abdullah gül

cumhurbaskani oldu. ben yapmadim kardes, sen yaptin, evet sen. karisini sikmabas diye asagilayan, ailesini koylu diye hor goren, ibadet ettigi icin alay konusu ettigin, sen yaptin sen. ben degil. ben zaten destekcisiydim onun, alni secdeye gidiyor diye degil, son yillarda o koltugu en cok hak eden adam oldugu icin destekliyordum. atama yoluyla degil, bileginin hakkiyla oralara geldigi icin destekliyordum. ama sen ne yapiyordun, en temel insani ozgurluk olan inanc ozgurlugu uzerinden saldiriyordun ona. meydanlara cikiyordun, laikiz biz, diye bagiriyordun, ayiriryordun kendini digerlerinden. "sizin neyinize ulke yonetmek koyunuze donun." diyordun, "esinin haline bak hic koske yakisiyor mu?` iste o anda uyandi elinde tirpaniyla ciftlik suren ahmet amca, kendisinin dislandigini anlamaya basladigini, herkesin esit olmadigini. tepkisini koydu sonunda, kendisini abdullah gul un yerine koydu, turk kanindanki ezileni koruma icgudusuyle verdi kararini. senin sayende kardesim senin. bu kadar destek olduysa bu adama senin sayendedir, hakkin odenmez.