evlilik

"köleliğin bilinen en son formu."

aşkı kesinlikle öldürdüğüne inandığım eylem. şöyle ki flört döneminde sevgiliyi en şık haliye tanırsınız. siz de ona kendinizi iyi tanıtmak* için elinizden geleni yaparsınız. sevgiliyle bulusmadan önceki ayna karsısında geçirilen onlarca dakika, kullanılan parfümlere giden bi dolu para, konusurken kasılmak en az üç kere düşünmek falan filan. e sonra ne olur, aynı evde yaşamaya başlarsınız. bilirsiniz ki bu überinsan sizin donlarınızı çoraplarınızı yıkamaya başlayacak, salonda çamaşırlıkta çamaşırlarınız yan yana duracak, televizyınun karsısında göbekte çekirdek kabuklarıyla birlikte uyuya kalacaksınız hatta en kötüsü onun tuvaleti kullanmasından sonra siz de o tuvaleti kullanacaksınız.

o cocukları filminde demet akbağ a göre
sabah akşam cilveleşilen bir müessese ne kadar ciddi olabilir ki?

"on adımda evlilik" şeklinde özetlenebilecek kavram. şöyle ki;
1- aşk
2- şaşkınlık
3- farkediş
4- hayal kırıklığı
5- isyan
6- uyanış
7- kabulleniş
8- vazgeçiş (pes ediş)
9- beklentisizlik
10-örseleniş

hakkında çok güzel bir yazı için:

http://www.sorularlaislam...hp?s=article&aid=5209

öcü değilmiş be. iyi.

ek yapıyorum; vaktiniz varsa cidden okuyun baştan sona.

artık sebepsiz nedensiz insanların elinde olan hastalık, kanser.. siz bu yazıyı okurken bana karşı olacağınızı ya da benimle aynı düşünde olacağınızın farkındayım. başka alternatif yok zaten.

buradan sesleniyorum ve kime oldukları gittikçe belli olacak. evet sizlere sesleniyorum. belki o mükemmel zannettiğiniz organınızda bile olmaz ama küçük bir irkilme bile bana yeter.

evlilik hakkında olumsuz yönde konuşanlara, evlenmek istemiyorum diyen kişilere hep söylenir. sorumsuz, korkak, sevgisiz..vs.. hadi len oradan. çok mu biliyorsun sen, hayatın her b*kunu gördün ders mi veriyorsun sen bana? ben ki yükümü sırtlamışım, ailemden ayrılmışım, yemeğimi kendim yapıp, eşyalarımı kendim yıkayıp, ütülüyorum. faturalarımı yatırıp, borçlarımla cebelleşiyorum..sen kalkmış bana sorumluluktan bahsediyorsun. açtırma ağzımı benim. çok biliyorsun sen değil mi sorumluluğu..?

etrafına bir bak. ha bakıyorsun, o zaman algıla. oda mı yok..ben söyleyeyim. etrafındaki skimsonik insanlara bak, arızalara, hapishanelere, kimsesiz çocuklara, aç gezen, zorla para kazandırılmaya çalışılan hayattan bihaber çocuklara. her erkek baba olamaz, her kadın anne olamaz. götümüzden uydurup söylemiyoruz değil mi? fıtrat bu güzel kardeşim. o sorumsuz insanların başı boş çocukları ve geleceğin hırsızları, katilleri oluyor. sen de bana bencillikten bahsediyorsun..

bendim değil mi bencil, sorumsuz, korkak. sense süpersonik kişilik. değil mi? süpersin olm sen, laf demeye gelince her şeyi söyleyen ama farkında olmayan. süpersin olum sen, tam bir babasın. hadi oradan.

amaç doğrultusunda süper ailem olsun, eşim tapsın bana, çocuklarımda mükemmel olsun. bunu istemiyorum şuan..ben kendimi sorguluyorum, olabileceğimin en iyisini olmaya çalışıyorum, analiz yapıyorum. he oldum mu? işte o zaman belki baba olabilirim..

