yok olmak

belki de hiç doğmamaktır. Sevginin hiç hissedilemediği, aşk acısının hiç yaşanmadığı ve senin hiç olmadığındır. Ellerimde bir güvercin sürüsünden yakalamaya çalışıp bana kendi elleriye teslim olan bir özgür güvercin var şimdi. korkak ve de çaresiz. Aynı benim gibi. kendini mecburen teslim etmek ne zor şeydir. ben bunu haketmiyorum dediğinde insan bence hakediyordur o yaşadıklarını. An olur gurur duyulan bir insanken, an olur aynı insan nefret edilen insandır artık.

Yenilmek ne zor şey ve yenilmeye alışmaya çalışmak. Yemin ederim, cesaretim olsa bir an bile tereddüt etmeden ölümü seçerdim. Ama sonra arkamdan kaçtı gitti, savaşmadı diyecekler. içimdeki o naiflik aslında ne derece güçlüymüş diye düşünürken ağlayamadığımı hissettim şimdilerde. Nasır tutmuş bir göz yaşına sahip olmak galiba bu. belki bir ölümün sınavındayım ki elimden hiçbir şey gelmiyor artık.

Bir yanım kal derken bir yanım öl diyor şimdilerde. Nefret edilmek, haz alınmamak ne zor bir şeymiş. ömrümün en mutsuz zamanlarını yaşıyorum. belki de bu bir sınavdır. sınavsa çoktan kaldığım bir sınavdır. cevabı belli ve berbat bir kopuk iplik parçası ömrümde yok olmayı bile seçemeyen, o ürkek güvercinin beneninde binlercesinden sadece yok olmaya çalışıp da olamayan.