baba olmak

allah gecinden versin.

görsel

Birkaç gün önce, kardeşimle eski fotoğraflara bakıyorduk.
Babamın kucağında, kundağa sarılmış halde duran bana aşkla baktığını görünce yüzümde tebessüm oluştu, duygulandım. O kareden ben böyle mutlu oluyorsam, o ânı yaşayan babamın duyguları nasıl güzeldir!
" Anlatılmaz yaşanır " denilen durumlardan biri budur bence.

Dünya'nın en hoş ve en ciddi aidiyeti. Hiçbir oluş bu kadar keyif dolu ve ciddi olamaz. Ciddiyetine değinecek olursak: ebeveyn olarak onun dünyasında bir şablonsunuz. Sizi taklit eder, sizi baz alır ve siz onun için büyük bir gölgesiniz. Çocuklar ilk yalanı, tutarsızlığı, vurdumduymazlığı ebeveynlerinden, özellikle de babalarından ögrenirler. Bu talim çocuğun içsel kurgusunu çökertebilir, onu hayalkırıklığına uğratabilir. Öte yandan insan olma çabasını da sizden gözlemleyerek öğrenir. Çocuklar sözselden çok eylemsel ve vücut diline odaklanırlar. Karıncalara zarar vermemesini öğütlemek bir şeydir ama karıncalara özen gösterip buna onu şahit tutmak çok şeydir.

Oğlum karşıdaki dağı istese, ona bunun mümkün bir şey olmadığını anlatırım. Varsın tavşan gibi dağa küssün. Zamanla dağ ile sulh hali yaşayacaktır. Her çocuk harika bir gelecektir ama hiçbir çocuk dünyanın 8. Harikası değildir. Ebeveynlerin çocuklarına 8. Harika bakışı iyilik postu giymiş kötülüktür.

Vaziyet alın ortalık karışacak.

‘Hiçbir insanın evladı hakkında kötü yorum yapmayın’

Bunu diyen yazar az önce bana şerefsiz ve adını anmak istemediğim şeyler demiş. Terbiyesiz bir de baba olcan yazık!! Biz neyiz bir ananın babanın evladı değil miyiz ulan leylekler mi getirdi bizi???

Git az ötede kudur yaa. Çocuğuna öğretmen tut demek ne zamandan beri hakaret sayılır oldu. Ruh hastası.

Baba olmak basligi hemen
baba filmine dönüstü lan.

Silahlar çekildi.

görsel

Traveler nerde lan o yaZmayacak mı?

Bu sözlükte bile olmaman lazım ama olunca bütün sülalemize giydiriyon maşallah.
Daha konuşamayan çocuğun dağ istemesini dile getirmek çok normal de bizim bunu eleştirmemiz mi sorun oldu.

Bak bak nolurdu döver miydin :dd eşkiya mısın sen ya. Sanki tek baba olan kendisi. Hasta mıdır nedir.

Çok istemekle birlikte hala, eşleşme buluanamadı...

bir babanın evladı ve bir evladın babasıyım...hayatıma hiçbir şey bu kadar tatmin edici ve zor olmamıştı...

önceliklerinizin ve keyif alanlarinizin caktirmadan Zaman icinde nasil degistigini anlamayacaginiz keyifli sürecin baslangici.

Olmak istemediğim tek şey belkide.

insanin dünyadaki herseyi bir kenara fırlatıp bütün sevgisini, özlemini, endisesini tek bir varlığa yoğunlaştırmasıymış. Dünyanın en güzel duygusuymuş. Hele ki hayatta en değer verdiğin insanla tek beden tek zihin olup, dünyaya yeni bir varlık getirmenin mutluluğu paha biçilemezmiş.hep derlerdi ya "baba olunca anlarsın." diye insan hakikaten baba olunca anlıyormuş.

olmadım ama olursan kafayı bozarım laan,

"kızınız olmadan baba olamazsınız".

Kızınızın sevgilisi olmaktır.
ilki sonu yok, hep var olan, var olmasa bile hep kalpteki yerini koruyan tek sevgili.
Ve oğlunuzun kahramanı olmaktır, kurtarıcısı, arkasındaki dağı, idolü.
Tabii siz baba gibi baba olabilirseniz.

Dünyanın en güzel hissi olsa gerek.. çok istiyorum kıvır kıvır saçları olan bir kız çocuğunun bana baba demesini..

afedersiniz sik kafalı olmayı gerektirir.

Dünyanın en güzel duygusu. Dün gibi aklımda.

Henüz nasıl bir şey olduğunu bilmediğim, kendi babama bakarak nasıl bir şey olduğu hakkında fikir yürüttüğüm olgu.

50 yaşında, eyt sebebiyle 2 yıldır emekliliği bekleyen, emekliliğine 1 yıl kalmış bir adam. 2 aydır bu pandemi hedesi sebebiyle kısa çalışma ödeneğinden yararlanıyor, iş yeri çalışmayı durdurmuş. Bugün başına yine çok şanssız bir şeyler gelivermiş. Dayanamadım dedim ki: "yahu baba sen ne şanssız bir adam oldun ya". Gülerek verdiği cevap beni sebepsiz bir üzüntü ve hüzne sevketti:

"ne yapayım oğlum, şu hayatımda benim başıma gelmiş en şanslı şey herhalde bu pandemidir. 16 yaşımda istanbul'a geldiğim günden beri hep çalıştım. Ne zamandır; ilk defa 2 aydır çalışmıyor, evde kendi işlerimle uğraşıyorum, dinlendiğimi hissettim resmen. "

dedi. Cevap olarak bir şeyler söylemek istedim ama söyleyemedim. Ağaran saçlarına, kırışmaya başlamış suratına bir kez daha dikkatlice baktım ve "baba olma"nın nasıl bir şey olduğu hakkında düşünmeye başladım.
Hala düşünüyorum.

Duygu boyutunu anlatamam ama 10 gündür falan bu durumdayım ve sinek bile ısırmasın diye nöbet tutuyorum başında. Ve hep aklıma camiye bırakanlar, çöpe atanlar geliyor. Bu nasıl insanlık?

Herkese yakismayacagini dusundugum sifat.

Bende baba figuru yok ki, oturmaz ustume o ceket.

görsel
Bazen böyle komik yanlışlardır.

görsel

görsel
Benim babam "prens ölmüş ve prenses babasıyla mutlu mesut yaşamış" şeklinde revize ederdi.

Baba kız ilişkisi başka bir olay.