mangal çılgınlığı

havanın ısınmasıyla beraber çim bulmuş keçi misali yeşile atlayan yurdum insanı fenomeni.
sanırım atalarımızdan aldığımız göçebe genlerinden kaynaklanıyor bu durum. sulak ve havadar mekan bulduk mu dayanamıyor üzerimize rahat bişeyler alıp uzanıveriyoruz mangalın yanına sere serpe. yiyor içiyor ve çöplermizi orda bırakıyor yani yerleştiğimizin yerin tüm güzelliğini alıp, yaşanacak ortam bırakmadan yeni mesire yerlerine doğru göç ediyoruz. arada düşünmüyor değilim toplayıcılık yapan ataları demek ki aynı kandan gelmiyoruz biz ona karar verdim.

neyse bu girizgahdan sonra demem o ki pendik maltepe istikameti sahil yolunu bilenler bilir. yeşili bol, havadar, bir de deniz hopp sarkıt oltayı, tut bir iki istavrit at mangala yani yerleşime izin verseler kurcam çadırı, sallıcam oltayı sallıcam oltayı.. o değil de bu hafta sonu sıcak olacak diye bas bas bağıran haber programlarından kelli bunu dinleyen halkım kapmış gelmiş tüpünü, domatesini, biberini rakısını sermiş gövdeyi yere.. o ne dumandır kardeşim, her aydınlık köşeden duman yükseliyor 2 - 3 metre arayla. periyodik bir dizilim hakim.. rüzgarda denizden karaya esince tam şenlik yol güzargahı sis farı bile işlemiyor nitekim... (bkz: bugun bunu gördüm)