asker deyişleri

askere gidenler bilirler ki orası sivilde içinde bulunduğunuz dünyadan oldukça farklıdır. ilk başlarda bu farklılıklara direniş göstersek de çoğumuz bir zaman sonra oranın bir parçası olmaya, oranın havasını kanıksamaya başlarız.
elbette tüm bu farklılıklar farklı bir jargonu da beraberinde getirir. bir süre sonra fark ederiz ki günlük hayatta kullandığımız sözcükler değişmeye başlamış, iletişimimiz bambaşka bir hal almış.

işte bu durum sevgili uuserler; askerlik deyişlerini de meydana getirir.

yarraam, yarrağımın kurma kolu, sikimde olur mu, şafağın çok, şafağım mı kalmış, ben mi tutayım/yapayım, ... gibi örneklerini çoğaltabileceğimiz birçok deyiş ortaya çıkar.

tüm bu deyişler bireyin askerlik yaptığı yere göre üç aşağı beş yukarı farklılıklar gösterse de genel olarak güzel ülkemizde yeşillerin giyildiği her yerde böyledir.

(bkz: ben mi yapayım)

vayy yokuş he!

şafak demiş cart curt.
atarsa bilmem kaç.
12 den sonra bilmem nere.

şafak 81 den sonra il isimleri ile sevgiliye mesaj atmak yeni jenerasyon askerlerin türettiği bir şeydir.
keza benim aklıma bile gelmedi şafak falan. dağda ne şafağı arkadaş.

üst devre olanların alt devreler nöbete giderken "ben mi tutayım" cümlesi ile alt devreleri bunalıma sokan kelime grubu.

-sıçtığın bok tugaydan cıkmamış tabi sen yapıcaksın.

ve ardından edilen herhangi bir küfür. *

herkese selam eder ellerinden öperim.
şafak 60.

Şafak demiş çek git bebeğim uzaklara.

Atarsa doğan güneş...

insana böyle huzur veren bir cümle, kelime grubu olamaz.

şüphesiz ki en kralı " bu şafakla ben mi yapayım?" dır.

Atarsa ekmek arabası. Bilmiyorum başka yerde var mıydı. Biz terhis olan askerleri genelde ilçeye sabah erken saatte giden bmc kamyon ile bırakırdık. Toz toprak giderdi zavallılar.

Şafağı çok olan yeni ere söylenen: O nasıl şafak? Adam mı öldürdün?
kısa dönem askere: (bkz: poşet)
uzun dönem askere: (bkz: çuval)
bölük komutanına (bkz: bölükçü)
Tabur komutanına (bkz: taburcu)
alay komutanına (bkz: alaycı)
Vb. Deyişlerdir.

bu saatten sonra ben mi yapayım.

(bkz: siyah bere düşmez yere)
(bkz: yürüyen palet zafere gider)
(bkz: en uzun namlu bizde)