itiraf ediyorum

bir çiçek, bir böcek, su, nehir ya da bir kadın, oğlan veya küçük bir kız evladının masumane, saf ve cıvıl cıvıl bakan gözleri ve meraktan deliren soruları için neler vermezdim.
tertemiz, berrak.
böyle bir insan hiç çirkin olabilir mi?
keşke şimdilerde alçak insanlardan uzak durmak için takınmak zorunda kaldığım bu iğrenç tavrı ve duruşu, bu güzel insan veya insanların güvende hissedebilmesine harcayabilseydim.
ama arkadaşlar kabul edelim; gördüğümüz insanların çoğu orospu çocuğu.
üzgünüm.

her şeyimi feda ederdim bunun gerçek olması için biliyor musunuz?
keşke filmler ve kitaplar diyarı diye bir yer olsaydı, hep orada kalırdım.

şu içimdeki güzel herifi öldüremedim.
hep bu ibne yüzünden kaybediyorum.