abi

hersey mart ayinda ayaginda sallarken beni düsürmesiyle baslamis.
pismanlik mi, kardes sevgisi mi der gibi oldum bi an;
hatrimdan cikmis anilar dedim..
vefasiz beni..
kücücüktük biz abilik yapar cizgi filmimizi kapatirdi.
luluyu sevmedigi her halinden belliydi ta o zamandan..
onunla alistik ninja kaplumbagalari, a takimini seyretmeye.
kizdirirdi beni, aglatirdi bazen.
kiyamazdi galiba hic caktirmasa da, yoksa kim söyler o tekerlemeleri kardesi susana kadar;

hokus pokus abra kadabra
ne yaptin benim kardesime aptal karga

kapinin kenarina ayaklari kollari iki yana acarak tirmanmayi o ögretti bana..
hep düsündügüm neden ben, niye böyle uzun oldum sorularinin cevabiydi belki kücük yetenegimiz..
balkondan seyrediyordum onu, yeni topunu almis cikmisti disari.
yeni top en iyi kaynasma araci.
topun üstünde oturmus yanaklari avuclarinin icinde saatlerce beklemis hüzünlü bir abi görüntüsü beynime kazinmis, keske erkek olsaydim o anlik, tek kale yeterdi bize..

büyüdü sonra o saclari uzatti bütün ailesel tepkilere ragmen.hickimseye yakistigini görmedim o modelin onun kadar..
bizi kenara cekip onun takimini hangi okula gittigini soran kizlar arttikca anladik ki mahalledeki popularitemizi yükseltti bu herif..

nasil oldu bilmem küstüm ben ona.
okumaya baska sehre gidiyordu, öptü yanaklarimdan kocaman, helal et hakkini dedi..
kucaklastik, icime cektim sonsuz abi kokusunu..

-kalp yanginiii!
-caniimmmmmm!

görüsemedigimiz zaman dilimleri uzadi gittikce,ilk ben onu terkettim galiba o söyleyene kadar farketmeden.
sonra o aldi basini gitti, yaninda ben yokken.

bi telefon görüsmesi;
-gidiyosun yani bizi birakip..
-önce sen birakmadin mi?

ah be abim, zorunda olmasam birakir miydim kalp yanginimi.

kimse abiler gibi uyarlayamaz sarkilari kardeslere, kimse onlar gibi komsu teyzenin taklidini yapamaz, kimse onlar kadar harika espri yapamaz, kimse onlar gibi kocaman merhametini öyle beceriksizce saklayamaz.

-özledin galiba?
-evet cok özledim..