emek

bir işin yapılması için harcanan beden ve kafa gücü. alın teri de denilebilir.

ankarada bir mahallei metro istasyonu da bulunur.

bursada mudanya yolu üzerindeki bir semt.

insanın doğayı değiştirmek ve kendi yararına kullanmak için gerçekleştirdiği bilinçli çalışma.

beyoglunun eski sinemalarındandır...gidilmesi balkondan film izlenmesi önerilir..

"her bellibaşlı çağda emekçiler kapsam ve bağlam itibariyle kökten farklı bir emek türünü temsil etmişlerdir. dolayısıyla emekçilerin temsil ettikleri o emek türü bağlamında algıladıkları kendi varoluş tarzlarını değerlendirmeleri farklı olmuştur. bu bakımdan sosyalizm yeni baştan tanımlanırken emekçilerin halen temsil ettikleri emek türünün ve iletişim devriminin dinamikleri karşısındaki durumunun analizi, buradan çıkarılacak sonuçlar merkezi bir önem taşıyacaktır."

(bkz: ömer laçiner)

(bkz: ücret)

malatya da dershane ismi.

gerçekten kutsal olan şey.

fakat emek emek diye diye dağları taşları delen, diline pelesenk eden beyler/bayanlar iş kendilerine geldiklerinde emeği hiçe saymaktan hiç çekinmeyip çalıp çırpabiliyorlar.

bir de bazıları "kemalist" "sosyalist" takılıyor ki, sahtelikleri iğrenç safhalara varıyor.

ah be, ah.

yeniköyde bir çaybahçesimsi. boğaza nazır,dar bir açı ama güzel manzara. gelirsiniz en ön sırada, deniz kıyısında yer bulamazsınız. tam biri kalkar heveslenir, oraya geçersiniz, birden bir dalga çarpar kıyıya ve önce bahtınıza sonra da oradan teknesiyle geçip dalga yaratan adama küfredersiniz. ucuzdur yalnız baya....

ankaranın yenimahalle ilçesine bağlı bir semti.

Ankara nın Çankaya ilçesine bağlı bir semtidir. Ankaray ın Aşti tarafından 2. durağıdır. Bahçelievler ile komşu konumundadır. güzel bir semttir.

ilkel insanın oluşumu ve ardından ilk alet üretimi ile başlar.

akşam eve sıcacık bir ekmek götürebilmenin , sevdiceğinin yanaklarına sımsıcak bir öpücük kondurabilmenin bedelidir.

karşılıksız, hiç bir çıkar beklemeden yaptığınız işlerin sonucunda kazık yediğinizin ya da işin veya olayların darmadağın edildiğinin farkına vardığınız zaman oluşan duygudur aslında. harcamak kelimesinin kardeşi olur her seferinde.

hepsinden geçtim verdiğim emeklere yazık dediğiniz vakit işte artık eskisi gibi olmadığınızı anlarsınız. artık üzüntünüz yerini sinire ve sabrınızın kalmamasına bağlı olarak "bıktım vallahi" deyişinize bırakır. büyüdüğünüzü anlarsınız. belki de bir tek emek sayesinde büyüdüğünüzü anlarsınız.

çalışmak, didinmek, hiç şikayet etmemeye çalışmak emeklerinizin karşılığınızı alacağınızı hissettiğinizde ortaya çıkar. eğer olur da alamazsanız, "biter".

özellikle üniversiteye geldiğiniz vakit bunu her daim yanınızda taşırsınız. suratınızdaki o, "acaba? hasssiktir?!?!" ifadesidir bu. o masumluğunuzla verdiğiniz emeklerin hepsinin bir kalemde boşa gittiğini gördüğünüz zaman beyninizden aşağı kaynar sular dökülür. hatayı farkedersiniz, çözümlemeye çalışırsınız. çözdüğünüzü sandığınız vakit, aslında çözemediğinizi anlarsanız o kadar koymaz. çünkü hep bir acaba duygusu taşırsınız içinizde. ama gerçekten bazı şeyleri başarmaya olan inancınız ne kadar yüksekse o kadar emek verirsiniz ve eninde sonunda "bu muymuş abi?" dediğinizde poff der ve "biter".

bir süre sonra gerçekten büyürsünüz, ve yapacaklarınızın ilerde o kadar da kıymetli olmayacağı gerçeğiyle yüzleşirsiniz. o vakit "sen oldun geç kenara" derler. 2008-2009 eğitim öğretim yılı benim için bitmiştir.

