aile

Kadın ve erkek ortasında gayet esaslı ve şiddetli münasebet, muhabbet ve alâka; yalnız dünyevî hayatın ihtiyacından ileri gelmiyor.

Evet, bir kadın, kocasına yalnız hayat-ı dünyeviyeye mahsus bir refika-i hayat değildir. Belki hayat-ı ebediyede dahi bir refika-i hayattır.

Madem hayat-ı ebediyede dahi kocasına refika-i hayattır, elbette ebedî arkadaşı ve dostu olan kocasının nazarından gayrı başkasının nazarını kendi mehasinine celbetmemek ve onu darıltmamak ve kıskandırmamak lâzım gelir.

Madem mü’min olan kocası, sırr-ı imana binaen onun ile alâkası hayat-ı dünyeviyeye münhasır ve yalnız hayvanî ve güzellik vaktine mahsus muvakkat bir muhabbet değil belki hayat-ı ebediyede dahi bir refika-i hayat noktasında esaslı ve ciddi bir muhabbetle, bir hürmetle alâkadardır.

Hem yalnız gençliğinde ve güzellik zamanında değil belki ihtiyarlık ve çirkinlik vaktinde dahi o ciddi hürmet ve muhabbeti taşıyor.

Elbette ona mukabil, o da kendi mehasinini onun nazarına tahsis ve muhabbetini ona hasretmesi mukteza-yı insaniyettir. Yoksa pek az kazanır fakat pek çok kaybeder.

Şer’an koca, karıya küfüv olmalı, yani birbirine münasip olmalı. Bu küfüv ve denk olmak, en mühimmi diyanet noktasındadır.

Ne mutlu o kocaya ki kadınının diyanetine bakıp taklit eder, refikasını hayat-ı ebediyede kaybetmemek için mütedeyyin olur.

Bahtiyardır o kadın ki kocasının diyanetine bakıp “Ebedî arkadaşımı kaybetmeyeyim.” diye takvaya girer.

Veyl o erkeğe ki saliha kadınını ebedî kaybettirecek olan sefahete girer. Ne bedbahttır o kadın ki müttaki kocasını taklit etmez, o mübarek ebedî arkadaşını kaybeder.

Binler veyl o iki bedbaht zevc ve zevceye ki birbirinin fıskını ve sefahetini taklit ediyorlar. Birbirine ateşe atılmasında yardım ediyorlar.

Lem'alar kitabı-24.Lem'a / Risale-i nur

Yavaş yavaş Yok olan Bir kurum zaten çoğu yerde yok olmuş buda acınası bir gelecek tablosu demek oluyor.

görsel

Şişirilmiş bir kavramdır. bence işe yararlığı 21 yaşına kadardır, çocuk 21 yaşına geldiğinde yollarını ayırmalıdırlar.

Şaka maka babam ölse aç kalıcaz aq 18 yaşından büyük erkeklere maaş bağlanmıyomuş.

Kimine göre her şey, kimine göre ise hiçbir şeydir. Sahi Aile nedir? Gerçekten her şey midir yoksa hiçbir şey midir?

Kendi adıma cevap vermem gerekirse; kimi zaman hayatının fırsatlarını bile geri tepmene sebep olabilecek kadar etkin bir role sahip olup her şey konumundadır, kimi zaman ise sana sokaktaki herhangi bir yabancıdan bile daha uzak olup hiçbir şey konumundadır.

Coğrafyaymış, ülkeymiş hepsi hikaye birader. Eğer kader denen şeyi bir kalıba sokacaksanız o kalıp ailedir. Evet insanın kaderi ailesidir, doğduğu evdir. Hani şu asla seçemediği ama seçme şansı da olsa yine aynı yeri, aynı insanları seçeceğini söylediği yalandır.

ancak ve ancak sevgi-karşılıklı merhamet eşliğinde beslenecek birliktelik.

Varlığında değeri fazla bilinmeyen, gidince özlenen ve hemen buluşulmak istenen.

insanın kaderini etkileyen topluluk. Evet.

coğrafya gibi kaderdir. coğrafyamızda aile birimi sahip olduğu çocuğu değil sahip olmak istediği çocuğu heykeltıraş gibi şekillendirmek, istedikleri renge boyamak ister. saygı değil baskı uygularlar. bazı insanların en büyük şansıyken bazı insanların hayattaki en büyük şanssızlığıdır, iyi aile gerçekten büyük bir nimet.

gerçekten iyi bir aileye sahip olmanın karşılığını milyonlarla alamayacağınızı bilmek güzel bir şey olmalı. aile önemli.

Kendimin düzgün bir tane kuramayacağını anladığım kurum. Her zaman kendi anne ve babam benim için en iyi olacak, tek olacak. Hiçbir dost ya da sevgili sizi aileniz gibi sahiplenmiyor.

