Kendin kadar aklımdasın
Hala öyle savruk bir gök
Hala öyle yerini yurdunu bulamamış bir mavi
Ve aşkını şaşırmış bir tanrı
Çoğalan sızısıyla mutlu bir yara
Öyle misin mavi gözlü sarı saçlı yoldaşım
Öyle bıraktığım gibi misin
Gerceği yakmada hala usta mısın
Yoksa çırak mı yanarken yalanda
Saçlarıma dolanan aydınlığımsın
Somutlaştıramadığım tek imgemsin şiirde
Anlattıkça eksilen tek anlam
Anlattıkça eksilen tek anlam
Hala bıraktığım gibi misin
Yoksa beni bıraktığın gibi mi
Kaç mevsimsiz kar düştü toprağıma
Kaç mevsimsiz kar düştü benim toprağıma
Hala bıraktığım gibi misin..?

hiçte tanrısal olmayan birşey.

ne ikna edici bir intihar biçimidir şimdi seninle göz göze gelmek.

okey takımı
küçük tüp
çaydanlık
jumbo boy çöp poşeti
ayakkabılık
tuvalet kağıdı(fazla olmalı el yüz ağız da silmek için)
sosis
bol çorap
lokanta telefon numaraları
en az 2 adet 52lik oyun kağıdı
roman
nescafe(3 in 1)
daha yazacak çok şey var burda anlatmak istemiyorum.

belki de unutmak istemediğimizden. bakarsın gözlerine onu her görüşünde, yüzüne ,o minicik ellerine, saçlarına. kendi kendine ne kadar düşünüp uygulayacam desende onu gördüğün anda herşey biter, onun varlığı anlamlılar sıralamasında zirveye oturur. umut olur bazen bazen umut çaresizliğe dönüşür. belki onun sana olan sevgisi aritmetik olarak artar ama senin çektiğin acı geometrik olarak artar ve arada uçurumlar açılmaya başlar. hoşuna gider çoğu zaman acı çekmek ,çünkü acılarının içinde yine o vardır, sevdiğin, ne yaparsa yapsın kıyamadığın. o bunların çoğunu bilmez, bazen onu ne kadar sevdiğini , ne kadar düşündüğünü onada duyurmak istersin ama yapamassın. izin vermez şartlar. bir kere kaybetmişsindir onu ve kazanmak sen inansanda zor gelir sana bile. günden güne eriyen bir beden gibi sende erimeye başlarsın. hiçbirşeyin anlamı kalmaz. aradan günler geçer, haftalar geçer, aylar geçer, değien hiçbirşey olmaz. sadece alışırsın acı çekmeye. hergün acıların artsada vücudun ve beynin alışmıştır. sanada sıradan gelmeye başlar artık. sonra sabah olur, havada güzel olur belki ,güneş ikinizin üzerine doğru ellerini uzatır. oda sana bakar bir an, gülümser. o zaman tüm acıların aniden yok olup içinde tarif edilmez bir mutluluk olur. onun için sıradan senin için ulaşılmaz. bu döngü böyle devam edip gider. sen ona gidemessin ama onunbelki sana geleceği umuduyla yaşamına devam edersin.

insanların sözde karşı özde desteklemeleri sonucu devam edecek olan düzendir. bencillikle doğru orantılı olarak hırs, çıkar devam ettiği sürece zaman zaman teklese dahi daha da güçlenerek devam eder.

dağlar köyler türkü söyler.

öğrenciye ev veren ev sahibinin sıklıkla karşılaşabileceği durumdur.
- gençler kira 2. ayına girecek, parayı verinde benimde giderlerim var
- abi kusura bakma biraz gecikti,3.kirayla hepsini beraber veririz.

ıkaşar.

dışarda yiyorsa birde arkadan sessizce yaklaşarak kafasına atılacak bir tokatla lolipopun düşmesi sağlanabilir.

halkın örgütlü gücünün tavan yaptığı yerdir. bu sebeple devlet bu gücü dağıtmak, oraya sahip olarak rant elde etmek için elinden gelen zorbalığı uygulamaktadır.

herkesin hangi milletten olduğunu söyleme hakkıdır ki doğaldır.

700.000 kişinin katıldığı halk konseridir. umudun türkülerinin söylendiği, herkesin tek yürek olduğu, yorumun parçalarına hep bir ağızdan tek ses olarak eşlik edildi.

öner yağcı-kardelen.

hangi parti mitingine geldiklerini bile bilmeyenlerin olduğu, şişirme miting.

günün ilk ışığı vurunca dağlara.

insanlığın düştüğü son hal, çaresizlik.

cahillikle doğru orantılı.

katledilen halk çocuğu.

çok bedel ödeyen mahalle.
(bkz: sevdanıza and olsun)