cem karaca

babasının müzikten vazgeçirebilmek için ilk konserinde parayla adam tutup yuhalattığı, ama yolundan döndüremediği büyük usta.

kendine has yorumu vardır.
sesi adeta patronuna sitem eden emekçi haykırışıdır, adeta "emeğimin karşılığını ver ulan" der patronuna.
nur içinde yat cem baba.

bir nesil onun sayesinde metalci oldu.

nasıl olup da ermeni okullarından mezun olduğunu anlayamadığım şahane sanatçı. benim bildiğim kadarı ile ermeni okullarına gitmek için babanın ermeni olması gerekiyor. ancak cem karacanın annesi toto karaca ermeniyken babası mehmet karaca azeri kökenli bir müslüman.

özel esayan ermeni lisesinden mezundur. 1976 yılında Liselerarası Altın Ses Yarışmasında, Özel Karaköy Getronagan Ermeni Lisesi adına yarışmış ve bunun için yuhalanmıştır.

düzeltme: cem karaca değil, cem karaca şarkısı ile katılan getronagan lisesi öğrencileri yuhalanmıştır.

tarzını görüp her defasında gözlüklerinden öpme isteğimi ortaya çıkartan rahmetli insan.

barış manço'ya ulaşamamış olan insan.

asla barış manço ile aynı olmayan adam...

barış manço da müthiş bir sanatçıdır; fakat barış manço barış abi'dir. cem karaca ise cem baba'dır. *

(bkz: resimdeki gözyaşları)

allah yar ilahisini mükemmel ötesi yorumlamış kişidir.

Anadolu Rock ı kurucularından.
mükemmel sesi ve yorumuyla unutulmaz sanatçılardan.
rock müzik yapanlar için üstad yada usta.
merhum sanatçı

büyük üstad, adam gibi adam, gerçek sanatçı. *

bir zamanlar bariş manço nun tek rakibi olan, rahmetle andığımız sanatçı.

Cem Karaca ; sonsuzluğa giden ustamız. Hani dediği gibi "Ansızın bir deli çaydan" içtik ve doyamadık.
Cem Karaca değil mi kendi tarzını yaratıp bizleri sürükleyen sesinin peşinden? Ağlamadık mı o ayrıldığında aramızdan yürekten? içtik, kanımıza karışan aşkları onunla. "Emrah" şarkısını dinlerken aklımıza geldi nazlı yarimiz. "Nöbetçinin Türküsü" dinledik yüreğimizi yakıp gidenin ardından. "Islak ıslak" bakmadı mı sevgiliniz hiç gözünüze? Sonra "Herkes Gibisin" dedik içimizi yakarken karşımızdaki, gururumuza yenilerek. Utandık kemikleri alındığında ebedi uykusu bölünerek.
Kahrettik! Oysa ne güzel demişti Cem Karaca "Kefenin Cebinde Yer Yok Ya".

ben ölünce beni alkışlarla değil fatihalarla uğurlayın, diyen, eşşsiz ses, eşsiz insan.

edit: bu entry kötüleyen eşsiz insana selamlar.

(bkz: nem alacak felek benim)

bir tavrı olmadı sanırım ilk başlarda kızıl geçinip daha sonra yaşlılık yaklaştıkça dine dönmesi falan ama gene de sesi ve yorumu hoşuma giden insan özellikle kendim ettim kendim buldumu mükemmel yorumlamıştır.

20.yy ozanı.rahmetle anılan gerçek sanatçı.

ayrıca:
(bkz: barış manço)

günümüzde bir çok eski, yeni rocker(!) bozuntusunun yaptığı gibi sözle 'ben yanlışa isyan ederim, bunu müziğime de yansıtırım, yanlış gördüm mü yakarım yıkarım' demek yerine bunu duruşuyla gösteren, inandığı değerlerden asla taviz vermeyen büyük insan. çıkıp da sağda solda bu şarkıda bunu anlattım, zamanında bunu daha kimse yapmadan ben yapmıştım gibi söylemlerine hiç rastlamadım.

zaten müziğinle bir şey anlatacaksan yap sonra konuşma, sus ben onu anlayabiliyorsam anlatabilmişsin demektir. işte o böyle yapardı tavrını ortaya koyardı ve marjinal görünen ama içi boş cümlelere ihtiyaç duymazdı zira onun duruşunda, tavrında tüm bu cümleler içi dolu halde vardı. ''rock bir müzik değil, bir yaşam felsefesidir.'' sözüyle de günümüz rocker(!)larına küfretmiştir, iyi de etmiştir.

77'deki kanlı 1 mayıstan sonra 1 mayıs marsı ve Durduramayacaklar halkın coskun akan selini sarkılarından olusan plagını cıkaran ve bundan dolayı mahkemelik olup senelerce vatanından uzakta kalan insandır kendisi.

Bir kazma bir kürek çalsın
Cenaze marşımı
istemem çelenk falan filan
Dostlar şayet varsalar da gelmesinler.
Neme lazım, yağmurlu olur hava...

dizeleri ile beni benden alan büyük sanatçı.

Yıllarca komşum olmasına rağmen,kendisiyle konuşmama hödüklüğünü yaptığım üstad.

muhteşem bir yorumcuydu. en çok değer verdiğim iki sanatçıdan diğeriydi* ruhu şad olsun.

bu dunyadan erken gocup gitmislerdendir karaca. ruhumun kus gittiklerindendir ayrica da.

biz onu, iktidarlarin karsisindaki alternatif durusuyla, devrimci soylemiyle, isyan kokan sarkilariyla sevmistik.
sonra bir esikten dogru gecti ve biz onu kaybettik. o cabuk uydu yeni alemin havasina ama ben uyamadim bir turlu onun bu hallerine. kendimi korebe oynarken, en guvendigi arkadasi tarafindan, yeri soylenmis cocuk gibi hissettim nedense? guvendigi arkadasi tarafindan okul bahcesinde yalniz birakilmis, satilmis bir cocuk gibi. hala resimdeki gozyaslarini dinlerken sonuna kadar acarim sesi. fakat tamirci ciragi, arkasi kuslu aynasinda taradiktan sonra saclarini, nedense arabayla kiz yerine babasi gelir artik.
herseyi kolay affeden ruhumun, cok az affedemediklerindensin cem karaca. askolsun sana.

Parkalılar ve Tamirci Çıraklarının Safından Düzenin Safına: Anadolu Rock müziğinin ilklerinden Cem Karaca, 1970'li yıllarda etkilendiği devrimci mücadele ile tanışması ile birlikte, türküleri de halkı, ezilenleri, devrimcileri anlatmaya başlamıştır. Bu yıllar halkın safında yer aldığı, sanatçının olması gereken yerinde olduğu dönemdir. 12 Eylül cuntası sonrası yurtdışında yaşadı. Özal iktidarı döneminde, ANAP'ın sahte demokratikleşme manevralarının vitrini olarak ülkeye dönmesine izin verildi. Bu dönüşün yaşandığı, Karaca'nın düşmanına yalvararak ülkeye döndüğü yıllar, aynı zamanda sokak ortalarında, dağ başlarında, hapishanelerde devrimcilerin katledildiği yıllardır. Özal'ın liberal politikalarının tüm halkı, gençliğimizi yozlaştırdığı yıllardır.
tavır
(bkz: cem karaca/@lock)

sana ne diyem ben cem karaca!