Türkiye’de mutsuzluk sebebidir. En rahat ailede bile çok baskı vardır, çocukların fikirleri önemsenmez, 30 - 40 yaşına kadar her şeyine karışılır... böyle böyle psikolojisi bozuk, kimsenin fikrine önem vermeyen, saygısız, herkesin hayatına karışma hakkı olduğunu düşünen bir toplum ortaya çıkıyor.

Allah'ım ben bunu hak edecek ne yaptım? Dedirten.

Herşeydir.

Yemin ediyorum kanser sebebi olan topluluk. Evet.

bizim en yakın düşmanlarımızdır. onlara düşmanını yakın tut felsefesiyle yaklaşılmalıdır. insanları gerçekten tanıdığınızda, kimseye güvenmezsiniz. ama ailenize bile güvenmediğiniz noktaya gelirseniz gerçekten insanları tanımışsınızdır. sizin iyiliğinizi isteyen ailenizin, aslında ne kadar kötü sonuçlara gebe bırakmaya çalıştıklarını fark edersiniz. o yüzden her zaman kendi yolunuzdan gitmek çok önemlidir. ama aile kavramı öyle bir şeydir ki onlarla ilişkiyi tamamen kesmemek zorundasınız, açık açık düşmanlık yapmadıkları sürece. çünkü bu insanda nedensizce bir boşluk ve huzursuzluk oluşturur.

Ben ailesiyle problemleri olan hiçbir insanın mutlu olduğu görmedim. Önüne dünyaları serin, istediği okulu, aşık olduğu sevgiliyi, fedakar dostu, istediği kadar mutluyum, ben eğleniyorum, ben duygusuzum desin.Hani Ailesi kalbinde yara olan çocukların hiçbir zamanı hüzünsüz geçmez

Benim için pek bir anlam ifade etmeyen kurum. insanı rezil de ediyor vezir de.

kan bağından bağımsız kavram.

Mutlu etmek adına mutlu olma ihtimalimden vazgeçtiğim insanlar topluluğu. ve kesinlikle kişinin doğuştan sahip olduğu en büyük şans ya da şanssızlık..

(bkz: familya)

la famila es todo.

Familia.

La familia es todo.

Eskiden anne, baba, çocuğun olduğu yapı, aile olarak adlandırılırdı. Fakat şimdi anne-çocuk, baba-çocuk, kadın-adam, adam-adam, kadın-kadın, kadın/adam-kedi/köpek, nine/dede-çocuk ikilileri de aile diye adlandırılır. Aile olmak için evli olmak, genetik yapıdan benzer olmak, aynı soydan gelmek gerekmez. Güven, sevgi, saygı vb. karşılıklı olduğu sürece ve duygusal "bağ" olduğu sürece aile olarak tanımlanır.
Ayrıca toplumun en küçük yapı birimidir diye tanımı küçültemeyiz. Toplum, aile ve bireylerden oluşur. Böylesine büyük bir toplumu oluşturan yapıya en küçük birim diyemezsiniz.
En önemli etken bağdır. Bağ olduğu sürece arkadaş-arkadaş da bir ailedir.

Hakkında ne zaman fikirlerimin kesinleştiğini düşünsem, o fikirleri kelimelere dökeceğim zaman girdaplanıp beni de içinde boğan bir yapı.
Aile birbirine koşulsuz destek olan insanların oluşturduğu, toplumun en küçük kurumudur.
Fakat destek olmak kavramının yanlış anlaşıldığını düşünüyorum. Kişi zor ve zaman gerektiren bir sürecin sonundaki başarıyı arzu ettiğinde ona; "bu kadar kendini üzdüğüne değmez" demek destek olmak değildir, yükünü biraz olsun omuzlarından almak, belki de o yolda kendisiyle bir adım atmak, taşıdığı taşı bir parça daha o hedefe yaklaştırmaktır.
Maraton koşmak isteyen insanı dinlenmeye teşvik etmek yerine sabah erken kaldırıp idmana göndermektir destek olmak!
Hayatlarımızın müstakil olduğunu kabullenip tecrübe edilmesi gereken konularda karışmamaktır, öğrenmesinin önüne geçmemektir.
Bir aile ferdimizin rahatını düşündüğümüzde onu rahat ettirecek değil; zorlukları aşmayı öğretecek bir tutum ile yanında olmalıyız ki bir dahaki sefer o zorlukları kendisi aşabilsin ve bunu yapabildiği için mutlu olabilsin. En sevdiğimizi iddia ettiğimiz insanlardan bunu çalmamalıyız.
Velhasıl kelam; günümüz hazırcılığı ve kabalığı ile bir arada tutulması çok zor olan kıymetli bir kurumdur.