemek isteyecektir terim

bir de salı günkü şampiyonlar ligi maçını kazanmaktan başka çaresi yok açıkçası benim gözümde

gruptan çıkamazsak bile artık bir galibiyet şart avrupada..

2009 yılından bu yana kadıköy deplasmanından beraberlik koparabilmeyi başarı olarak algılayan taraftarlara sahiptir. tey teeeey.

2009 yılından bu yana kadıköy deplasmanında kutladığı şampiyonluğu başarı sayan taraftarlara sahip takımdır.

bir galatasaray taraftarı tek maça sevinecekse eğer bu maç ya final maçıdır ya da büyük bir avrupa maçıdır. fenerbahçe kim ki onunla berabere kaldığımıza sevinelim? ligdeki 17 takımdan biri sadece. biz o rekabeti 2000' de bitirdik.

sosyal yardımlaşmadan yardım isteyen, oyuncularını antrenmanlara j plaka minibüslerle götüren takım.

2012-2012 sezonunda yaptığı transferler, amrabat haricinde kötü olan takım. melo'yu geç almaları vs. de buna eklenince, bu sezondaki kötü gidişatın baş sorumlusunun, klasik türk yönetimi anlayışına dönüş yapan (gerekli yerleri gerekli adamları almak yerine, taraftarı oyalayıp, bir sürü isimden en ucuzunu alan) yönetim olduğunu düşünmekteyim.

uefa kupasından bahsedince dalga geçen ama üzerinden 10 sene geçmiş bir lig maçını her fırsatta hatırlatan azılı rakip takım fanatiklerince düzenli olarak çamur atılan kulüp. kötü oynuyor ve savunmada inanılmaz açıklar veriyor olabilir ama sevgili ezeli rakibinin yenildiği kasımpaşa da bir premier lig ekibi değildir.
herkes kendi kapısının önünü temizleyecek !

ben de dahil çoğu destekçisi artık uefa kupası ile övünmeyi bırakmışken, bazı başka taraftarımsılar bu kupanın üzerine sonradan asılmış kurdeleler kadar değeri olmayan galibiyetlerle, şampiyona turları ile övünüp bok atıp kıskançlık yapıyor. alt tarafı spor lan bu. iddaadan gelen para hariç* klüple bağlantısı olan kişiler hariç kimselere bir şey kazandırmıyor. eğlence aracı uğruna ölmek? saçma lan. vesselam.

ezeli rekabet ne 6-0 koyduğumuz maç ile nede galatasarayın 100. yılında ali samiyene şampiyon olarak gelmemiz bitirmiştir. ezeli rekabet 3 mayıs 1989'da bitmiştir.

edit: cinconlular anlaşılan çok içerlemiş bu entryme kedi sürüsü gibi eksi butonunu yalamışlar.*

an itibariyle hem kadınlar hem erkekler judo avrupa ligi'nde şampiyon olmuş kulübümüz.

"çilesi çekilmeyen şeyin aşkı olmaz" demiş şair, bir zamanda, bir yerlerde, bir kimselere, bir şeyler için; acısı olmayan şeyin aşkı olmaz..! işte son zamanlardaki can acımızın, kalp sızımızın sebebi ve en naif açıklaması. hissiyatımız değişmedi, fikriyatımız aynı; galatasaray varsa, hayat var, umut var.

siz hiç 14 sene beklediniz mi, bir şampiyonluk rüyası için
sokakta çoğunluğu sarı-lacivert çubuklu formasıyla, bazen selçuk, bazen cemil olan çocuklara karşı,
parçalı formanızla hiç bir fatih terim, bir metin yıldız oldunuz mu?
sırasıyla şampiyonluk turuna çıkan rakiplerinizin gürültüsünde,
parçalı formanıza sarılıp uyudunuz mu hiç?
ya da rakipleriniz gürlerken,
siz hiç mitatpaşa'da iki direk arasına sıkışmış vaziyette rerere rarara çektiniz mi?
galatasaray galatasaray cimbombom!
ya da siz hiç, "uyanın! canımızdan çok sizi seviyoruz" diye bir pankart için para topladınız mı?
altına not düştünüz mü hiç, "galatasara aşkına ölen kardeşlerimize allah rahmet eylesin" diye.

ben hiç 14 sene beklemedim,
sokakta da parçalı formamla hep kubilay, hep hakan şükür, hep tugay, hep hagi'ydim.
17 mayıs gecesi, -fenerbahçelilerle bile- cimbombom! diye bağırarak ağladım!
sonra en sevdiğim pankart-tezahürat oldu, gerçekleri tarih yazar! tarihi de galatasaray!
kadrolarını bile net şekilde hatırladığım 9 türkiye ligi şampiyonluğu, 5 türkiye kupası,
1 uefa kupası, 1 süper kupa gördüm!

hiçbir ortamda, galatasaray'ın büyüklüğünü açıklamak için kıvranmadım, bükülmedim,
adı konul(a)mamışlara sığınmış büyüklüklerimiz de yoktu bizim.
ben zaten ali sami yen'den beri var, ali sami yen'den beri büyük idim.
metin oktay'ı hayatımdaki her şeye galatasaray restini çekebilecek kadar çok sevdim.

yani kısacası, bugünkü şartlarda nankörlüğe en yatkın pozisyondaki ben dahi hiçbir zaman nankörlük etmedim.
adımı, tarihimi, geçmişimi, nerden geldiğimi ve nereye gittiğimi hiç çıkarmadım aklımdan.

galatasaray'ın umut, umudun galatasaray olduğunu hiç unutmadım.
en zor anlarda geçmişimden güç aldım, adımdan!

