ben bu yazıyı sana yazdım

Bir varmis bir yokmus, zamanin birinde bir kadin ve bir adam yasamis. Farkli yerlerde dogmuslar, farkli sehirlerde buyumus, farkli sehirlerde okumuslar. Ayri zamanlarda ayni yerlerde olmayi basarmis, ayri zamanlarda ayni yerde yemek yemis, ayni sokaklarda gezmis ayni yerlerde uyumuslar.kader onlari karsilastirana kadar farkli hayatlar yasamislar. Bolca acilar cekmisler,hayat kadina cok acimasiz davranmis, omzuna cok buyuk yukler bindirmis. Gucluymus kadin, ayakta kalmis, gulen gozlerinin ardindaki aci onu yikmamis, yikamamis.
Adamin hayatinda cok yol ayrimlari olmus her defasinda girdigi yol cikmaz sokakmis. Her yol ayriminda aldigi karar hayatini degistirmis, her kararindan pisman olmus, sonra yeni pismanliklar eklemis.
Adam bunlari kimseye itiraf edemeden yas 35 olmus,yolun yarisina gelmis. 70li yaslari gorecegine inanmaz aslinda sozun gelisiymis.
Derken kader onlari olmadik bir zamanda karsilastirmis, bu sefer ayni yerde yuruyup,ayni yerde yemek yiyebilmisler. Adam o kadar saskinmis onu gordugune, tanimiyormus daha, ama gordugu gozler simdiye kadar hic gormedigi gibiymis. O kadar saskinmis ki kadina haftalarca selam verememis. Ta ki kadin karsisina dikilip nedenini sorana kadar. Diyememis nedenini, sadece bilmem farkinda degilim diyebilmis. Sonra konusmaya baslamislar, kadin kahve yapmis adam icmis, kadin kahve yapmayi hic becerememis, ama dunyanin en guzel kahvesiymis.
Sonra birgun adam bir karar vermis, daha cok konusmak istemis, tanimak istemis kadini. Emin olmak istemis hayalindeki kadinin gercekte var olduguna. Konustukca anlamis gercek olduguna. Gozlerine inanamayip sormus sen hep boylemisin diye, boyleymis kadin yeterki uzmesin adam onu...
Derken birbirlerini sevmisler,asik olmuslar, ayri duramaz olmuslar. Zaman o kadar hizli gecmiski anlamamislar nasil boyle oldugunu.
Sonra birgun ruya bitmis, uyanmislar, imkansiz asklarina, kadin mutsuz olmus,adam onu uzmek istememis ayri kalmislar. Sonra yine biraraya gelmisler. Sonra yine ayrilmislar. Sonra yine bir araya gelmisler.
Adamin ayaklari artik yere basmiyormus, hayatinin en mutlu gunlerini yasiyormus. Bir taraftan ici kan aglayarak. Hayatinda ilk defa biri onu bu kadar cok sevmis. Hauatinda ilk defa hayati yasamak istemis ici sevgi dolu hayatim diyen bir kadinla. Simdi her baktigi yerde onu goruyormus, yaninda oldugu her saniye omrunun en guzel anlariymis.
Delicesine sevdigi takimin macina beraber gitmeyi hayal etmis, ve daha onlarca hayali varmis.
Bir sure daha cok mutlu olmuslar. Kadin cok emek vermis bu aski yasatmak icin, kendinden cok vermis,baskasi olsa yuzune bakmayacagi durumlari,davranislari hatalari sineye cekmis, adami cok sevdigi icin.
Adam aslinda elinden geleni yaptigini dusunmus ama yapamamis. Cesur degilmis, secimlerinde hataliymis cogu zaman, kararlari yine dogru degilmis. Hatali kararlar almak adamin hayata gelme amaciymis adeta.
Kadin adamin neden boyle davrandigini, nedenlerini, biliyormus ama adam daha fazlasini yapamamis.Zamana ihtiyaci varmis, bilmiyormus ne kadar 1 gun 3 gun 3 ay, 3 yil belkide 3 saat, yine bilmiyormus.Bekle diyememis kadina, o kadar cok sevmis ki kadinin mutlu olmasi icin ondan vazgecebilmeyi goze aldigini dusunmus. Ama kadini unutamamis.
Adam hayattaki vazgecemedigi tek sey ugruna adim adim bu askin yok olusunu seyretmis, kilini kipirdamadan seyretmis. Elinden geleni yaptigini dusunmus ama olmamis.
Kadin hep sormus adam cevap verememis, aslinda vermis ama verdigi cevap coktan secmeli sinavda kaydirma yapilan cevap anahtari gibiymis. Ne dedigi anlasilmayan doktor gibiymis, doktorun dedigi bile anlasilir kalmis yaninda.
Sonra birgun adam omrunun en guzel aksamini yasamis, ruyada oldugunu biliyor,uyanmak istemiyormus. Ruyanin sabahinda cok sarilmislar ayrilmadan once, kadin adami opmus,koklamis, son kez sarilir gibi, bir daha asla sarilmayacak gibi sarilmis. Adamin gozunden damlalar suzulmus, icinden hickira hickira aglamis. Dunya duruyormus o an, tekrar donmeyecekmis.
Ve kadin bitti demis... Bu sefer oncekiler gibi degil, cunku kadin adami cok uyarmis.

Yasansa dillere destan olacak bu aski adam adim adim bitirmis. Hayatinda aldigi ve alamadigi kararlar yuzunden hep yol ayrimlari yasayan adam yine yol ayrimindan donmus.
Artik dunyanin en mutlu adami olamayacagini biliyormus, bu kadar cok sevilmeyecegini biliyormus, kimse onu bu kadar sevmemis. Saatin 3unde kalkmis her gece ama yazamamis. Yazarda cevap alamazsa gecenin 3u olmaya devam etsin diye yazamamis
Bu satirlari yazarken yine goz yaslari suzulmus, yine bogazi dugumlenmis.

Onceki aksamlarda kadin adamin bu yazilari sana yazdim dedigi yazilari okumus, ona demis ki korkularindan, cesaretsizliginden, secimlerinden de bahset. Kadinin ne kadar emek verdigini senin kilini kipirdatmadan seyrettigini de anlat demis.
Adam hepsini anlatmis.

Her sabah dogan gunese sovmus, onsuz gececek gunlere sovmus, gorunce gulmeyecek gozler gelmis aklina kendine sovmus.

Adam tek bir seye inanmis. Kadini cok sevmis, kader diye birsey varsa eger bu askin yasanacagina inanmis.

Arkada leman sam calmis, adam aglamis, adam yazmis.

Seni omrumun sonuna kadar sevecegim kadin,olurda kavusamazsak seni unutursam yuregim kurusun.