bugün
- boyun kütletmekten ölmek7
- seksi çoraplı ayak fotosu4
- her erkeğe bir kızın düşmesi10
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi15
- abdullah öcalan7
- karslı ünlüler5
- 20066
- pornonun yasaklanması6
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler14
- trabzonspor4
- türk müzik tarihinin en iyi yılı5
- arda güler27
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202662
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi17
- tatlıses lahmacun4
- yeşil yol filminde idam edilen zenci2
- türk genci neden üretemiyor4
- vlc media player2
- oğlu evlenmiyor diye cimere şikayet eden kadın2
- gta 617
- 2006'nın 20 sene önce olması4
- çalışan kadınlar aldatıyor diyen tip3
- mahsun kırmızıgül dinleyen yazar3
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak7
- abdullah öcalan'a hakaretin yasaklanması4
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği7
- erkekte para yoksa yakışıklılığın önemi yoktur7
- asansörle birinci kata çıkan embesil7
- uzman çavuş2
- olgun kadınlardan hoşlanan genç erkekler5
- çalışırken en nefret edilen şeyler11
- johnnie walker red label2
- kılıçdarcı yazarlar11
- masaj salonuna giden erkek4
- yeni nesil evliliklerin kısa sürmesi4
- turkiyenin bilgi bankası5
- gaş sabah2
- reklamlar yüzünden internetten soğumak5
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu8
- 30 aralık 20052
- geçmişe götüren şarkılar3
- akp'nin gittiği gün bayram edilsin2
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı6
- muhaliflerin keyfinin yerinde olması6
- öğle arası4
- fon mağdurlarının ankara da eylemi2
- teröristlere insan muamelesi yapanlar2
- haysiyet dizisi2
- gülhane parkı denince akla gelenler2
- ilgi ihtiyacımı sözlükte karşılıyorum2
Yobazlar tarafindan soğuduğum gerçeğidir. Dini başa kakarak anlatmalari bi beri dursun, korkutarak anlatmalari hat safhadadir. Yok yanacaksin yok başini kapat erkek goruyo etkilenir. Çarşafli duşunen yok sanki bu ulkede anasini satiyim. Adolf hitler yaşasaydida bu geri kafalilarida yaksaydi keşke. Yahudilerden daha çok zarar veriyorlar dunyaya. Hadi bakalim eksileyin balık zihniyetliler.
dinler tarihini okuyun. kutsal kitapları okuyun, zaten soğursunuz.
ayrıca materyalist felsefeyi anlarsanız daha iyi olur. duygusal olarak bir dine ihtiyaç duyduğunuza inanıyorsanız eğer hiçbir şey okumayın. boşuna okuyor olursunuz.
ayrıca materyalist felsefeyi anlarsanız daha iyi olur. duygusal olarak bir dine ihtiyaç duyduğunuza inanıyorsanız eğer hiçbir şey okumayın. boşuna okuyor olursunuz.
ben soğudum ama ısındım nasıl oldu diyeceksiniz geçen hava buz gibi evde de odun yok alttan sıtmalı sistem varmış camide kendime geldim.
dinden mi soğudunuz ? ısınamıyor musunuz ? hemen alo ışid hattımızı arayın, soğuyan yerlerinizden kurtulun.
kafanızdan meselağa.
kafanızdan meselağa.
Akp işid.
siyasi sebeplerle din seviliyorsa zaten hiç olmamış ki o.
bu da nasip meselesi tabii..
bu da nasip meselesi tabii..
belirli grupların yaptığı eylemler yüzündense
"ya bırak senin soğuyacağın varmış zaten"
düşüncesi uyandırandır.
"pireye kızıp yorgan yakmak" deyiminin tam karşılığıdır.
yani bir grup kelle keserken "allah" dedi diye,
bu allah ı veya islamı mı kötüler sizce.
yoksa bunu yapan o grubun islamdan ne kadar uzak olduğunu mu gösterir.
ya körsünüz,
ya da çok yanlış bir açıdan bakıyorsunuz.
"ya bırak senin soğuyacağın varmış zaten"
düşüncesi uyandırandır.
"pireye kızıp yorgan yakmak" deyiminin tam karşılığıdır.
yani bir grup kelle keserken "allah" dedi diye,
bu allah ı veya islamı mı kötüler sizce.
yoksa bunu yapan o grubun islamdan ne kadar uzak olduğunu mu gösterir.
ya körsünüz,
ya da çok yanlış bir açıdan bakıyorsunuz.
