tarih 05 05 2016

Uzn zamandır evde neredeyse hiç bir şey yapmadan zaman öldürüyorum sözlük.
Bugün her günkünden daha mutsuz hissediyorum. Daha işe yaramaz, daha yalnız ve daha bi sürü şey.

Antisosyal bir yaşam tarzı gelistirmişim farkında olmadan. Bazen alayım kitabımı gideyim Ortaköy sahile yada Kadıköy sahile yada emirgana oturayım bir ağacın dibine yaslayayım sırtımı kuş sesleri eşliğinde okuyayım diyorum. Sonra hemen kovuyorum bu fikri kafamdan.

O kadar zor geliyor ki evden çıkmak, insanlara karışmak, bir o kadar da ürkütücü.
Bundan beş altı sene önce bambaşka biriydim ben oysa. Sevgi doluydum, neşeli, her daim heyecanlı ve coşkuluydum. Bulunduğum her ortamda insanları güldürür eglendirirdim. Sohbetim sevilirdi.

Şimdi, dört duvara kıstırılmış gibiyim, ve önünde ki tek engel yine kendimim. insanın kendi kendiyle savaşması ne zormuş. Ne kazananı var ne kaybedeni. Hiç bitmeyen bir savaş bu..

Aşk vardı bir zamanlar hayatımda, aşk olmadan olamam sanırdım. Şimdilerde öğrendim ki aşk, daima ve sonsuza dek kalbimizi kırarmış.

Cesurdum bir zamanlar mesela, korkmazdım hiç bir şeyden ve hiç kimseden. Sormaz sorgulamazdım. Şimdi ödüm kopuyor.

Güzel insanlarım vardı mesela, dünyalar iyisi bir yengem vardı trafik kazasında kaybettim. Dedem ve babaannem, onlarda gittiler. Ve babam.. Ahh babam.. En acı gidiş onunkiydi kalakaldık öylece..

Tüm o güzel insanlar sessiz sedasız göçüp gittiler hayatımdan.

Bakıyorum da yaşım 40, neredeyse yaşım kadar ölüm görmüşüm.

ilkokul sıra arkadaşım muammer kendi kestiği kestane ağacının altında kalarak can verdi, daha hayatın baharındayken.

Tezem, pamuk teyzem hayatında ne alkol ne de sigara içmiş, kederinden yakalandığı sarılık illeti canına mâl oldu..

Her insan ayrı bir hikaye aslında, bakarsan dünya yansa bir bağ otu yanmaz vurdumduymazlığında gördüğümüz insanların yürek burkan hikayeleri var oysaki..

Çok karamsar ve belki de gereksiz bir yazı oldu farkındayım, okuyanlar vaktinizi aldım bağıslayın.

Her zaman bir hedefiniz amacınız olsun arkadaşlar. Ve daima iyi olmaya özen gösterin. Hep iyi insan olun.

Sahip olduğunuz sadece bugün var. Yarın gelirmi bilinmez, dün zaten gitti.

O halde bugünü yasayabildiginiz kadar dolu dolu yaşayın, sevdiklerinize bir kez daha sevdiginizi söyleyin. Onlara sıkı sıkı sarılın. Sarılmanın tılsımını hissedin.

Ve unutmadan; ne olursa olsun, neye mâl olursa olsun mutlu olma fırsatını asla kaçırmayın...