istanbul

aşk gibi, masal gibi, umut gibi bir şehir.

hem iyi hem kötü şeyleri barındıran, sevmeye ve bağlanmaya korkulan ama çekiminden kendinizi alamadığınız, gerçek anlamda aşk gibi; bir yanda güzellikleri, bir yanda çirkinlikleri ve ikisinin birbirini tamamladığı bir şehir. boğaz'ı dünyanın incisi, tarihi "türkiye"nin gerçeği ve insanları öyle farklı ki.

belki yaşamayan insanlara, istanbul korkutucu veya kötü görünebilir ama emin olun, türkiye'nin hiçbir yerinde istanbuldaki gibi rahat ve özgür olunamaz. ister müslüman olursun, ister hristiyan, istersen allah'a inanmazsın; ister başını örtersin, ister mini eteğini giyersin, ister şortla gezersin; ister emo olursun, ister ev kızı olursun, isterse çalışan; tüm çelişkileri bir arada toplayan, insanı korkuturken hayran bırakabilen tek şehir sanırım istanbul'um. umarım hiç ayrılmam senden...