örn: calculus 119, calculus 120, (odtüde okuyan caaanım öğrenciler için gelsin.), bir de herkese gelsin, sevgili.

iş için uğruna savaş verilen her saniye, alın terinin her damlası, sandalye yüzünden düzleşen kıçın her hücresidir. ömürden ayrılan zamanın karşılığıdır. çok fazla çabalanıp çöpe gittiği görüldüğünde insana yaşamı anlamsız kılabilir.

insanın bilinçli olarak belli bir amaca ulaşmak üzere giriştiği, hem doğal ve toplumsal çevresini hem de kendisini değiştirdiği çalışma süreci. iş gücü. üretimde insan faktörü.

--spoiler--
+ sevgi nedir?

- sevgi emektir.
--spoiler--
insan, konuşmayı, yazmayı öğrenmeden önce, emeği sömürmeyi öğrenmiştir. mutluluğa ulaşmak için harcanabilecek en ağır şeydir emek.
yaşamak için verilendir. kabullenilmek için verilen...

tek işe yaramadığı yer, "unutmak" için kullanıldığı yerdir. hiçbir emek, kalbi parçalara ayıran anıları unutturamaz. kalp o kadar çok parçaya ayrılmıştır ki kalanları toplasanız bir "seni seviyorum" etmez çoğu zaman.

kısaca, her zaman işe yaramayan "bedel"dir.

saç kesimi 15 tl ye yapılan yer.

bursa ilinde, türkiye'nin önemli markalarından olan yağ adı.

- emek yağ

Hayatımızda var oluş sebebimiz. emek denen şeyin sonu yok bu hayatta, dün bunu anladım. Spor dersi alıyorum da, tırmanma. Tırmanma dersi için yeni ayakkabı, kemer, toz her şeyi almanın bir yanında haftada dört kez antreman yapıp diyet de yapıyordum. haftaiçinde duvarlardaki rotaları çıkmıştım ama sınavda gel gör ki batırdım. çok kötüydü. ağladım 'emeklerim bir b.ka yaramadı.' hayatta emek verdiğimiz her şey olmuyor, anladım da ne zaman ne zaman? ya sabır...

bir amaç uğruna uğraşmadır, didinmedir emek. canını dişine takarsın ama yinede beğendiremezsin kendini bir üst mevkiine. sonuç hüsran. ama durun durun telaş yok, başa sarın bocalamak yasak bu düzene isyan etmek yasak. insansın unuttun mu? insan başına gelen herşeyle mücadele etmek zorunda dimi? hep kaybetsede buna mecbur insan başka seçenek sunmuyolarki.. tekrar yeni iş, ordada uğraş didin dur. hadi bakalım.

nefes alıp vermekten hayatı sil baştan yeniden kurmaya, bir insan yetiştirmekten bir domates yetiştirmeye kadar hayattaki her şey emek ister. sevgi de emek ister, saygı da, güzel bir hayat da. zira "emeksiz yemek olmaz."

ankarada bir semt adı. ankaray istasyonu bulunur.

emek ve içtenliğin olmadığı yerde istek bir yaz yağmuru hükmündedir, gelir ve geçer. kimse kendini dışlayarak gerçeğini değiştiremez. hüznüne sahip çıkmayan insanın sevinci, her gün yeni bir boşluğa kapı açan bir yanılsamadır. insanı kendi çukurundan çıkaracak olan kendi umutsuzluğudur..