'bu lir bende emanettir' dedim, zaptettiğimiz alanlara galatasaray'ın adını taşıdım,
-ikrarı bitmeyecek dilin,
kalbin dediği bitmez-
diyerek
bağırdım omuz-omuza!

evet, çilesi çekilmeyen şeyin aşkı olmazmış,
kolaya kaçmak şimdi takıma öfkelenip, sinirlenmek,
o gitsin, bu gitsin, "kelle istiyorum ulan" demek.
ama;
çilesi çekilmeyen şeyin aşkı olmaz.
aşk olmayınca, çile olmaz.
çile olmayınca ibda meydana getirme cehdi olmaz,
şevk olmaz, hiçbir şey olmaz, aksiyon olmaz...

duydum ki şimdi umutsuzmuş birileri, bir yerlerde,
güneş de batmış hatta onlar için.
ama karanlıklar geçecek, güneş doğacak elbet;
turuncudan iz taşıyan tok bir sarısıyla,
tam da parlarken aslantepe'nin üzerinde güneş,
biz orada olacağız,
vişneye çalan koyuca tatlı bir kırmızı atkımızla, formamızla, kanımızla!

zaferler de olacak,
eli-yüzü kanlı bir boksörün havaya kalkan kolları gibi,
omzumuz çıkarken bile, inanarak getirdiğimiz
zaferler gibi.

ve galatasaray tarihinin bize öğrettiği en önemli şey;
"büyük yıkıntıların ardından zaferler gelir"

ligde son 3 maçını kazanamamış da olsa haftayı yine lider kapatmıştır.

(bkz: babalar önde gider)

bu gidişle galibiyet bile almamıza gerek kalmadan şampiyon olacağız anlaşılan..

olayı tam tersinden düşündüğümüz zaman 3 maçını kazansa takiplerine farkı koyacak olan takımdı. özellikle eskişehir ve gençlerbirliği maçında galibiyet direkten dönmüştür ama ordu maçında çok kötülerdi.

daha ilginç olan durum şu an ligde ki puan durumu bu durumu hem galatasaray hem diğer takımlar ve hatta abdullah avcı iyi izlemelidir.

Takımlar O G B M Av P

1 Galatasaray 8 4 3 1 7 15

2 MP Antalyaspor 8 5 0 3 4 15

3 Orduspor 8 3 5 0 5 14

4 Gençlerbirliği 8 3 4 1 6 13

5 Kasımpaşa 8 4 1 3 6 13

6 Fenerbahçe 8 3 4 1 5 13

7 Eskişehirspor 8 4 1 3 4 13

8 Trabzonspor 8 3 4 1 3 13

9 Sivasspor 8 3 3 2 0 12

10 Bursaspor 8 2 4 2 2 10

11 Beşiktaş 8 2 3 3 1 9

12 ibb 7 2 2 3 1 8

13 Gaziantepspor 8 2 2 4 -6 8

14 Karabükspor 8 2 2 4 -7 8

15 Kayserispor 7 2 1 4 -7 7

16 Akhisar 8 1 4 3 -8 7

17 Mersin i. Yurdu 8 0 5 3 -4 5

18 SB Elazığspor 8 0 4 4 -12 4

muhtemelen alacağı 60-65 aralığında bir puanla ligi(2012-2013) şampiyon bitirecek takımdır.

eğer işi biraz daha sıkı tutarsa 32. hafta kadıköy'e yine şampiyon olarak gider.

rüya takım falan deniyor acaba devre arasında ''demba ba alonso rooney torres'' gibi oyuncuları mı transfer edecekler neyin rüya takımı abicim biz niye herşeyi bu kadar abartıyoruz anlamıyorum arkadaş bu mantığa göre fenerbahçe her yıl rüya takım kurmuş oluyor haberimiz yok kaliteli oyuncu görmemiş adamlar ona buna rüya takım diyor türkiye liginde.

Fatih Terimin basit değil illa yeni bir buluş yartacağım deyip kulağını tersten gösterme hastalığı aslında lig için fazla görünen kadronun bir türlü uyumlu bir takım haline gelmemsine neden olması sonucu işler ters gitmiştir. Gerçi ligimiz öyle dandiktirki hala liderdir ve beğenilmeyen golcüsü gol krallığında önde gitmektedir.

rüya takım benzetmesi koyunun olmadığı ligimizin abdurrahman çelebisi olması anlamındadır. haftalardır dökülüyor hala lider.

https://pbs.twimg.com/med...A3EmcmVCUAAKRQZ.jpg:large

bu sene avrupada beni hayal kırıklığına uğratan ezeli rakibimiz. salı günü yeni bir başlangıç olur inşallah.

vesselam...

türkiye'nin en büyük ve avrupa'nın sayılı takımlarından biri.

diğer türk takımlarından üstün olduğu için kıskanılan takım.

yarın ki maçı alması gereken takım..

gençlerbirliği maçını beraber izlediğimiz arkadaşım tarafından, kansere çare bulunur bu galatasaray'a bulunmaz lan denilen takımım.

gençlerbirliği maçını beraber izlediğimiz arkadaşım tarafından, acıktım lan pide söyleyelim mi denilen takımım.

an itibari ile forvet hattındaki bütün oyuncuların toplamı son vuruş becerisi olarak bir jardel etmeyen takımdır.