futbol

ben ki çocukluğumda aralıksız her gün yedi-sekiz saat top koşturdum, dizlerimi parçaladım, tekme yedim ve her saniyesinden zevk aldım. her sene büyük organizasyonları hiç kaçırmadan, orta dereceli ve küçük organizasyonları mümkün olduğunca kaçırmamaya çalışarak takip ettim. ve en sıkıcı maçtan bile zevk aldım. ama şu son iki üç senedir futboldan tiksindim arkadaş. böyle olacaksa eğer hiç kusura bakmayın ama sikerim öyle işi. güzelim oyunun içine şike sokup tadını kaçıran şerefsizlere de, kendini delikanlı sanan kabadayı bozuntusu teknik direktörler ve futbolculara da, sahanın içinde orasını burasını sıvazlamaktan, küfürler etmekten hiç utanıp sıkılmayan sözümona futbolculara da, bu çok matah! insanların aklına uyup cana kıyan gerizekalılara da söyleyecek çok söz var da ne faydası olacak ki? kim anlayacak ki?

hala şu takım böyle, bu takımın taraftarı şöyle muhabbeti çeviriyor herkes ya! ne ara insan olmaktan çıkıp da fenerbahçeli, galatasaraylı, beşiktaşlı ya her ne siktiğimin takımını destekliyorsanız o takımlı oldunuz?

neyse, hadi gidin çok eğlenceli futbolunuzu izleyin. belki kazanır sevinçten ya da kaybeder üzüntüden bir iki kişi öldürürsünüz. "işte futbol bu!" değil mi? aferin.