hrant dink

"bir türkü aşağılamak da, bir kürdü, ermeniyi aşağılamak da, bir homeseksüeli ve kadını aşağılamak da ırkıcılıktır. ve ırkçılık dünyanın en büyük suçudur."

"ben türkiye'de yaşayan bir ermeniyim ve kendimi gerçek anlamda bir yurttaş gibi hissediyorum."

gibi bir çok içi dolu cümlenin sahibi katledilmiş insan.

ahmet taner kışlalı'nın katledilmesinden sonra artık bitti demiştim. artık bu ülkenin aydınları katledilmiyor. uğur mumcu, çetin emeç, apti ipekçi, bahriye üçok, sabahattin ali, ahmet samim, mustafa suphi,musa anter, kemal türkler, muammer aksoy, turan dursun ve adını sayamadığımız nice aydınımızı aynı belaya kurban ettik: ırkçılık.

her katledilen aydın, aydınlanma yoluna vurulmuş balta, söndürülmüş mumdur. heleki bu insanların katillerinin bir çoğu bulunamıyorsa ve bulunanlar da çeşitli şekillerde yüceltiliyorsa (bkz: mehmet ali ağca) orada devletin acizliği var demektir.

ogün samast'ın yakalanmasında sonraki polis karakolunda gördüğü krallar gibi muamelenin son halkasıydı 2 gün önce verilen karar. 17 yaşındaki bir çocuğun bu cinayeti kendi kendine planladığı ve işlediğine karar verilmiş olabilir ama yukarıda saydığım aydınlar gibi hrant'ın da sıradan insanlar gibi muamele görmesine neden olmayacaktır.

aydınlık bir ülke istiyorsak bu yoldaki ışık kaynaklarını kaybetmeyelim. artık aydınlar katledilmesin, faili meçhul cinayetlere gitmesin.

böyle diyorum ama daha kim bilir kaç mum daha karanlığa kurban edilecek. kendi kendimi avutuyorum ben de işte.