berkin elvan

Benim ülkemde şairler Yılmaz, yanılır.
Yollar birer durma biçimi değildir mesela.
Duble kin ve nefret döşeli memleket yollarının
hepsi ölüme gider.
Biz onlara kalkınma adını veririz.

Ülkemde ekmek yapılıdğından çok çalınır.
Buna itirazınız varsa ölümle mukabele edilir.
yollar kadın, yaşlı, çocuk da ayırmaz.
Onlar sadece duble ölümdür.

Eskiden \"ölenler! dövüşerek öldüler
güneşe gömüldüler,
vaktimiz yok onların matemini tutmaya\"
derdik.

Şimdi çocuklar ölüyor ülkemde.
Dövüş nedir bilmeyen.
Ekmeğinin kavgasında değil, yolunda ölüyor.

Ve bizler,
üzülmeye fırsat bulamadan öfkeleniyoruz.
Halbuki Berkin\' i alan da bir vicdansızın öfkesi değil miydi?
Onların yolundan,
çocukları yutan duble yollardan yürümeyeceğiz.
Aydınlıklara yalnız vicdanlarımızı takip ederek kavuşuruz.
Biliyoruz...