bayram

Millî ve dinî bakımdan önemli olan ve kutlanan gün veya günler. sevinç, neşe.

"Bugün bayram. erken kalkın çocuklar.
Giyinelim en güzel elbiseleri. Elimizde taze kır çiçekleri.
Üzmeyelim bugün annemizi." - Barış Manço

görsel

Bayramın tadı çocuklukta çıkıyor, çocuklukta çok güzeldir "bayram".

minnacikken kardesimin kafasindaki bayram sekli en cocukca, en dilenenedir kanimca;

-anne yeter bekledigimiz, gidelim mi artik bayrama?

istenince gidilse, kimse bayramsiz kalmasa..

Bayramlar bana hep yardımlaşma günü olarak gelmiştir. Evine yılda sayılı kez et girenlerin, çocuklarına yeni kiyafetler alamayanlarin, az ile yetinenlerin haklarinin ödendiği günler olarak.

Belki de en cok insanin insana kenetlendigi günler olarak.

Kimsenin kimseyi kirmadigi, canını yakmadigi,öldürmediği; çocukların hala o bayram sevinclerini doyasiya yasayabildigi; bir parça çikolata icin çaldıkları kapidan kacirilmadan/öldürülmeden geri dönebildigi şeker tadinda,eski zamanlardaki gibi güzel bir bayram geçirmemiz dileğiyle.

görsel
Bayramın güzeli olarak küpeliyi seçiyorum.bu nasıl bir güzellik.

çocukluğumuzda radyodan yükselen, bugün bayram erken kalkın çocuklar sözleriyle uyandığımız, işte, o zaman geldiğine inandığımız gündü bayram. yeni alınan fiyonklu, kırmızı ayakkabıları, kat kat etekli elbiseyi ilk defa giyecek olmanın heyecanını taşırdı küçücük kalbim. ne kadar büyük bir aile olduğumuzu anladığım zamanlardı o zamanlar. kareli mendilin içine yerleştirilmiş bayram harçlığının, diğer günlerde aldığımız harçlıklardan ayrı yeri vardı, mutluyduk, beraberdik.

büyüdük. hayatın karmaşasına karışmıştık bir kere. ne o eski bayramların tadı vardı ne de fiyonklu kırmızı ayakkabılar. bayram ziyaretleri, yüzlerini yılda 2 kere gördüğümüz kişiler tarafından, okul nasıl gidiyor? iş bulabildin mi? şeklinde sorularla sıkıcı hale geldi. artık harçlıkta yoktu, kareli mendilde, yediğimiz tatlıların tadıda. güzel olan tek şey yine büyük bir aile olduğumuzu hatta aileye yeni katılanlarla daha da büyüdüğümüzü görmekti.

yarın bayram. 23 yıldır her bayram sabahı yatağının yanına sessizce süzülüp, türlü yaramazlıklarla uyandırdığım, evde ilk kutladığım kişiden ayrı geçireceğim, ilk olan ve son olmasını yürekten istediğim gün. az önce konuşurken. "yarın aramam zor olabilir. zaten sabahtan nöbetim var. iyi bayramlar ve yeni yılınız kutlu olsun" dediğinde eksikliğinin ne kadar acı olduğunu, çocukken güzel gelen, heyecan veren, bayram kelimesinin şimdi ne kadar sönük kaldığını, o büyük ailenin küçücük kaldığını anladım.

ona söyleyemedim ama keşke yanımızda olsaydın...

Bayram ağzımızın tadı olduğu her günmüş büyüyünce anlarmış insan. Aile toplanınca bayram olurmuş. Sevdiklerin ile beraber kahvaltı yapınca bayram gelirmiş eve. Baba bayram namazından bir tutam eve getirince başlarmış bayram.

Bayram

Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz
kalınca anlar insan...

Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir;
sevmeninkini yalnızlık...

Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır.

Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni
kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek...

Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.

Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş bir
ilişkiyi bitirmek de öyle...

En acıktığın anda dumanı tüten bir somunun köşesini
bölmek, korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, dara
düştüğünde dost kapısını çalabilmek bayramdır.

Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemede
üstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyle
okşayan anne bayramdır.