(bkz: her erkek baba olamaz)

evlilik, gerçekleşmeden öncesi heyecan, gerçekleştikten sonrası da (evlenenlerin yalancısıyım) monotonluk olan bi kurum-muş.

insan doğasına aykırı bir kurum.

evlilik=çocuk+mutlu karı koca

evlilik=çocuk+kavga eden karı koca=boşanan çift+mutsuz çocuklar=mutlu avukatlar+mutsuz çocuklar

zordur. kendinden ödün vermeden yürümez. ya değişirsin bir miktar ya da terk i diyar edersin.

boşanmayla sonuçlandırılan yetişkin oyunu.

bir cihan ceylan karikatürüne göre, kadının, er kişiye, her istediğinde ''verdiği'' müessese.

kadın ve erkek arasında gerçekleşen çoğu zaman saçma, çoğu zaman mantıklı ama genel olarak medeni bir durum *

türkiyede ise evlilik sadece kadın ile erkek arasında gerçekleşen bir durum değildir, kadın ve erkeğin ailelerininde dahil olduğu bir durumdur.

türkiye de sadece kadın ve erkek değil onlarla birlikte iki tarafın aileleride birbirleri ile evlenirler anasını satayım. her duruma müdahildirler evlilik boyunca. kadın ve erkeği kesinlikle kendi dünyalarında bırakmazlar illa her boka her püsüre*karışırlar.

zaten evliliklerin bitmesinin en temel nedenlerinden biriside budur kanımca.

(bkz: evlenip kendini unutan erkek)

uygunsuz bedenlerde, ruhlarda (ise) sönen atestir.

uygun olanlari da artik siz düsünün...

belediyenin çiftlere, birbirinin yanında osurabilme yetkisi vermesidir.

evlilik öldürmez aşkı, aksine pekiştirir.

berbat bişey dir. *

bu zamanda özellikle gerekli, ilk günleri her halükarda harika geçecek müessesedir. sonuçta bu zamanda babanızın zoruyla evlendirilmeyeceksiniz. sevdiğiniz adamla ya da kadınla; belki mutluluğunuz bir ay sürecek, belki bir hafta. ama sarılıp uyuduğunuz ilk gecenin mutluluğu hiçbir şeye değişilmez, aşık olduğunuz insanla birlikte uyumak ve uyanmak... ilk gece dediğim gerdek gecesinden sonraki, o da ayrı bir güzellik elbette, ama heyecan falan oluyor, kötü oluyor.

şu zamanda neden özellikle lazım? bazı çikiçiki topaçlar "evlenmem istediğime gömerim" düşüncesini benimsemiş durumdalar. kimisi de sevgilisiyle aynı evde yaşayıp evlenmemek niyetinde. böyle bir toplum düşünmek dahi istemiyorum efendim. nasılsa evli değil kimse, isteyen istediğiyle sevgili, çocukların nerden zıpladığı belli değil, bir aile düzeni ortamı yok, akrabalık olayı desen zaten yok.

evlilik kölelik falan değildir. hayatınızı adadığınız kişinin kölesi de olamayacaksanız siktirin gidin zaten, niye yaşıyorsunuz?

bekarların hayalini kurduğu bir müessese. evlilerinden nerden bulaştım bu işe iyidim ben tek başına dediği hede işte. evlenmesekte olur yani. *

çoğu kızın hayali, çoğu erkeğin kabusu.

(bkz: bana göre süt onlara göre çikolata)

karşı olanlarının hala 7 yaşındaki kız modunda oldukları kurum.

-ben büyüyinje evlenmijem.

etrafta hayatı düzene girmiş, bir şeyler paylaşan insanları görüp için gittikçe paşalar gibi evlenirsin anam. ya mantıki ya da sevgi olanından. tabii ki, bekarlar olarak tuzumuz kuru orası da ayrıdır. *

alışveriş merkezlerine gidildiğinde artık ilk uğranılan yerin kıyafet mağazaları değil tencere tava dükkanları olması hali.

insanların kendi kendini kandırması ve tahammül sınırlarını zorlaması. sabır isteyen olay.

başından geçen insanların çok büyük bir çoğunluğunun "şimdiki aklım olsaydı, yapmazdım" dediği birliktelik. boşananlar da ikinci evliliğe tövbe eder.