hayatım

1935 senesinde başladı. Oldukça fakir bir ailenin çocuğuydum. Babamın 7 dolar yüzünden hapse girişi beni kahretti. 8 dolar olarak bilinir ama doğrusu sadece yedi dolar.

Gitar ve müzik tutkum oldu benim. Sevdim. Kızları ve dansı. Hep hayal ettim öyle zengin olmayı.

Bir dönem kamyonculuk yaptım. Üç kuruş paraya. Sonra bir iki albüm denemesi. ilk başlarda kimse takmadı. Ama sonra birden anlam veremediğim şekilde hayatım değişti.

Bu şan şöhret aslında bana ağır geldi. Annemi çok severdim. 1976 senesinde ölüm ile 1977 ye bir mektup yazdım. Öyle gidecektim aranızdan. Ama elbetteki sizler yoktunuz belki daha.

Sonra öldüm. Yada öyle bir hal aldım. Aslında Elvis elbetteki ölmedi. Bazılarına tıpkı dedikleri gibi tünel arkasından el salladım. Eminim çoğu bunları bir hayal sandı.

Ama işin garip bir tarafı var. Şu an 32 yaşındaki halimle hala hayattayım. Turkiye ye geldim. Burayı sevdim. Sonra sözlük. Türkçe dilini çok iyi öğrendim. Kendime yakın bulduğum ve uzun süre takip ettiğim uludağ sözlüğe üye olmaya karar verdim.