franck ribery

haim fresco'nun haim fresco olduğu dönemlerdi, hatırlarım. fenerbahçe'ye cidden yıldız adamlar gelip giderken, biz galatasaray'a da fresco amca sayesinde robert pires, marcelo gallardo, federico insua, kily gonzalez gibi adamlar gelmekteydi. ancak galatasaray kadrosunun derinlği sebebiyle bu adamlar yedek beklemekte, yerlerine ayhan akman, volkan arslan, alioum saidou gibi üst düzey oyuncular oynamaktaydı.

derken, günlerden fenerbahçe'nin nicolas anelka'yı aldığı ay, kadromuza ahmet çakar tasvirine göre, carlos tevez'le cilalı ibo arasında bir tipi olan bu adam katıldı. fransız olması sebebiyle kendisine uygun görülen lakap ''anelka'nın bonusu'' oldu fenerbahçeliler tarafından. hakikaten de o dönem için kariyer açısından bir kıyas yapıldığında; anelka, kredi kartından harcanan 100 liraysa, ribery, 100 liraya karşılık hediye verilen 50 kuruşluk bonustu.

galatasaray yönetimi, ''olum bu da iyi adam lan, valla bak, geleceğin zidane'ı'' gibi vaadlerle biz ayhan akman fanı taraftarı kandırmaya çalışırken; daha önceden ''geleceğin bilmemkimi'' adı altında alınan ali lukunku, ovidiu petre, fabio pinto gibi adamları izlemiş olan bizler ''olum ben zaten karşıyakalıyım. insan memleketinin takımını tutsun bence'' şeklinde kahve muhabbetleri yapıyorduk.

yarım sezon izlediğimiz bu adamın galatasaray'ın kariyerine dair akılda kalanlar, 5-1'lik fenerbahçe maçı ve kahveci abinin ''töbe estağfurullah, n'olmuş bu adamın yüzüne'' muhabbetleridir.

bizden ayrıldıktan sonra ''aga gs yönetimine söz verdim, zidane olacağım'' diye hırs yapıp, kariyer basamaklarını hızla tırmanmış ve tam bir zidane asla olamayacak olsa da bir yıldız olmuştur.

ünlü bir fransız atasözü der ki;

''je t'aime ille de je t'aime''

yani türkçesi;

''bonus kulağı geçer''