uykusuzluk

kişide içinde bulunduğu hale göre değişik etkiler yaratan durum. kimi zaman hayata karşı bir isteksizlik yaratır, kimi zaman sinir. kimi zaman saçma bir yalnızlık korkusu yaratır, kimi zaman delirtici bir karamsarlık.

kötüdür.

mideniz ekşir, uykusuzluğunuz artmaya devam eder. belki, oturduğunuz yerde gözleriniz kapanmaya başlar ama yatağa girdiğiniz anda uykunuz tekrar kaçar. hiçbir şey işe yaramaz: gün boyu hayvanlar kadar yorulmuş da olsanız, sevgilinizle saatler geçirmiş de olsanız fayda etmez. bir defa huzursuz bünyeye girdi mi kesin istemediğiniz şeyleri hissettirir.

bu tecrübeyi defalarca yaşamış zavallı bünyeler, illa düşünmeleri gerekir ya, "acaba aslolan, doğru olan bu halim mi?" diye düşünmeye başlarlar. "gerçekler, beraberlikler, mutluluklar bu kadar ince bir pamuk ipliğine mi bağlı gerçekten" diye düşündürür. üzücüdür, dedim ya, kötüdür. kötüdür, dedim ya, yorar.

bir iptal mesajıyla başlar bazen her şey. uykular kaçar, gözler dönmeye başlar. her zamanki ilaçlar, eylemler faydasızdır. tamamen boşalmış ve yok olmuşsunuzdur.

ta ki, uyuyana kadar.

klişesiz olmasın da değer kazanmasın:
"merhaba dünya, ben geldim."*