artvin

(bkz: nurdal durmus)
memleket...

derler ki şöförleri, hayatları boyunca sadece 1 defa kaza yaparmış, o uçurumlu yolları görünce ne demek istendiği anlaşışıyor.

çevre iller der ki; "daha doğuştan lise mezunudur halkı"
gerisini varın siz düşünün.

başka bir başlığa alakasız birşeyler yazmayı düşünürken, sol tarafta görür görmez bana herşeyi unutturan ve bu 4 sayfayı okutan güzel memleketimdir.
en kötü özelliği artvinlilerin memleketine çok sık gidememesidir. çünkü hepsi batıdadır. (bkz: bursa istanbul)

zirve olursa ulaşım konusunda yardımcı olabileceğim, aşığı olduğum memleket.
(bkz: lüks artvin seyahat)

kazım abinin mezarına, hopa'ya gidilecekse eğer istifayı basıp katılacağım zirvenin düzenlenmesi düşünülen memlekettir..
kemençemide alırım lan.. vallaha bak..

(bkz: faruk çelik)
edit: neyi kötüledin, arkadaş artvinli.

(bkz: çveneburi)

bu dağlara taşlara oyulmuş şehri görünce insan bu şehri yapanlara helal olsun demeden edemiyor. artvinlilerin çalışkanlıkları, okur yazarlıkları bu çoğrafyadan kaylanıyor sanırım.
yusufeli ilçesinde çoruh vadisinin tabanından toprak taşıyarak, sebze meyve bahçeleri yapan, çok iyi ve lezzetli bu sebze meyveleri ekip biçip, çevre illere satıp, geçinen insanları buna bir örnek.

ilin içerisinde trafik ışığı bulunmayan , azgın çoruhu barajlara dönüşen , okuma-yazma oranı oldukça yüksek olan , düzlük bulmakta zorluk çekeceğiniz 08 plakalı güzel memleketimdir .

eğitim öğretim oranı en yüksek il.

karadenize kıyısı olan en doğudaki il. sabah kahvaltıda muhabbeti döndü ne zaman gitsek memlekete diye. burda da başlığı görünce bir işaret bu galiba diye düşündüm. her hali güzel(miş) ama en güzli sonbahar(mış).

kütüğüm ün kayıtlı oldugu atalarımın soyunun temelinin dayandığı yeşil ve ıssız memleket.

güzel yurdumun güzel ve okumuş insanlarının yaşadığı biraz tepelerde mukim şehridir.

sevgilimin şehridir. böyle güzel bir insanın şehri kötü olamaz zaten. benimki biraz inatçı ama olsun, kurban olurum ben onun inadına.

sokak çocuklarının bulunmadığı şehirdir.
kendi kendine yeten, yapmacıksız insanların bulunduğu yurdumun şehridir. memlekettir...
ayriyeten, yurdumun en güzel halk danslarını, bünyesinde barındıran yörelerdendir. atabarı, şavşatbarı, cilvelioy, acera...

ağlamak istiyorum. çok ama çok özlediğim, gözümün nuru, yeşilim, mavim, herşeyim bitanecik memleketim. çok özledim seni artvin.

merkezi sadece kilit taşı ve merdivenlerden oluşan il.. koca bir ilçenin yolları ve kaldırımları kilit taşı döşenir mi. döşeniyormuş..

stresten uzak, huzurlu yaşamın adresi. birçoğumuzun burnunda tütendir. başta şavşat ilçesinin muhteşem doğası, ölmeden önce görülmesi gerekendir.

kökenimin geldiği şehir , ama hiç gitmemekte koymuyor değil. yeşilliği doğası insanı kendine getiriyormuş.

küçük olduğu bilindiği halde gidince gerçekten hepsi bukadar mı dedirten dağın yamacına kurulmuş bir şehircik. düz yol olmadığından şehir yolları birbirine paralel ve her dönemeç sonrası süprizlerle karşılaşıyorsun,ve okadar çok dönemeç ve viraj var ki biryere gitmek dönme dolaba binmek gibi, küçücük şehrin yarısını sanki kamu kurum ve kuruluşları kaplamış. artvinde dikkatimi en çok çekenler;
- ilk gittiğimde sorum burda çok orman yangını oluyormu oldu, fakat bu oran neredeyse yok gibi, insanlar doğaya karşı okadar bilinçli ve saygılı ki korumak için ellerinden geleni yapıyorlar

- sokaklarda dilenci, tinerci, mental geri birine asla rastlamazsın

-sokaktaki çöpe bile poşet geçirilmiş itina ile şehri temizlemeye ve düzenlemeye çalışan bir belediyesi var

-alakasız bir sokakta bile 6-7 jip i ardarda sıralanmış görmeniz mümkün, neredeyse her evin önünde marka arabalar park etmiş durumda

-şehirde yemekler çok lezzetli ve güvenilir, büyük şehirde almaya korktuğun etli ürünleri gönül rahatlığında ve en leziz haliyle çok ucuza yiyebiliyorsun.

dağ ve köy havası şüphesiz çoğusunun hayallerini süsleyen cinsten. bulutların yanından süzüldüğünü görünce insana büyülü, gizemli bir his yaşatıyor, yaylaya çıktığında dağın tepesinde bulutların üzerinde oluyorsun resmen. burda nefes almak ve dağdan gelen saf soğuk suyu içmek insanın ömrüne ömür katıyor gerçekten, uzun yaşamalarının nedeni bu olsa gerek.

gitmeyen ,bilmeyen, görmeyen insanların çok şey kaybettiğini düşünüyor ve üzülüyorum.

mutlaka gidilmesi gereken temiz havası,muhteşem insanları olan,burnumda kokusu tüten memelketim olmayan ama memleketimden bile daha çok hasret kaldığım,fazla gelişmemiş olmamasına rağmen oraya gitmek için can attığım nadir yerlerden biridir.

yarın istanbul dan yaklasık 1400 km yol alarak 17-18 saatte varacagım canım yurdum.. 5000 km olsa bile gidilir o yaylalarda 5 dakika yürümek için..

güzel yurdumun güzel bir ilidir, gidip görülmesi gereken bir yerdir.

Karadeniz Bölgesi'nde yer alan, * Türkiye'nin 80. büyük ili.