çok subjektif bir entry olacak öncelikle bunun için özür dilerim.
normal bir ailenin çocuğuyum. bizimkiler namaz kılmaz, alkol arada alır ama oruç tutar, zekat verir, kurban keser vs vs.
ortalama Müslüman diyebiliriz sanırım. ama allah inancı vardır, bu şekilde yetiştirildim.
31 yaşındayım, hayatımın hiçbir dönemi düzenli olarak namaz kılmadım. bir dönem sevgilim bir deistti. onun gusül abdesti almaması, allah ve dinleri sorgulaması son derece garibime gitmişti. bir miktar düşünmüş, sonra da sanırım fikrimin değişmesinden korkarak ve biraz da tepkisel olarak daha bir dine sarılmıştım. ha sarılmıştım dediğim de yine normal şartlar altında yapılması gerekenlerin tamamı değil ama efendim dua etmek, oruç tutmak vs. aradan yıllar geçti, ayrıldık. benim hayatımda bir takım kötü şeyler olmaya başladı. o dönem inanmaktan çok, tevekkül etmekten çok sorguluyor, yargılıyor ve hatta isyan ediyordum. 'neden bunlar benim başıma geldi?', 'neden ben bunları yaşıyorum!' gibi. sonrasında hayatıma giren insansa tam tersine son derece inançlı bir insandı. 5 vakit namazını kılar, giyime son derece dikkat eder ve alkol almazdı. onun yanındayken de yine tepkisel olarak dinden bir miktar daha uzaklaştım, alkol alımını artırdım, dua etmeyi bıraktım. -gerzekçe bir şekilde yanımdakinin yaptığına ters bir tepki veriyorum. zorlama oluyorsa hele, daha da ters tepiyor-. o zaat-ı muhteremden de beklemediğim ve son derece travmatik bir şekilde ayrıldıktan sonra isyan kronik bir hal aldı.
sürekli isyan halindeydim. 'bu neden benim başıma geliyor? hep mi ben yaşayacağım bunları ya? bir yaratıcı kulları arasında bu kadar ayırım yapar mı? istemiyorum ya, istemiyorum. ne olacaksa buyursun gelsin olsun. ben zaten dibe vurdum. bu saatten sonra tın' bu ve benzer düşünceler içerisinde yaklaşık 3,5 - 4 yıl geçirdim. dua etmiyordum, içimden gelmiyordu. etsem de kabul olmayacağına son derece emindim. dua ettiğim nadir zamanlarda da dua ile başlayan sürecin sonu sitem ve isyan ile bitiyordu. arada sırada -mesela kandillerde, kadir gecesinde- kıldığım namazları da kılmamaya başlamıştım. Allah'ın beni artık sevmediğine inanmıştım. neden sevsindi ki? ben olsam ben de beni sevmezdim. *
çok pardon, entry o kadar subjektif gidiyor ki kendimi alamıyorum.
sonra ne oldu, sanırım son derece yoruldum. o arada bir de bipolar afektif bozukluk tanısı aldım. ilaç kullanmaya başladım. o kadar dibe vurmuştum ki, mani, depresyon, mani depresyon. artık hiçbir şeyin düzeleceğine inancım yoktu. ve bu kısır döngüden son derece yorulmuştum. bir gece elimde bir kutu antiepileptik, bir şişe de şarap kendimi bu işi bitirmeye hazır ve son derece yakınken buldum. ağlaya ağlaya son anda gecenin bir yarısı kendimi sokağa attım. biraz nefes aldım. ilaçları yakın bir tanıdığıma verdim. gün gün bana alacağım ilacı tek tek veriyordu.
o dönem sanırım, bir oturup tekrar düşündüm. lan ben ne yapıyordum? iyi bir işim vardı, iyi bir kazancım vardı, güzel bir evde oturuyor, güzel bir arabaya biniyordum. tip olarak ortalamanın üstünde olduğumu düşünüyordum, espriliydim, zekiydim. alçak gönüllüydüm *. bir de ciddi bir hastalığım yoktu. çok şükürdü. yahu hastanelerde bir dolu son dönem kanser hastası, felçli insan şifa beklerken benim artistliğim kimeydi? isyanım kimeydi? vay göttüm vay.
