the beatles vs queen

simdi illa karsilastirma yapmak gerekirse sunlari dedirten:

beatles olmasa hede hodo olmazdi lafi cok klise artik arkadaslar, o zaman elvis'le buddy holly olmasaydi da beatles olmazdi, bunun sonu yok yani, hepsi oldu sonucta degil mi? ayrica queen'in beslendigi muzik beatles'in muziginden cok daha farklidir, tipki tarih derslerinde kazananlarin harikaligini okudugumuz gibi rock tarihini de beatles'in baslattigini dusunuruz, ama oyle degil. beach boys falan olmasa beatles'in asil olaya girdigi albumler olmazdi. ayrica kabul etmek gerekir ki beatles sarkilari, queen sarkilari kadar derin de degildir -bu kotu bir sey degil-. uyelere baktigimizda beatles'ta paul mccartney haric pek bir sey yok muzikal acidan, iste john'un asi durusu falan bunlar hep onlari on planda tutan zaten. canim ringo'm zaten kafadan gidiyo, george harrison da ortalama ustu bir sanatcidan fazlasi degil bence, biraz da eski beatle olmanin ekmegini yedi. john'u biliyoruz hepimiz, iste onurlu barisci super harika acayip direnisci kimligiyle karizmasi tavan yapti, ne kadar sevsem de sesi guzel degildir, hatta cogu solistle kiyaslanamaz bile, duru bir sesi yoktur, revolver'a kadar yazdiklari hep piyasa sarkilari gibidir neredeyse tamamen. sonrasinda da muzikal anlamda cigir asan seyleri pek yok. paul ise ayri, klasik muzik bestecisi, konsept albumlerin yaraticisi, '66'dan sonra grubun liderligini alinca muzik tarihinin akisini degistiren, guzel sesli bir adam. hepsi de bir suru enstruman caliyo. queen'e bakarsak adamlarin cigir acmak gibi bir derdi yoktur, zaten liverpool'un atarli genclerinden, parlak gecmisleriyle de ayrilirlar. beatles'ta liseyi sadece paul bitirir. queen'de freddie faktoru var, onun disinda brian ve roger da harika solistler olabilirlerdi. kisacasi beatles herkese hitap eder, queen ise daha girifttir. dinleyici kitlesine bakinca da bunu anlariz, ama o bunu dover falan demek bize dusmez, carpiliriz.