anneyi sevmemek

bir insanının onu doğuran kişiye yapabileceği en büyük terbiyesizliktir. tamam kötü biri olabilir belki ama sonuçta o bir anne.

edit: bunu editi yapma ihtiyacı duydum. hayata toz pembe bakan biri olarak gösterildim çünkü. entryimde kötü biri olabilir demiştim. ama yinede anne annedir. bu sözümün sonuna kadar arkasındayım.

(bkz: xavier dolan-annemi ben öldürdüm)

Anne sevilmez mi lan? Diye sorgulatır.*
-- yapmayın etmeyin --

|lllllllllllllllllllllllllltaşlaşmaya %98 |

-- yapmayın etmeyin --

Böyle bir lüks olamaz. Evet bu bir lükstür.

hayata pembe gözlüklerle bakan insanların ayıpladığı durumdur. oysa ne anneler var çocuğunu her gün döven, üzerinde sigara söndüren, eve keşke ölün gelseydi diyen, çocuğunu intihar 'ettiren', babasının tecavüzüne sesini çıkartmayan... maalesef biyolojik olarak da olsa onlar da anne. nesini sevsin çocuk...

sevgi dedikleri o histen zerre barındırmamaktır.

hayati boyunca bi kerecik olsun annesinden elinde sigarasi gozunun icine baka baka 'seni sevmiyorum' lafini duymamis, annesi her zaman arkasini kollamis, bir dedigini iki etmemis, aksam olunca odasina meyveler soyup getirmis, ona karsi karsiliksiz sevgisini hissettirmis, kimseye karsi evladini bir kere bile ezdirmemis, hatalar yaptiginda sirtini donmek sen hata yaptin diyerek suclamak yerine dogruyu gosterip herseye ragmen, tum kusurlarina ragmen evladini bu hayattaki en degerli seyiymis, en buyuk hazinesiymis gibi goren bir anneye sahip yazar soylemi. ben sizin anneyle ilgili actiginiz basliklari gorunce agliyorum lan.

yaşamamış , o ana sevgisinden mahrum olmamışların anlayamayacağı duygu.arkadaşlarıma bakıyorum da ; aman anneme şu olmasın ,aman bu olmasın diye bi telaş içindeler.anlayamıyorum onları.
görmemişim çünkü.karşılığı yok bende.hani nasıl çatal desem aklınızda bi cisim canlanır.yok işte amk anne-ana-mom her ne boksa birşey çağrıştırmıyor.
annenizin kıymetini bilin , sozlukte -ama o bir anne ne olursa olsun!- diye de çok bilmiş konuşmayın anneli yazarlar!!*

gayet normal eylemdir. kadın çoçuğuna karşı yaptığı her türlü şeyi kendi için yapmıştır, çocuğu bağlamaz. sevmek zorunda değildir çocuk.

öyle bir dünya yok. bak işte ergen hezeyanı diye buna denir.

insanların ne yaşadığını bilmeden aaaa hayvan mısın şerefsiz misin demeyin. yani adam hasta ruhlu ya da sapık değilse bir nedeni vardır annesini sevmemesinin. her boka atlama yapmayın.

annemi sevmiyorum. neden mi ben on iki yaşında iken evi terk etti. neymiş babam bir iki kere dövmüş ne babam anneme vurdu birkaç kere ama annem hak ettiği için adam zevkine vurmadi. ben olsam ben de vururdum. bu kadın milleti tabii hepsi değil ama çoğu nankör babam annemi hiç aldatmadi, anneme maaşını getir şunu alma demedi, çoğu kadından özgürdu. yemek ve ev işini hep babamla ben yaptım. hala yaparım. ne amk bu ne ya. işe ozel şoför gibi babam bırakırdi. çoğu çalışan kadının maaş kartı kocasindadir yani konyada cok var ama babam anneme hiç karismadi ve ekonomik olarak özgür bıraktı. kim ne derse desin benim kadınlar konusunda sütten ağzım yanmış yoğurdu üfleyerek yerim hatta kadın milleti ile işim olmaz tabii ki annemin yaptigini tüm kadınlara mal edemem bu çok yanlış olur ama bu olaylar inanın insanı bu konulardan sogutur şükür ki sevgilim yok yalnız bir erkek olduğum için allah'a şükür etmeyi borç bilirim.

