bugün

/400
hayırlı uğurlu olsun, kıç donduran soğukları başlamıştır.
kafa dinlemek için uzaklaşılacak şehir.
karı bile özlenen...
yarın kuğulu parkında karlar altında gezmeyi hayal ettiğim başkentimiz.
sabah ulus ve kızılayda toplama pc gibi giyinmiş yorgun erkekler ve tarih öğretmenleri gibi giyinmiş sabahın acelesi ile yarım yamalak yapılmış makyajla sokağa çıkmış menapoz teyzeler, ceplerden dökülen borç defterleri eskimiş koltuk altı çantalar ve herşeyin ama herşeyin bakanlığı müdürlüğü bulunan ruhsuz şehirdir.
baktım ama göremedim genelev bakanlığı yada müdürlüğü varmıydı ?
an itibariyle kar yağışı başlamıştır. sabah don olaylarıyla karşılaşılablir. dikkat.
karı yağıyor dediler geldik
samimiyettir ankara. tanımadığın birine "hocam" diye seslenebilmektir.

sabahın 7'sinde gara giderken kadın otobüs şoförünün kullandığı araca binince gülümseten, mutlandırandır.

ve birkaç saat önce başlayan sulu sepkenin kara dönmesiyle birlikte beytepe'de konuşlanmış vaziyetteki şu bünyenin aklına vega'yı getirmiştir.

(#37980)
(bkz: sokaklar dolusu şekerli kar kokusu)
memur şehridir ankara. türkiye'de yaşanılacak birkaç yerden biridir. üstelik büyük şehirdir de güzel ankaram. öyle trafiği de yoktur istanbul unki gibi. sakindir ankara...
tüm ilklerimi, tüm en iyilerimi kazandığım şehirdir. karlı da olsa karsız da olsa, yağmurda, çamurda her türlü sevilendir.
nedendir bilmem hep evlenmelik kiz gibi gelmistir bana ankara. temiz, aldatmaz seni, sicaktir ve kendini guvende hissedersin. istanbul yosmasi halt etmis yaninda.*
Kar yağışıyla beni gün itibariyle mutluluğa boğan şehir.

"Yağmur dönerken kara..."

Hem de hiç ummazken, hem de tam dışardayken...
"şimdi seviyorum seni.çünkü karlar yagıyor bu gece üstüne.ve sana yakısan tek sey gecenin karanlıgındaki karın güzelliği,onun ötesinde yok birşeyin,biliyorsun sen zaten kendini" dediğim şehirdir.
http://fizy.com/s/1ahe5q
yasal uyarı: bu şehri tanımlarken '' gri, memur, kravat, karanlık, üniversite, kasvet...'' gibi kelimeleri lütfen kullanmayınız.

ben bu şehirde yaşama kararı alalı ve uygulayalı yaklaşık 2 yıl oluyor.
hayatla ilgili çok büyük bir gerçekle yüzleşmemi sağladı bu gri, karanlık, kasvetli memur şehri..

ne deniz sevdirirmiş bir insana bir şehri, ne toprak. ne mal, ne çevre, ne yaşanmış bir ömür.

sevgiymiş sevdiren o şehri, içindeki sevilenlermiş.

ankara bile özlenebilirmiş, özlenirmiş.

nerede sevgi varsa, orası vatandır.

özledim!
kızılayı, dikmeni, sincan'ı bilmem de, odtü bembeyaz bir sabaha uyanacaktır.
ankarada okuyan daha önce kar görmemiş bi aydınlı olarak:

anam kar yağıyo lan!
hayatında ilk defa karımsı bişey gören kişilerin bu gece yaygara yaptıkları şehir. sakin olun şampiyonlar. biz buna kar demiyoruz ankarada.
kişisel problemlerim olan şehir, ama sonuçta bilirsiniz gri, kasvet, kravat, 3 kişiden 19'unun asker olması filan, asıl sebeplerim bunlar sevmememde.
kar'lar düşer , düşer , düşer ağlarım...
ben ankara'ma aşığım!
büyülü vega şarkısı. ne ilginçtir ki istanbul'da olduğum halde, iki gündür mırıldanıp karı izleyip hüzünlenmeme sebep oluyor.
karla kaplı halinin huzur verici olduğu şehir.

mayıs ayından beri ankara'da oturan biri olarak söylebileceğim tek şey; ankara'yı sadece bu bembeyaz haliyle sevdiğimdir.
kar altında. kartpostal gibi.
"ankara'ya öyle yakışırdı ki kar"
şu an havada kar kokusu olan şehir.
enkara memur kenti.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© copyright 2005 - 2026