ben bu yazıyı sana yazdım

Neden gördüklerim bu kadar güzel ve derin. Dünyadaki en güzel yüzü gördüğüm için mi. Nasıl her şey böylesine anlamlı. Melekler sadece bebeklere görünürmüş o yüzden bebekler hep gülümsermiş uyurken. Peki benim gülümsemem neden. Benim rüyada gördüğüm ne. Neden bir meleğin kanadında uyumuş gibi hissediyorum. Sen meleğin kanadına çizilmiş bir resimsin. Milimlerle işlenmiş “en güzeli” nasıl oluru anlatmak için şarkılarla bezenmiş bir melodisin. Saçlarının siyahını tutturmak için kaç gece feda edilmiştir. Kaç gece izlenmiştir o rengi görebilmek için. Saçlarındaki parlaklığı anlatmak için kaç yıldıza bakılmıştır. Kaç yıldız toplanmıştır saçlarına serpilmiştir. Gözlerindeki ateş ay rengi. Ay beyaz değildir. Ay sadece parlaktır. Ay turuncudur sadece senin için. Gözlerinin en derini de turuncudur, bak. Herkes göremesin diye kahverenginin arkasına saklanmıştır. Ay gibi parlaktır da kimse derine bakamasın diye. Sende senden öte şeyler var senin de bilmediğin. O kadar özelsin ki senin bile bilmediklerin var içinde. içime dolan havanın her zerresine karışmış kokun. Belli senden önce böyle kokmuyordu hava. Biraz bahar, fazla huzur dolu bu hava. Hava belki bazen çok soğuk belki çok sıcak ama hep bahar. Hep çiçekler var ağaçlarda. Hepsinde papatya var. Nasıl papatya baharınsa sen de benimsin. Elim kadar kalbim kadar benimsin. Ya da ben tamamen senim işte. Sen heyecanlanırken daha hızlı atan bir kalbim var. Canın acıdığında bana saplanan bir bıçak gibi derimi yakan bir his var. Ne bileyim ikimize aklından bir sayı tut diye sorsalar senin tuttuğun sayıyı tutarım ben. Öyle güzel seninle uyurum ki emin ol ikimiz tarafa dönüp yatıyoruzdur. Boğazıma kadar seviyorum seni, dilimle sana anlatmaya çalışıyorum.