Ayrıca günümüz gençliği çürük ve rezil halde. bu kızları hayat arkadaşı olup almak intihsr demek. kadınlar ekonomik özgürlüğünü alınca havalara girip aile kavramını sildiler aman karı kızla ne işim olur ne alışverişim benden uzak olsunlar.

Herkes sevmek zorunda değil yani sonuçta. Ben yeterince seviyorum gitmesemde görmesemde o anne benim yani sorun yok. Sevmeyene saygı duyarım. Tek söyleyeceğim şey basın dara düşünce calacak kapının olmaması zor şey.

Bi yanı eksiktir ve hiçbir zaman dolamaz yazık.

Tercihtir. Sizin sirlariniza karsi saygisizlik yapmasi sizi bu tercihe iter.

Ayda bir kere evden atan, her girdiği ortamda problem çıkaran hayatındaki herkese potansiyel gıcık davranan bir anneniz varsa. Gayet de doğal bir durumdur.

anneyi sevmek, anne şefkati, yaran anne sözleri vs gibi başlıklara entry girebilecek anısı ve sevgisi olanların asla yorum yapmaması gereken konudur. anlamadığınız şeylere burnunuzu sokmayın bir zahmet.

edit: eksileyen kişi, git annen tabağına bir kaşık daha koymak için ısrar etsin.

Kendi tercihidir. Bazı anneler hayatı zehir edebilir. iyi yada kötü Önyargılı olunmamalı.

var mı ötesi (bkz: stewie griffin).

annesi olmayan, anne özlemi çeken insanlar var. şımarıklığın lüzmu yok. baştan aşağı saçmalık. kendinize gelin!

Hiçbir insan böyle bir lükse sahip değildir kesinlikle. Sadece size gebe iken çektiği sancılar onu sırtınızda taşımakla yükümlü olmanız için yeterlidir.

doğurmak annelik değildir anneyi sevmemek bir tercihtir şımarıklık değil. öyle anneler varki dünyaya geldiğinize pişman oluyorsunuz hayatın ilk yumruğunu ondan yiyorsunuz. size insanların yanında bana hala de diyor. olayın iç yüzünü bilmeden kimse ergenliktir vs yorumları yapmasın hayat öyle basit değil.

En son 3 yaşında gördüğüm bir kişiyi sevmem mümkün değildir.

sevgi doğuştan gelen bir olgu değildir. aksine öğrenilir görerek ve yaşayarak. eğer bir anne çocuğuna samimi olarak sevmeyi öğretmemiş ise anne sevgiside oluşmaya bilir. lakin sevmiyosunuz diye saygısılıkta yapmayın.

zor zamanında başında beklemek yerine başından atıp atıp hastaneye yatırdığında,
her sıkıştığında 'senin yüzünden' diyebildiğinde,
işine gelmediğinde 'babana çekmişsin' deyip kestirip attığında,
bi yabancının lafına bile senden daha çok güvendiğinde,

bi gece yarısı ağlayıp derdini anlatmaya çalışırken 'sabaha kadar senle mi uğrascam ben' diyerek telefonu suratına kapattığında..

çok da anormal olmayan durumdur.

tanım: çocuk olmaktan nefret ettirirken anne olmayı da bir o kadar zorlaştıran durum.

zor. her anne mukemmel karakterde olmuyor. onlarda insan. mucizevi yaratiklar degiller. ben kendi annemden ornek verecek olursam , agzinda bakla islanmaz ve beni utandiracak her turlu sirri ortamda bende varken sulaleye anlatip topluca benle dalga gecerler. iste serefsizlik bu mesela. o an nefret ederim. ama alistim hic bir sir vermiyorum. veya ev ortaminda gayet cazgirken disarda samimi olmadigi bir insanla konusurken tam bir bilge abidesi olmasi , fok baligi gibi konusmasi , elini agzina goturup durmasi suratina gecirme istegi uyandiriyor bende. iletisim kopuklugu hatsafhada zaten o her halti sulaleye ispitlemesinden oturu. bu yuzden asla ozlemedim annemi. o kadarda taslanacak bir durum degildir yani.