"Ona güvenmiştim, yanılmamışım" sözü bayramdır.
Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram...

Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmış
ilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun son
taksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır.

Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda
karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi,
nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.
Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta
ölebilmek bayram..
Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur.
Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler.
Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır.
Her gününüz bayram olsun..!

bır necip fazıl şiiridir:
ölüm ölene bayram, bayramda sevinmek var;
oh ne güzel bayramda tahta ata binmek var!..

Herkese iyi bayramlar.

bazilari icin keder gunleridir.

"bayram demek hasretleri dindirmek, buyuge saygı kucuge hurmet demektı bır zamanlar onun ıcın.

Namaza gıtmek ıcın onu erkenden kaldıran, temız coraplarını coktan hazır etmıs olan bır de annesı vardı onun.

O cok ıyı bılırdı ramazan boyunca nefsını sinayarak gun isiginda kahvaltisiz gecmis 30 gunun sonunda o bayram sabahı namaz donusunde kahvaltısının hazır olacagını. Ve sevgıyle yıyecegını o kahvaltısını öptükten sonra canısının, annesinin ellerini, gül kokan yanaklarını.

Ve yıne o ıdı annesinin giymesi için kendisine direttiği o elbiseyi giymemek uğruna onunla ufak münakaşalar eden o sabahlarda.

O, kapıya gelen çocukları kovalarken, "olmaz oğlum! bugün bayram" diyerek çocukları şeker verip uğurlayan bir annenin oğluydu.

Ve O'ydu, ellerinden öpecek, gül yanaklarını koklayıp sevecek bir annenin özlemiyle tam 26 bayram geçirmiş ve dayanabilmiş bünye.

Ve bayramlar daha bir acı geliyordu ona. Canı yandığında çocuğun ilk koştuğu varlık, korkulu gecelerde sığınmak istediği tek kucak ve bayramlarda elini öptüğü sıcak bir el yoktu çok uzun zamandır.

Elinden tek bir şey geliyordu onun. Her gün her gece dua etmek annesi için.

Biliyordu kızardı annesi onu boyle hungur hungur aglarken gorse kıyamazdı ogluna ve kızardı onu aglatan seye.

Ve ıste O'nun ıcın kahır dolu adına bayram denen bır gun daha bıtıyor."

(bkz: anneyle kavga etmek/@blindguardian)
(bkz: annenin olmesi/@blindguardian)

bayramlar acıların, kederlerin, sıkıntıların unutulduğu, bayramla gelen sevincin, huzurun ve mutluluğun müslümanlar arasında paylaşıldığı, dost ve akraba ziyaretleri ile barışın ve kardeşliğin doruğa çıktığı müstesna günlerdir. kırgınlıkların unutulması, insanların birbirleriyle sevgi ile kucaklaşması, gariplerin, yoksulların ve kimsesiz yaşlıların hatırlanması ile çocukların sevindirilmesi de bayramların hepimizce bilinen o kendine özgü güzelliklerindendir.

bayramlarda nasıl da değişiverir dünyanın çehresi. bir bayram geldiğinde dünya değişiverir de, adeta bambaşka bir dünya olur. sanki gökten görevli melekler inerler de dünyayı temizlerler, boyarlar, süslerler. herkeste bir sevinç hâkim olur. bir sihirli el sıvazlar sanki tüm kalpleri de gamları, kederleri, kasvetleri çekip çıkarıverir. bir ilahi çeşni iner de yeryüzüne tüm ağuları tatlandırır. yine bir ilahi güç gündemdeki bütün olayları bir kenara atıverir, bayram sevincini ve coşkusunu tek gündem maddesi yapıverir.

bayram sabahı hüzün olan evler gördüm. kiminin beklediği gelmiyor diye, kimininkiyse çoktan gitti diye. bu gün mezarlıkta ağlayan çocuklar gördüm. bir de yeni kıyafetler alamamış, yeni kıyafetleri olan çocuklara imrenmiş ıslak gözler. sanırım bu bayram ben de büyüdüm. bu bayram benim için de hüzünlü.

ne yapalım biliyor musunuz;
bayramları kaldıralım yerine avm yapalım.
çocuklar ağlamasın!

(bkz: darbukatör baryam) *