boşanmak

5 yıllık evlilik ve ardından gelen boşanmadan sonra söyleyebileceğim tek şey; mutsuz hissediyorsanız, boşanmaktan asla korkmayın!

benim gibi başarı odaklıysanız, boşanmayı başarısızlık olarak görüp süreci uzatmanız çok normal. aileniz, arkadaşlarınız, eşiniz dostunuz ne diyecek diye kastıkça kasıyorsunuz. unutmayın, kapılar kapandığında yalnız eşiniz ve siz kalıyorsunuz o evde. buz gibi bir adama/kadına dokunmaktan daha kötüsü yok.

en sık duyduğum cümleler; "çok fazla emek verdim, düzenim bozulacak, sıfırdan başlamak kolay mı sanıyorsun, iyi kötü gidiyor işte daha mı iyi olacak sanki hayatım vs". benim de harika bir düzenim vardı, en iyi semtte yaşıyor, maddi hiç bir sıkıntı çekmiyordum. dışardan mükemmel görünen hayatım (ki bunu facebook fotoğrafları ile de tescilliyorduk), içerde kabus gibiydi. aşağılamalar, küçük görmeler, şefkatsizlik, sevgisizlik ne ararsanız vardı. bu arada üniversite mezunu, kariyeri olan bir kadın bu lafları işitiyordu ve mücadele ediyordu. önceleri kavga ediyorsunuz, sorguluyorsunuz ama bir süre sonra o da bitiyor. artık bomboş bir evde, yapayalnız yaşıyorsunuz.

ben aslında ikinci yılında verdiğim boşanma kararını, kurtaracağım hırsı ile 5 yıla kadar uzattım. şu an gerçekten harcadığım zaman için üzülüyorum. en iyi evlilik terapistlerine gittik inanın, ama oraya giderken bile bir yanım hep bitecek diyordu.

sizden önemli, sizden değerli hiç kimse yok. daha az parayla yaşayın, daha az lüks bir evde oturun, tatillere gitmeyiverin, altınızda araba olmayıversin..huzurunuz olsun yeter! korkmayın boşanmaktan, bunu yeni bir başlangıç olarak görün.

hayatımın en yalnız dönemi, evli olduğum dönemdi. yanlış bir seçim yaptım ve bedelini ödedim, ama bu bedeli ödemekten korkmadım. iyi ki yapmışım.