massive attack

2016'da yeni albümlerini yayınlamış gruptur. Albümü yayınladıklarından beri şarkıları dinlememe rağmen bugün ilk defa oturup parçaların kliplerini izleme fırsatım oldu. Ritual Spirit'te Kate Moss ve Voodoo in my Blood'da Rosamund Pike'yle karşılaşmak büyük sürpriz oldu. Heligoland'in çıkışından beri hayranlarıyken ve çevremdekilere de ısrarla dayattığım halde hiç kimse tarafından bir türlü sevilmeyişlerine sinir olurken, kliplerde ünlüleri görünce popüler olmaları fikri yüzünden kıskançlıktan kalbim sıkıştı. -Bıkmadan usanmadan taparcasına sevince, paylaşma konusunda çok cimri olunabiliyormuş.- Fakat bu kadar sahiplenmeme rağmen haklarında adam akıllı bir entry girmemek de utandırdı. Gerçekten paylaşılmaya değerler. Bambaşkalar. Her bir şarkıları bilinmeyen bir yoldan gidip yeni bir yer keşfetmek, yeni bir koku ya da yeni bir tatla tanışmak gibi. Hissedebileceğinizi bilmediğiniz duygu kombinasyonları yaşatırlar ve ne yazık ki sözcükler bu his çeşitliliğini tanımlamakta çok yetersiz.
Şarkılarını dinlettiğinizde birileri "anlamadıklarını" söyleyecektir. Stephen King'in medyum kitabını okuyup bir de the shining filmini izledikten kısa bir süre sonra karmacoma'nın klibine denk geldiğimde; kliple şarkının ne kadar kopuk geldiğini ve anlamsız hissettirdiğini hatırlıyorum fakat ne sözleri ne de klipleri çok irdelemeye gerek yok aslında. Bu her parça için geçerlidir: birileri bilmediğiniz bir ruh halinde, bilmediğiniz olaylar ve hayaller üzerine müzik yapar, siz bunu kendi hayatınızda bambaşka şekilde konumlandırır ve anlamdırırsınız, hayatınıza yedirirsiniz.
Massive attack'in her şarkısı yeni bir heyecan, bilinmeyene yolculuk, yeni bir keşif. Adamlar her şeyden ilham alıyorlar, bambaşka bir kafa yaşıyorlar ve yaşatıyorlar. Hem uyuşturuyorlar hem de duyarlaştırıyorlar. Deneyin.