sonra yeniden bir şeyleri değiştirmem gerektiğini düşündüm. hayatıma yeni giren bir dostumun da baskısız yardımıyla bir miktar değiştim. bunda elbette şu sıralar okuduğum uğur koşar - allah de ötesini bırak 2kitabının da etkisi tartışılmaz. bu kitabın birincisinde de okuduğumda çok etkilenip ağladığım bir yer olmuştu. 'rabbin seni terk etmedi, seni sevmekten vazgeçmedi.' buna benzer bir şey. içerik böyle yani. evet dedim ya, demek ki beni terk etmemiş. inanç son derece sübjektif bir şey. ama inanmak, bir şeyleri, halledemediğin şeyleri bir üst noktaya bırakmak ve kendini akışa bırakmak iyi hissettiriyor sanırım.
normal bir ailenin çocuğuyum. bizimkiler namaz kılmaz, alkol arada alır ama oruç tutar, zekat verir, kurban keser vs vs.
ortalama Müslüman diyebiliriz sanırım. ama allah inancı vardır, bu şekilde yetiştirildim.
31 yaşındayım, hayatımın hiçbir dönemi düzenli olarak namaz kılmadım. bir dönem sevgilim bir deistti. onun gusül abdesti almaması, allah ve dinleri sorgulaması son derece garibime gitmişti. bir miktar düşünmüş, sonra da sanırım fikrimin değişmesinden korkarak ve biraz da tepkisel olarak daha bir dine sarılmıştım. ha sarılmıştım dediğim de yine normal şartlar altında yapılması gerekenlerin tamamı değil ama efendim dua etmek, oruç tutmak vs. aradan yıllar geçti, ayrıldık. benim hayatımda bir takım kötü şeyler olmaya başladı. o dönem inanmaktan çok, tevekkül etmekten çok sorguluyor, yargılıyor ve hatta isyan ediyordum. 'neden bunlar benim başıma geldi?', 'neden ben bunları yaşıyorum!' gibi. sonrasında hayatıma giren insansa tam tersine son derece inançlı bir insandı. 5 vakit namazını kılar, giyime son derece dikkat eder ve alkol almazdı. onun yanındayken de yine tepkisel olarak dinden bir miktar daha uzaklaştım, alkol alımını artırdım, dua etmeyi bıraktım. -gerzekçe bir şekilde yanımdakinin yaptığına ters bir tepki veriyorum. zorlama oluyorsa hele, daha da ters tepiyor-. o zaat-ı muhteremden de beklemediğim ve son derece travmatik bir şekilde ayrıldıktan sonra isyan kronik bir hal aldı.
sürekli isyan halindeydim. 'bu neden benim başıma geliyor? hep mi ben yaşayacağım bunları ya? bir yaratıcı kulları arasında bu kadar ayırım yapar mı? istemiyorum ya, istemiyorum. ne olacaksa buyursun gelsin olsun. ben zaten dibe vurdum. bu saatten sonra tın' bu ve benzer düşünceler içerisinde yaklaşık 3,5 - 4 yıl geçirdim. dua etmiyordum, içimden gelmiyordu. etsem de kabul olmayacağına son derece emindim. dua ettiğim nadir zamanlarda da dua ile başlayan sürecin sonu sitem ve isyan ile bitiyordu. arada sırada -mesela kandillerde, kadir gecesinde- kıldığım namazları da kılmamaya başlamıştım. Allah'ın beni artık sevmediğine inanmıştım. neden sevsindi ki? ben olsam ben de beni sevmezdim. *
çok pardon, entry o kadar subjektif gidiyor ki kendimi alamıyorum.
sonra ne oldu, sanırım son derece yoruldum. o arada bir de bipolar afektif bozukluk tanısı aldım. ilaç kullanmaya başladım. o kadar dibe vurmuştum ki, mani, depresyon, mani depresyon. artık hiçbir şeyin düzeleceğine inancım yoktu. ve bu kısır döngüden son derece yorulmuştum. bir gece elimde bir kutu antiepileptik, bir şişe de şarap kendimi bu işi bitirmeye hazır ve son derece yakınken buldum. ağlaya ağlaya son anda gecenin bir yarısı kendimi sokağa attım. biraz nefes aldım. ilaçları yakın bir tanıdığıma verdim. gün gün bana alacağım ilacı tek tek veriyordu.
