od

9 mayıs 2013 tarihinde piyasaya çıkan vasat bir albümdür.
şebnem ferah'ın sesiyle ve kalitesiyle ilgili fikirleri değiştirmiş midir derseniz, bence tabi ki de hayır. ancak forumlardan, sözlüklerden, kendi çevremden, vb. takip ettiğim kadarıyla ben dahil birçok hayranını hayal kırıklığına uğrattığı ortada.

öncelikle onca bekleyişe sıcak bir liman olamayan bir albüm bu; can kırıkları ve benim adım orman albümlerini nasıl beklediğimi ve piyasaya çıktığında da tarzı sert de olsa duygusal da olsa, dinledikçe sıcak ve güvenli bir liman gibi hissettirdiğini biliyorum. ancak bu albümdeki şarkıların sözleri, tınısı gibi çoğu özelliği bana biraz zorlama gibi geliyor. kötü mü, hayır değil, ama bence harika da değil.

en çok beğendiklerim: od, bin yıldır, utangaç, ve tabi ki sesine çok yakışan çok yorgunum yorumu.
hiç beğenmediklerim: Kalbim Mezar, Savaş Boyası, Yarım

elbette birilerinin bir şeyleri beğenip beğenmemesi onları iyi ya da kötü yapmaz, fakat ben bu albümde ne kadın albümündeki bu aşk fazla sana ve yağmurlar gibi, ne artık kısa cümleler kuruyorum albümündeki bugün gibi, ne perdeler albümündeki sigara, sil baştan ve perdeler gibi, ne komple can kırıkları albümü gibi, ne de benim adım orman albümündeki istiklal caddesi kadar, eski ve yalnız gibi bir etki görüyorum... albümü biraz dinleyip hemen bu şarkıları açıp yüreğimize su serpmeler de bundan sanırım.
kısacası bu albümde önceki albümlerindeki şarkıların yarattığı etkinin zerresini yaşayamadım ben.