ankara

görsel

görsel

bir gun zor sabrettigim sehir.

Darısı başıma. Çok sıkıldım kendisinden

Birkaç gün sonra terk edeceğim şehir.
Aldatmaya meyilli bir sevgili gibi oldu benim için daima.
Ne zaman ondan gidecek olsam gözüm arkada kalır, başkası sahiplenmesin isterim.
Hani sevgilin tenine dokunur da, bir daha hiç kimse onun gibi dokunamaz ya.
Ankaranın ayazının yerini hiçbir şehir doldurmuyor.
Ayazını dahi seviyorum bazen.
Başka hiçbir şehirde ankara'da olduğu gibi somutlaşmıyor nefesim.
Ankara'da göğe yükselen nefesimin oluşturduğu tabloları andırmıyor başka bir şehir.
Belki burada büyüdük diye seviyoruz bu şehri.
Bazıları denizi yok, sevilecek yanı yok derler.
Sorarım onlara griyi sevmeye hangisiniz cesareti var ki zaten?
O yüzden cesur insanlar şehridir ankara.
Mavi varken, gri yaşamayı tercih etmiş insanların şehri...

gençliğimin 4 yılının geçtiği, üniversite okuduğum şehir. istanbulda doğup büyümüş biri olarak gayet sevmiştim kendisini. istanbuldan çok daha güvenli ve ulaşım sorunu yok. zaten istanbulda da boğazı ayda yılda bir gördüğümden deniz yok bunalımlarına da girmemiştim.

görsel

Yakın memleket.

görsel

Bugün ayrı soğuk.

görsel
yemin ederim ki aşığım.

deniz olmayan yer boktan yerdir.

Zorunluluklar şehri. Büyük ihtimalle ya öğrencisindir ya memur.

Ankara ayazı ruhumu keser!

insanların topraktan ziyade gökyüzünü de griye boyadığı şehirdir.
Binlerce gri beton içinde, yüzbinlerce yalnız insan yaşar bu şehirde.
Paranın hüküm sürdüğü bu topraklarda, kravat denilen yular insanın boynuna vurulmuştur.
Her yerde paranın tutsak ettiği insanlar görebilirsiniz.
Parkları dışarıdan cilveli gözükse de, yılların eskittiği adamların toplantı ve matem yeridir aslen.
Aynı çatı altında yaşayan çoğu kişi, evini paylaştığı insanları tanımaz.
Arada birbirlerine denk gelirlerse samimiyetsiz bir merhaba takınırlar, o da sözde nezaketlerinden dolayıdır.
Çoğu şeyden yoksundur ankaranın insanı.
Omzuna çarptığı kişiye pardon demekten yoksundur,
dünyanın ciğerleri ağaçlardan yoksundur,
rüzgarın sesini kıyıya vuran denizden yoksundur,
Ama en çok sosyallikten yoksundur.
Çünkü herkesin koşuşturmak için bir sebebi vardır ankarada.
Kimsenin vakti yoktur arkadaş edinmeye, hisleri paylaşmaya.
Hiç bitmeyen bir maratona koşar dururlar.
Ve ödülü para olan o maratonda verirler son nefeslerini.
Benim gibi tekildir bu yüzden ankaranın griye boyayamadığı insanlar.
Birbirlerini bulamazlar.
Betondan duvarlar arasına sıkışır kalırlar.
Yalnızlığın şehridir ankara.
Paraya değer vermeyenin yalnızlıkla sınandığı,
hatta harcandığı şehir...

Bir gün gideceğim diyorum ama bir türlü nasip olmuyor bu şehir bana. Keza akrabamın yarısı da orada yani. Gelirim bir gün gri şehire belki yarın belki yarından da yakın.

Ankara Ankara güzel Ankara
Seni görmek ister her bahtı kara...

Yine geleceğim, kopamıyorum buradan.

(bkz: kış güneşi)

Canım memleketim.

Olm anlayamazsınız. Gerçekten...

https://www.instagram.com...&igshid=166n4qfgkv6eu

görsel

Toto donduran memleket. Bunedir Ankara kardeş böyle mi karşılıyorsun 'Bey'ini.

Her yıl değişmez road trip istasyonum. Şu memleketin en güzel ikinci, en yaşanası ilk şehri. Bilhassa şimdi üşüyüp üşüyüp konyağa düşmek için. Ancak bu kış ilk kez kendi aracımla yola çıkacağım ve istanbul bolu ankara istikameti bu aylarda sürekli kapalı olduğu için kararsızım.
Not: Yakın zamanda istanbul ankara yapmış olanlar bir ışık yakarlarsa sevinirim

Çocukluğumun ve gençliğimin geçtiği sürekli herşeyin tekrar ettiği manasız gelen şehirdir. Şehri güzelleştiren tek şeyin çok fazla gidilecek park oluşudur.
Sevgiliniz veya bir kankanız yoksa çekilmesi gerçekten zor olan bir şehirdir derim.

ankara'nın şimdi hali, ankara gökdelenlerle çevrilmeden ve dağa taşa bina yapılmadan ki doğal kış halidir.