goodbyecruelworld

kimisi için bu huy aslında bi çeşit konfor battaniyesi. başkalarını suçlamak tehlikeli, kavga çıkar, yüzleşmek gerekir, hesap sormak lazım. oysa kendini suçla? süper rahat. her şey kontrol bende gibi geliyor, ben değişirsem her şey düzelir diye tatlı bi yalan söylüyor kendine. sonuçta egon da şişiyor, ne kadar vicdanlı, ne kadar derin bi ruhum varmış diye pohpohluyorsun. dışarıdakiler ben böyleyim, beğenmeyen siler diye yoluna devam ederken sen içeride guantanamo kuruyorsun, ciğerin delik deşik ama en azından ben farkındayım diye avunuyorsun.

bunu yapan her kimsen sana, avunma kardeşim, yapma. bazen hayat boktan, insanlar g*t, şans kör, sisteme girmiyorum bile... kendine bu kadar yazık etme. bu kadar suçlama. bi ara ulan bu seferlik suç benden değil, sadece boktan bi gündü de ve bırak. yoksa o guantanamo’yu ömür boyu kendin işletmeye devam edeceksin, farkındalık falan hikaye olur. bırak biraz da dışarıdakiler g*t olsun, sen de nefes al. durmadan kendini sanık sandalyesine oturtursan, bi süre sonra suçlu olup olmamanın da önemi kalmaz.

insanların çoğu, sorumluluk almak zorunda kalmamak için özgürlükten kaçar, oysa asıl kölelik rahatlıkta gizlidir.

intihar mektuby giriş cümlesi.

oha nicke bak. şu şarkının ardından hey you giriyor. aşırı kıskandım nicki.

şu sıralar farkında olmadan içinde bulunduğum aktivite. Asla boş duramıyorum çünkü boş durunca düşünmeye başlıyorum sürekli dışarı çıkıyorum sürekli arkadaşlarımla görüşüyorum sürekli telefonumun çalmasını bekliyorum çalmazsa üç beş senedir görüşmediğim adamları arayıp nerelerdesin sen ya diyerek gündemime sokuyorum son bir iki aydır eve dönüp yorgunluktan düşünmeye vaktim kalmadan bayılıp kalıyorum ve ertesi gün aynısı. Çalışmam gereken bir sınav var, bulmam gereken iş var, yazılmam gereken kurslar var yani üstümde büyük sorumluluklar var ve koşarak kaçıyorum. bunlar ne zaman aklıma gelse ya boşver acaba x kişisi napıyor yazsana bi diyerek saçma sapan insanların peşinden koşup duruyorum resmen kendi hayatımı rafa kaldırmış durumdayım dışarda bomboş savrulup duruyorum daha ne kadar bu sürecek bilmiyorum ama bir an önce sorumluluklarımı düşünmeye başlamam lazım ve hiç istemiyorum.

eksik olmasın, bir kulak arkam kaldı ama haberi olsun...

yakın zamanda listeme girecek bu çocuk.

kaliteli yazar. mürekkebi kurumasın.

hatamdan ötürü özür dileyip hakkındaki entrylerimi sildiğim anlayışlı yazar. hoş gelmiş.