o dönem sanırım, bir oturup tekrar düşündüm. lan ben ne yapıyordum? iyi bir işim vardı, iyi bir kazancım vardı, güzel bir evde oturuyor, güzel bir arabaya biniyordum. tip olarak ortalamanın üstünde olduğumu düşünüyordum, espriliydim, zekiydim. alçak gönüllüydüm *. bir de ciddi bir hastalığım yoktu. çok şükürdü. yahu hastanelerde bir dolu son dönem kanser hastası, felçli insan şifa beklerken benim artistliğim kimeydi? isyanım kimeydi? vay göttüm vay.
sonra yeniden bir şeyleri değiştirmem gerektiğini düşündüm. hayatıma yeni giren bir dostumun da baskısız yardımıyla bir miktar değiştim. bunda elbette şu sıralar okuduğum uğur koşar - allah de ötesini bırak 2kitabının da etkisi tartışılmaz. bu kitabın birincisinde de okuduğumda çok etkilenip ağladığım bir yer olmuştu. 'rabbin seni terk etmedi, seni sevmekten vazgeçmedi.' buna benzer bir şey. içerik böyle yani. evet dedim ya, demek ki beni terk etmemiş. inanç son derece sübjektif bir şey. ama inanmak, bir şeyleri, halledemediğin şeyleri bir üst noktaya bırakmak ve kendini akışa bırakmak iyi hissettiriyor sanırım.
Dinden sogumak denize dusup tam bogulcakken kendine uzanan eli tutmamaktir.
Her cumaya gidişimde soğuyorum.Tam tersi olması gerekiyor normalde sanırım ama dinine bağlı insanları gördükçe anlattıklarını duyunca soğuyorum uzaklaşıyorum.
Kuran okuyunca olur. Eğer Müslümansanız, Allaha hala inanıyorsanız, kuranın mealini okumayın, boş verin hep Arapça kalsın.
birileri sabahtan akşama kadar zorladığında gerçekleşecek bir durumdur. bahsi geçen dinin her ne kadar yumuşak görünse de, barbarca olduğunu gösterir.
Dinden nefret etmeye giden duygu .
hangi din?
değiştirildiğini her gün söylediğiniz incil ve tevratın dini mi?
yoksa herkesin kendine göre yorumladığı ve değiştiğine bir türlü inanmadığınız kuran-ı kerimin dini mi?
değiştirildiğini her gün söylediğiniz incil ve tevratın dini mi?
yoksa herkesin kendine göre yorumladığı ve değiştiğine bir türlü inanmadığınız kuran-ı kerimin dini mi?
aslı dincilerden soğumak olan eylem. çünkü temelde, değişken olan, soğuduğunu sandığın şey değil, onu bu hale getiren kılıksız soytarılar.
herkesin inanıp inanmayacağı veya ne kadar inanıp ne kadar inanmayacağı kendisine kalmıştır ama bu kılıksızlar yüzünden, sıkıtı yaşamayın yani derim ben.
herkesin inanıp inanmayacağı veya ne kadar inanıp ne kadar inanmayacağı kendisine kalmıştır ama bu kılıksızlar yüzünden, sıkıtı yaşamayın yani derim ben.
hangi din olduğu önemli değil. bir dinin mensupları bazı şeyleri yanlış yapıyor diye dinden soğuma, sen doğrusunu yap.
Hiç ısınmadığım için olmayacak hadise.
Buz gibi soğuk durmak iyidir.
Buz gibi soğuk durmak iyidir.
bedava ferrariyi dikiz aynsından dolayı elinin tersi ile red etmek gibi .
Dinden soğumak için bahane arayanlar toplanmış. Yok şu şöyle bu böyle diye yazmışlar. Hesap günü hesap verirken de şu kulunun yüzünden dinden soğudum demenizi bekliyorum.
son zamanlarda akp sayesinde dinden soğumak ve çomarlarla aynı dinden olamam deyip dinden çıkmak şeklinde görülen durumdur. insan ülkesinden de insanlardan da soğur. bakar ki bu ülkede kazananlar hep iki yüzlülerdir. cahiller de mutlu mesut yaşar hiçbişeyden habersiz. elbette dinden çıkmak zordur yerine koyacak bişey bulamazsın ne kadar çaresiz olsan da. ama geçmişi düşündükçe iyi ve saf kalmaya çalıştıkça enayi yerine konduğunu ve hep kaybettiğin aklına gelir. allaha yalvarırsın artık bi müdahale et diye ama herşey aynıdır yıllar geçse de.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com